IV SA/Wa 142/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji [...] z siedzibą w W. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na emisję gazów cieplarnianych postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej Fundacji [...] z siedzibą w W. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego. Dnia 15 grudnia 2011 r. Fundacja [...] reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] listopada 2011 r. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na emisję gazów cieplarnianych z instalacji Elektrowni L. w miejscowości Z., gmina P. W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego skargi. Brakami formalnymi skargi są braki, o których mowa w art. 46-47 i art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa". Zgodnie z art. 46 § 3 ppsa, do pisma strony należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Brak pełnomocnictwa jest brakiem formalnym skargi, którego nieuzupełnienie w wyznaczonym przez sąd terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa). Ze złożonego pełnomocnictwa musi wynikać umocowanie do występowania w imieniu strony przed sądem - do którego złożono skargę - bowiem w przeciwnym przypadku nie sposób uznać, iż pełnomocnik posiada upoważnienie strony do działania w jej imieniu przed tymże sądem. Jeżeli przedłożone pełnomocnictwo nie spełnia wymogów formalnych (nie wynika z niego umocowanie do występowania w imieniu strony przed sądem), Przewodniczący ma obowiązek wezwać zgodnie z art. 49 § 1 i art. 46 § 3 w zw. z art. 57 § 1 ppsa pełnomocnika do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa, które uprawnia do występowania przed sądem, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa). Ponadto z obowiązku przedłożenia pełnomocnictwa w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie zwalnia przedłożenie pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym, ani złożenie tegoż dokumentu do innej sprawy sądowoadministracyjnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt I FSK 536/08, Legalis). Ponieważ załączone do skargi przy piśmie z dnia 16 grudnia 2011 r. pełnomocnictwo, nie uprawniało do działania przed sądem administracyjnym, Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarządzeniem z dnia 24 stycznia 2012 r. wezwał r. pr. P. T. do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej Fundacji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wzywając do uzupełnienia braku formalnego, poinformowano pełnomocnika, iż nadesłane pełnomocnictwo (z dnia 17 czerwca 2011 r.) nie uprawnia do działania przed sądami administracyjnymi. Wskazać należy, że z przedłożonego pełnomocnictwa wyłącznie wynika umocowanie do występowania w imieniu Fundacji w postępowaniu administracyjnym. Natomiast nie uprawnia ono do działania w imieniu i na rzecz Fundacji w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Stwierdzić należy, iż dokument zawierający umocowanie do działania w imieniu Fundacji "w postępowaniach administracyjnych we wszystkich instancjach" nie spełnia wymogów pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 października 2008 r., sygn. II SA/Wr 444/08, Legalis). W odpowiedzi na wezwanie Sądu, r. pr. P. T. przy piśmie z dnia 31 stycznia 2012 r. ponownie nadesłał pełnomocnictwo z dnia 17 czerwca 2011 r. Zatem, pomimo prawidłowo wezwania do usunięcia wskazanego braku formalnego skargi, zakreślenia terminu na usunięcie tegoż oraz poinformowania o skutkach nieuzupełnienia braku w zakreślonym terminie, r. pr. P. T. braku formalnego skargi nie usunął, dlatego też skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ppsa należało odrzucić, czemu sąd dał wyraz w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie Fundacji uiszczonego wpisu sądowego, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.