IV SA/Wa 1440/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku: X. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi X. C. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. X. C., działając przez adwokata, wniósł do Sądu skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2013 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie udzielenia skarżącemu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ponieważ wniosek nie został uzasadniony, a w konsekwencji nie można było ustalić, czy istnieją przesłanki do jego uwzględnienia, zarządzeniem z dnia 10 lipca 2013 r. (wykonanym w dniu 12 lipca 2013 r.) pełnomocnik skarżącego został wezwany do wykazania – w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania – że wykonanie decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2013 r. może doprowadzić do wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 lipca 2013 r. (potwierdzenie odbioru – karta 29 akt sprawy). Sąd stwierdza, że pełnomocnik nie wykonał wezwania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2013 r. utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2012 r. o umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia skarżącemu zezwolenia na osiedlenie się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez Sąd może zatem nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Oczywiście, na etapie rozpoznawania winsoku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd powinien wziąć pod uwagę wszelkie okoliczności, jednak nie zwalnia to strony z podania i uzasadnienia przyczyn przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji i w konsekwencji nie prowadzi do przerzucania ciężaru wykazania tych przesłanek przez sad administracyjny. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, ze zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006r., s. 189). Tymczasem skarżący, wnosząc w skardze o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wykazał, że po jego stronie zachodzą przesłanki zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Nie uczynił tego także, mimo wezwania skierowanego do strony w dniu 12 lipca 2013 r. Sąd stwierdza, że decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na osiedlenie się na terytorium RP bezpośrednio nie skutkuje wydaleniem cudzoziemca z terytorium RP. Brak też podstaw prawnych, aby traktować wstrzymanie wykonania decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na osiedlenie się RP jako środek prowadzący do zalegalizowania pobytu cudzoziemca na terytorium RP (por. np. postanowienie NSA z dnia 26 kwietnia 2013 r. II OZ 289/13 dostępne w Centralnej Bazie Orzecznictwa Sądów Administracyjnych). Z przedstawionych powodów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.