IV SA/Wa 1454/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Protokolant ref. staż. Marek Bereziński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi W. J. następczyni prawnej E. J. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie IV SAB/WA 169/08 I. wymierza Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych, za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 stycznia 2009 r. sygn. akt IV SAB/WA 169/08; II. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz skarżącej W. J. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W skardze z dnia 30 lipca 2010 r. E. J. wniósł o wymierzenie Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 stycznia 2009 r. sygn. akt IV SAB/WA 169/08, uwzględniającego skargę na bezczynność i zobowiązującego Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do rozpoznania jego wniosku z dnia [...] lipca 2006 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, w terminie 30 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi. W uzasadnieniu skargi wskazano, iż postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie oraz wezwał strony postępowania do wystąpienia w terminie 2 miesięcy do sądu powszechnego o wydanie postanowień w przedmiocie stwierdzenia nabycia spadku po B. J., B. K. oraz E. K.. Pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 18 listopada 2009 r. wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania wobec przedłożenia żądanych postanowień o stwierdzeniu nabycia spadku. Po raz kolejny pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 8 marca 2010 r. wniósł o niezwłoczne załatwienie sprawy. Minister zawieszone postępowanie podjął postanowieniem wydanym w dniu [...] marca 2010 r. Skarżący wskazał, że do dnia wniesienia skargi organ nie wykonał żadnych czynności w sprawie, w szczególności nie rozpoznał jego wniosku z dnia [...] lipca 2006 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zatem organ nie wykonał powołanego wyżej prawomocnego wyroku Sądu z dnia [...] stycznia 2009 r. Skarżący podkreślił, iż przyjmując, iż do okresu wyznaczonego tym orzeczeniem na rozpoznanie wniosku nie wlicza się okresu zawieszenia postępowania, organ do końca miesiąca grudnia 2009 r. ze względu na terminy załatwienia sprawy, określone w art. 35 kpa, powinien podjąć zawieszone postępowanie na wniosek pełnomocnika z dnia [...] listopada 2009 r., a następnie do dnia [...] stycznia 201 Or. Tymczasem Minister podjął postępowanie dopiero na wniosek skarżącego z dnia [...] marca 2010 r., a po jego podjęciu przez okres ponad czterech miesięcy nie rozpoznał wniosku skarżącego o ponowne rozpoznanie sprawy. Skarżący podniósł, iż od dnia złożenia wniosku w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w W. z dnia [...] maja 1964 r. oraz decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w L. z dnia [...] września 1964 r. upłynął okres ponad 13 lat. Skarżący wniósł o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych oraz o przeprowadzenie dowodu z dokumentów znajdujących się w aktach sądowych sprawy o sygn. akt IV SAB/Wa 169/08 oraz w aktach postępowania administracyjnego [...] w szczególności z wezwania skarżącego do załatwienia sprawy z dnia [...] marca 2010 r. na okoliczność niewykonania przez organ orzeczenia sądu. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. W uzasadnieniu organ wskazał, iż wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 21 stycznia 2009 r., sygn. akt IV SAB/Wa 169/08, został zobowiązany do rozpoznania wniosku E. J. o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 30 dni od daty otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W toku postępowania wystąpił do Urzędu Miejskiego w S. o przesłuchanie strony – E. J.. Następstwie zawiesił postępowanie z uwagi na brak postanowień o stwierdzenie nabycia spadku po następcach prawnych pierwotnego właściciela przedmiotowej nieruchomości. Postanowieniem z dnia [...] marca 2010 r., podjęto zawieszone postępowanie i decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną przez E. J. decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2006 r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji PWRN w L. z dnia [...] września 1964 r, utrzymującej w mocy decyzję PPRN w W. z dnia [...] maja 1964 r. o przejęciu na rzecz Państwa jako opuszczonego gospodarstwa rolnego, położonego we wsi J., stanowiącego byłą własność F. J.. W piśmie z dnia 27 września 2010 r., które na Biuro podawcze tut. Sądu wpłynęło w dniu 1 października 2010 r. adwokat L. P. poinformowała, że w dniu 1 sierpnia 2010 zmarł skarżący E. J., jego następcą prawnym jest żona W. J., która udzieliła pełnomocnictwa do reprezentowania jej w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej z dnia [...] maja 1964 r. oraz utrzymującej ją w mocy decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej z dnia [...] września 1964 r. o przejęciu jako opuszczonego gospodarstwa rolnego położonego we wsi J. w woj. l.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 154 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W myśl § 3 powołanego artykułu wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Z przytoczonego przepisu wynika, iż warunkiem dopuszczalności skargi o wymierzenie organowi grzywny jest uprzednie wezwanie na piśmie organu administracyjnego do wykonaniu wyroku. Podkreślenia wymaga, iż istota skargi w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie wyroku sprowadza się jedynie do żądania zastosowania przez sąd administracyjny określonych środków mających na celu zdyscyplinowanie organu za niewykonanie wyroku sądowego. Grzywna stanowi w istocie karę za ignorowanie przez organy administracji publicznej wyroków sądowych, a nie środek przymusu do określonego zachowania. Zgodnie z powołanym wyżej przepisem, przesłanką uznania skargi na niewykonanie wyroku jest m.in. bezczynność organu po wyroku uwzględniającym skargę na bezczynność. Przez bezczynność organu w rozumieniu tego przepisu należy rozumieć brak rozstrzygnięcia, które właściwy organ powinien podjąć w terminie wskazanym w wyroku uwzględniającym skargę na bezczynność. W przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki opisane w dyspozycji art. 154 § 1 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 21 stycznia 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 169/08 uwzględnił skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi i zobowiązał ten organ do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] lipca 2006 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 30 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy. Opis prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy Minister otrzymał w dniu 22 kwietnia 2009 r. i zgodnie z art. 286 § 2 p.p.s.a. od tego dnia liczy się termin do załatwienia sprawy przedmiotowej sprawy, który w tym przypadku przypadał na dzień 22 maja 2009 r. Do tej daty Minister nie rozpatrzył wniosku skarżącego, natomiast w dniu 21 maja 2009 r., a więc na jeden dzień przed upływem terminu, wydał na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa postanowienie o zawieszeniu z urzędu postępowania, zobowiązując jednocześnie na podstawie art. 100 § 1 kpa skarżącego do wystąpienia, w terminie 2 miesięcy od daty otrzymania tego postanowienia, do sądu powszechnego o wydanie postanowienia o stwierdzenie nabycia spadku po B. J., B. K. E. K.. Organ wydając to postanowienie wstrzymał bieg terminu do rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie spawy. W dniu 25 listopada 2009 r. do organu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego sporządzone w dniu [...] listopada 2009r. zawierające wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania, wraz z załączonymi do niego żądanymi orzeczeniami o stwierdzeniu nabyciu spadku. Organ nie podjął czynności do podjęcia zawieszonego postępowania, pomimo że podstawa zawieszenia odpadła. Dopiero w dniu [...] marca 2010 r. Minister wydaje postanowienie o podjęciu postępowania, po otrzymaniu w dniu [...] marca 2010 r. drugiego wniosku pełnomocnika skarżącego o podjęcie postępowania sformułowanego w piśmie z dnia [...] marca 2010 r. Jednakże organ po dej dacie nadal nie podjął w sprawie żadnych czynności w przedmiocie rozpatrzenia wniosku skarżącego. Skarżący w piśmie z dnia [...] lipca 2010 r. wniósł skargę na wykonanie wskazanego powyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, którą organ otrzymał w dniu [...] sierpnia 2010 r. Po tej dacie Minister wydał w dniu [...] sierpnia 2010 r. rozstrzygnięcie w sprawie z wniosku skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy. W świetle powyższych okoliczności nie ulega wątpliwości, że Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi dopuścił się bezczynności w wykonaniu wyroku WSA z dnia 21 stycznia 2009 r., najpierw poprzez zaniechanie podjęcia zawieszonego postępowania, pomimo że podstawa jego zawieszenia odpadła w związku z otrzymaniem w dniu 25 listopada 2009 r. żądanych postanowień o stwierdzeniu nabycia spadku, a następnie wydając merytoryczne rozstrzygnięcie dopiero w dniu 16 sierpnia 20010 r., a więc po upływie ponad 4 miesięcy od daty [...] marca 2010 r. podjęcia postępowania, gdy tymczasem powinien decyzję w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wydać bez zbędnej zwłoki. Ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało miarkowaniu Sądu, a jedynie jej górną granicę określa art. 154 § 6 p.p.s.a., w myśl którego grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Sąd miarkując wysokość grzywny uwzględnił charakter naruszeń dokonanych przez ten organ i przyjął, że kwota 500 zł jest adekwatna do stopnia zawinienia oraz, że będzie ona stanowić wystarczającą dolegliwość i spełni swoją funkcję represyjną. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 154 § 1 i 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.