IV SA/Wa 1469/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Wanda Zielińska-Baran po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. decyzją z dnia [...] maja 2014 r., po rozpatrzeniu odwołania J. P., utrzymał w mocy decyzję Starosty M. z dnia [...] kwietnia 2014 r. udzielającą Miastu M. pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych w postaci: przebudowy, polegającej na zmianie trasy, istniejącego rowu bez nazwy na odcinku o łącznej długości L = 318,0 m wzdłuż projektowanej ul. [...], zabudowy rowu bez nazwy przepustem o długości L = 19,5 m z rury stalowej o kształcie łukowo-kołowym typ HCPA-03 pod projektowaną jezdnią ul. [...], przebudowy wylotu istniejącej kanalizacji deszczowej 2 razy śr. 160 mm do przebudowywanego rowu bez nazwy, budowy na rowie bez nazwy zastawki regulacyjnej. Na powyższą decyzję J. P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W piśmie z dnia 1 sierpnia 2014 r., stanowiącym uzupełnienie skargi, skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania wyroku przez Sąd. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że częściowo po działce nr [...], której jest współwłaścicielką, ma przebiegać trasa projektowanego rowu bez nazwy oraz infrastruktura drogi. Nadto, zaskarżona decyzja spowoduje dla skarżącej trudne do odwrócenia bądź nieodwracalne skutki w związku z wystąpieniem przez inwestora o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, polegającej na budowie drogi gminnej – ul. [...]. Skarżąca dodała, że decyzja wodnoprawna, stanowiąca element jeszcze niewydanej decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, ingeruje na tyle w posiadane przez nią uprawnienia, że wymagane jest wstrzymanie jej wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). W okolicznościach niniejszej sprawy przede wszystkim zauważyć należy, że ochrona tymczasowa, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., odnosi się do aktów lub czynności, które generalnie nadają się do wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony do sądu administracyjnego akt wywołuje lub może wywoływać skutki materialnoprawne. Procedurą wstrzymania może być objęty akt, który podlega wykonaniu w drodze przymusu w postępowaniu egzekucyjnym. Decyzja wodnoprawna, wydana w ramach zwykłego postępowania administracyjnego, co do zasady takich cech nie posiada. Decyzja ta jest jedynie warunkiem koniecznym niektórych późniejszych działań podmiotu, np. decyzja wodnoprawna jest wymagana dla dalszej realizacji zamierzeń budowlanych na podstawie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Dopiero te późniejsze działania, a ściślej akty uzyskane w ich następstwie, np. pozwolenie na budowę, może prowadzić do powstania sytuacji sprecyzowanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 14 marca 2013 r. sygn. akt II OZ 171/13 (http://orzeczenia.nsa.gov.pl), ustawodawca tworzy szereg różnego rodzaju procedur specjalnych, znacząco modyfikujących zwykłe postępowanie administracyjne. Przykładem w tym zakresie jest ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 687), znajdująca zastosowanie w postępowaniu dotyczącym przedmiotowej inwestycji. Skutki, jakie może pociągać za sobą wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, zwłaszcza w kontekście art. 31 ust. 2 wymienionej ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. (zakaz wyeliminowania tego rodzaju decyzji z obrotu prawnego, a więc zakaz przywrócenia stanu poprzedniego), przy jednoczesnym uwzględnieniu charakteru decyzji wodnoprawnej (mającej cechy decyzji wiążącej w postępowaniu o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej - w istocie będące częścią składową tej decyzji), mogą uzasadniać potrzebę udzielenia ochrony tymczasowej już na etapie postępowania kontrolującego zasadność decyzji wodnoprawnej. Decyzja wodnoprawna może nakładać na podmiot wnioskujący obowiązek wykonania lub likwidacji określonych urządzeń wodnych, np. studzienek kanalizacyjnych, rowów melioracyjnych, wjazdów (pod którymi znajdują się urządzenia wodne), z których korzystają osoby trzecie. Może więc wpływać na prawa i obowiązki innych podmiotów niż wnioskodawca. Jednakże należy podnieść, iż instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności uregulowana w art. 61 § 3 p.p.s.a. ma charakter wyjątkowy, a jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu (por. postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r. sygn. akt II OZ 201/2005). W niniejszej sprawie strona skarżąca nie uprawdopodobniła zaistnienia przesłanek wskazanych w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca nie przedstawiła konkretnych zdarzeń, skutków, czy okoliczności, które świadczyłyby o tym, iż w sprawie zachodzi możliwość wystąpienia dla niej niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 ww. ustawy. Okoliczność toczenia się postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej nie może stanowić samoistnej przesłanki do wstrzymania wykonania pozwolenia wodnoprawnego. Dopiero treść ewentualnej decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej (ZRID) pozwoli ustalić, czy decyzja wodnoprawna, stanowiąca jej element, ingeruje na tyle w uprawnienia skarżącej, że wymagane jest jej wstrzymanie, czy też wystąpi sytuacja tego rodzaju, że decyzja wodnoprawna zostanie skonsumowana przez decyzję ZRID i jej wstrzymanie byłoby niecelowe (por. postanowienie NSA z dnia 14 marca 2013 r. sygn. akt II OZ 171/13). Nadto, dopiero w tej decyzji zostanie rozstrzygnięta kwestia zajęcia konkretnych nieruchomości pod inwestycję. Reasumując, w niniejszej sprawie skarżąca nie przedstawiła argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji, w szczególności nie wskazała, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa natomiast na stronie skarżącej (postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r. sygn. akt FZ 496/2004). Uzasadniając wniosek strona powinna wskazać konkretne okoliczności, które wiążą się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności takich skarżąca nie wskazała. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.