IV SA/Wa 1479/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat A. P. z dnia 31 grudnia 2014 r. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] czerwca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: przyznać adwokat A. P. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 180 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 41,40 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 31 lipca 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 1479/14 ustanowił dla A. S. adwokata w sprawie ze skargi wymienionego na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] czerwca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] w piśmie z dnia 24 września 2014 r. poinformowała o wyznaczeniu dla skarżącego pełnomocnika w osobie adwokat A. P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 listopada 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 1479/14 oddalił skargę A. S. na powołaną decyzję Rady do Spraw Uchodźców. Jednocześnie Sąd przyznał adwokat A. P. kwotę 240 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Wyznaczona przez Okręgową Radę Adwokacką w [...] pełnomocnik A. S. złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 6 listopada 2014 r. Odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczono jej w dniu 8 grudnia 2014 r. Ustanowiony przez adwokat A. P. pełnomocnik substytucyjny - adwokat P. P. (pełnomocnictwo substytucyjne z dnia 30 grudnia 2014 r. na karcie nr 104 akt sprawy) - wniósł w imieniu skarżącego skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zawarł w niej m.in. wniosek o przyznanie na rzecz adwokat A. P. kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały ona zapłacone w całości, ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 17 listopada 2016 r. sygn. akt II OSK 372/15 oddalił skargę kasacyjną. Jak wynika z protokołu rozprawy poprzedzającej wydanie powołanego orzeczenia, skarżący był na niej reprezentowany przez adwokata G. R., który podniósł, że występuje z substytucji adwokat A. P.. Adwokat G. R. został tymczasowo dopuszczony, jako pełnomocnik skarżącego do czynności przez Naczelnym Sądem Administracyjnym, a zarazem zobowiązany do przedstawiania w terminie 7 dni pełnomocnictwa substytucyjnego. Pełnomocnik poparł stanowisko i wnioski zawarte w skardze kasacyjnej. W dniu 21 listopada 2016 r. do akt sprawy wpłynęło pełnomocnictwo substytucyjne, udzielone przez adwokat A. P. adwokatowi G. R.. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Treść powołanego przepisu nie pozostawia wątpliwości, co do tego, że wynagrodzenie ze pomoc prawną udzieloną z urzędu otrzymuje wyznaczony adwokat. Przez wyznaczonego należy zaś rozumieć adwokata wskazanego przez właściwą okręgową radę adwokacką. Rozpoznawany wniosek o przyznanie na rzecz adwokat A. P. kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu zawarto w skardze kasacyjnej z dnia 31 grudnia 2014 r. Został on złożony przez adwokata P. P.. Ponieważ działał on wtedy z substytucji wyznaczonej pełnomocnik (adwokat A. P.), należało przyjąć, że mógł złożyć przedmiotowy wniosek w jej imieniu (zob. też np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2015 r. sygn. II OZ 308/15). Stawki wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej w przedmiotowej sprawie w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, zakończonym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2016 r., określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) tego samego rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stawka minimalna wynosi 75 % wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W przedmiotowej sprawie, w ramach pomocy prawnej przed sądem administracyjnym w drugiej instancji wykonane zostały czynności, o których mowa w powołanym § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Ustanowiony przez adwokat A. P. pełnomocnik substytucyjny (adwokat P. P.) sporządził i wniósł w imieniu skarżącego skargę kasacyjną, natomiast adwokat G. R., po oświadczeniu, że działa z substytucji adwokat A. P., został dopuszczony do udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, podtrzymując stanowisko i wnioski zawarte w skardze kasacyjnej. Mając na względzie, że adwokat A. P. prowadziła sprawę przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, ustalono, że należna opłata wynosi 75% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714) w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) w zw. § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) oraz § 2 ust. 3 powoływanego rozporządzenia z dnia z dnia 28 września 2002 r., orzeczono jak w postanowieniu