IV SA/Wa 1482/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Protokolant Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia(...) lipca 2009r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania B.K. od decyzji nr (...) z dnia (...) maja 2009r. wydanej przez Marszałka Województwa (...) w przedmiocie umorzenia postępowania wszczętego na wniosek Zarządu Miasta W. z dnia (...) listopada 1999r. o zmianę przeznaczenia działki nr ew. (...) położonej w obrębie (...) w Dzielnicy W. (...) W. orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, iż działka nr ew. (...) położona w obrębie (...) w dzielnicy W. (...) W. (uprzednio w mieście W.) wg ewidencji gruntów z 1999 r. i 2004 r. ( wypis z rejestru gruntów z dnia (...).10.1999 r. i z (...) 01.2004 r.) była działką o powierzchni (...) ha, w tym powierzchni leśnej (...) ha. Obecnie działkę (...) stanowią trzy działki (wypis z rejestru gruntów z dnia (...).05.2005 r.) nr ew. (...) o powierzchni (...) ha, w tym pow. leśnej (...) ha, nr ew. (...) o powierzchni (...) ha, w tym powierzchni leśnej (...) ha, nr ew. (...) o powierzchni (...) ha, w tym powierzchni leśnej (...) ha. Właścicielką gruntów jest B.K., Lasy w dzielnicy W. (...) W. w związku z położeniem w granicach miasta mają status lasów ochronnych, ponadto położone są w (...) Parku Krajobrazowym im. (...). Na wniosek właścicielki gruntów o dopuszczenie zabudowy na działce nr ew. (...)Zarząd Miasta W. wystąpił w dniu (...) listopada 1999 r. do Wojewody (...) o zmianę przeznaczenia niniejszych gruntów pod zabudowę siedliskową - budynek mieszkalny i budynek gospodarczy. Wojewoda (...) decyzją z dnia (...).12.1999r. znak: (...)z uwagi na obowiązujący w tym czasie zakaz lokalizowania budownictwa w (...) Parku Krajobrazowym nie wyraził zgody na przeznaczenie w planie zagospodarowania przestrzennego Miasta W. działki nr ew. (...)na cele nieleśne. Rozporządzeniem Nr (...) Wojewody (...) z dnia (...).01.2001 r. w sprawie utworzenia (...) Parku Krajobrazowego im. (...)zmieniono m.in. granice Parku. Północna część działki nr ew. (...)została wyłączona z granic (...)Parku Krajobrazowego pozostając w otulinie Parku, w której nieobowiązywał zakaz lokalizowania budownictwa, w tym mieszkalnego. W tej sytuacji Prezydent Miasta (...) W. wnioskiem z dnia (...) marca 2004 r. znak (...) (z uzupełnieniami ) wystąpił do Wojewody (...) o wyrażenie zgody na zmianę przeznaczenia na cele nieleśne - pod MnL, zabudowę mieszkaniową jednorodzinną na działkach leśnych, części gruntów leśnych o powierzchni (...)ha, stanowiących północną część działki nr ew. (...) wyłączonych z (...) Parku Krajobrazowego. Wojewoda (...) działając w trybie przepisów ustawy z dnia 3 lutego 1995 r, o ochronie gruntów rolnych i leśnych, uwzględniając opinię (...) Izby Rolniczej, decyzją z dnia(...) listopada 2004 r., znak Nr (...) wyraził zgodę na zmianę przeznaczenia wnioskowanych gruntów leśnych na cele inwestycyjne. Prezydent (...) W. nie odwołał się od tej decyzji, zaś odwołanie od określonych decyzją warunków zabudowy wniosła właścicielka działki B.K.. Wojewoda (...)nie znalazł podstaw do zmiany decyzji i pismem z dnia (...).12.2004 r. przekazał odwołanie do Ministra Środowiska. Po kolejnych wystąpieniach B.K., składanych do Wojewody (...)i Ministra Środowiska o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej powyższą decyzją, Minister Środowiska decyzją z dnia (...).02.2005 r. znak: (...) utrzymał decyzję Wojewody (...) w mocy i omówił wznowienia postępowania z urzędu. Kolegium wyjaśniło, iż B.K. podjęła starania o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego pierwszą decyzją z dnia (...).12.1999r. znak: (...) w sprawie zmiany przeznaczenia gruntów leśnych dot. całej powierzchni działki nr ew. (...). Minister Środowiska w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2005 r. Sygn. akt IV SAWa 388/05 i wystąpieniami właścicielki gruntów, postanowieniem z dnia (...)10.2005r. wznowił postępowanie administracyjne w tej sprawie i przekazał do rozpatrzenia zgodnie z właściwością wystąpienia Pani K. z dnia (...) i (...) września 2005 r. Wojewodzie (...). Również Wojewoda (...) na wniosek B.K., której WSA wyrokiem z dnia 22.06.2005 r. jako właścicielce gruntów nadał przymiot strony w postępowaniu administracyjnym, postanowieniem z dnia (...) .11.2005r. wznowił postępowanie w sprawie przeznaczenia działki leśnej nr ew. (...) na cele nieleśne. W związku z wydanym postanowieniem zaistniała konieczność uzyskania szczegółowego wniosku o zmianę przeznaczenia gruntów leśnych Prezydenta (...) W., który wynikałby z opracowanego projektu planu zagospodarowania przestrzennego. Kolegium wyjaśniło, iż postanowieniem z dnia (...).11.2005r., Wojewoda (...) zawiadomił B.K. o możliwości wystąpienia do Prezydenta (...) W o nadanie biegu sprawie przeznaczenia w planie zagospodarowania przestrzennego gruntów leśnych jej własności, położonych w dzielnicy W. i przekazanie wniosku o zmianę ich przeznaczenia do organów określonych w art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Jednakże B.K. w dniu (...) 12.2005 r. odmówiła przyjęcia tego postanowienia., natomiast w dniu (...).01.2006 r. skierowała za pośrednictwem Wojewody (...) do Ministra Środowiska zażalenie na to postanowienie, wnosząc o jego uchylenie. Wojewoda (...) przekazał zażalenie B.K. ( wraz z posiadaną dokumentacją) Marszałkowi Województwa (...). Dalej Kolegium wyjaśniło, iż Marszałek Województwa (...) pismem z dnia (...) lutego 2006 r., znak; (...) zażalenie B.K. wraz z załącznikami przekazał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., które w dniu (...).06.2006 r. przekazało skargę do rozpatrzenia Ministrowi Środowiska. Minister Środowiska decyzją z dnia (...).08.2006 r. uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Marszałkowi Województwa (...). W uzasadnieniu Minister wskazał, iż Prezydent (...) W. winien wystąpić do marszałka z nowym wnioskiem w sprawie przeznaczenia na cele nierolnicze i nieleśne gruntów leśnych stanowiących własność B.K. i stwierdził, że ponowny wniosek w przedmiotowej sprawie jest niezbędny z uwagi na dokonany podział gruntów leśnych działki nr (...)obrębu (...) w dzielnicy W. przez B.K. W oparciu o powyższe Marszałek Województwa (...) pismem z dnia (...).10.2006 r. zwrócił się do Prezydenta (...) W . o udzielenie informacji czy w chwili obecnej jest, lub w najbliższym czasie będzie opracowany projekt planu zagospodarowania przestrzennego obejmujący grunty leśne położone na działkach nr ew. (...),(...),(...) ( dawna działka nr (...)) w obrębie (...)w dzielnicy W. Miasta (...) W. stanowiących własność B.K. Kolegium wskazało, iż w piśmie z dnia (...).12.2006 r. będącym odpowiedzią na niniejsze pismo Prezydent miasta (...) W. poinformował, że na tym terenie nie ma obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, jak również aktualnie taki plan nie jest sporządzany. Z niniejszego pisma wynika również, że w nowym, uchwalonym dnia (...) października 2006 r. przez Radę (...) W. studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta (...) W. tereny na których położone są działki nr ew. (...),(...),(...) są terenami leśnymi z możliwością zabudowy i zmiany przeznaczenia na cele nieleśne. Treść korespondencji przekazano do wiadomości B.K., która pismem -wezwaniem z dnia (...).01.2007 r. zwróciła się do Marszałka Województwa (...) o wyrażenie zgody (bez warunków zabudowy) na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych działki nr ew. (...), obecnie nr ew. (...),(...),(...)będących jej własnością położonych w dzielnicy W. na cele budownictwa mieszkaniowego, z zachowaniem leśnego charakteru działki. W dniu (...) lutego 2007 r. B.K. zgłosiła się do Urzędu Marszałkowskiego Województwa (...) z zapytaniem, czy przedstawiona dokumentacja w dotychczasowej korespondencji jest wystarczająca do uzyskania wyrażenia zgody przez Marszałka Województwa (...) na zmianę przeznaczenia gruntu działki o poprzednim nr ew. (...). Na to pytanie w Departamencie Rolnictwa i Modernizacji Terenów Wiejskich prowadzącym niniejszą sprawę, wyjaśniono, iż postępowanie administracyjne zmierzające do wydania decyzji administracyjnej rozstrzygającej zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele inwestycyjne, terenu na którym położone są grunty leśne na działkach nr ew. (...) , (...),(...) w obrębie (...) w dzielnicy W. miasta (...) W., rozpocznie się z chwilą wpłynięcia do tut. Urzędu Marszałkowskiego stosownego wniosku Prezydenta Miasta (...) W.. Nowy wniosek jest niezbędny ponieważ w dyspozycji Marszałka Województwa (...) są jedynie wnioski, które dotyczą działki nr ew. (...), a w chwili obecnej B.K. nie posiada działki o nr ew. (...), lecz działki nr ew. (...),(...) i (...). Z uwagi na powyższe Marszałek Województwa (...) w dniu (...) marca 2007 r. ponownie wystosował pismo do Prezydenta (...) W. z zapytaniem czy podtrzymuje wniosek złożony przez Zarząd Miasta W. znak (...) z dnia (...).11.1999 r. o zmianę przeznaczenia działki nr ew. (...) o powierzchni (...) położonej w obrębie (...) w W. w oparciu o który winna być wydana decyzja na zmianę przeznaczenia tych gruntów leśnych na cele budowlane, czy podstawą do aktualnych działań administracyjnych marszałka w tym zakresie jest odpowiedź udzielona przez Prezydenta w piśmie z dnia (...).12.2006 r. W odpowiedzi z dnia (...) maja 2007 r. udzielonej na to pismo, Prezydent Miasta (...) W. potwierdził, że informacje zawarte w piśmie z dnia (...).12.2006 r. są nadal aktualne. Z uwagi na fakt, że Pani B.K. dokonała podziału terenu na trzy działki konieczne jest wystosowanie przez Prezydenta miasta (...) W. kolejnego wniosku o zmianę przeznaczenia tych terenów, z uwzględnieniem aktualnej ewidencji działek leśnych oraz ich powierzchni. W tak ustalonym stanie faktycznym sprawy, Marszałek Województwa (...) decyzją nr (...) z dnia (...) czerwca 2007r. orzekł o umorzeniu postępowania wszczętego na wniosek Zarządu Miasta W. z dnia (...) listopada 1999r. o zmianę przeznaczenia działki ew. nr (...) położonej w obrębie (...) w Dzielnicy W. (...) W. Decyzję tę zaskarżyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego B.K. Kolegium, decyzją z dnia (...) listopada 2007r. sygn. (...), po rozpatrzeniu odwołania B.K. od decyzji Marszałka Województwa (...) nr (...) z dnia (...) czerwca 2007r., działając na podstawie art. 138 § 2 k. p, a. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości a sprawę przekazać do ponownego rozpatrzenia organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, iż toku postępowania wyjaśniającego organ I instancji winien ustalić stanowisko Prezydenta (...) W. w kwestii przedmiotowego wniosku, zobowiązując Prezydenta (...) W. do zajęcia stanowiska w sposób nie pozostawiający wątpliwości co do treści oświadczenia. Z akt sprawy wynika, iż Marszałek Województwa (...) wystąpił do Prezydenta (...) W. o zajęcie stanowiska w sprawie. Prezydent (...) W. pismem z dnia (...) czerwca 2008r, wskazał, iż nie jest zasadne podtrzymywanie stanowiska w sprawie wniosku złożonego przez Zarząd Miasta W. z dnia (...) listopada 1999r. Pismem z dnia (...) sierpnia 2008r. właścicielka działki B.K. złożyła wniosek o zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego jakim jest nieudzielenie poparcia przez Prezydenta (...) W. W wyniku rozpoznania wniosku B.K. Marszałek Województwa (...) postanowieniem z dnia (...) sierpnia 2008r. odmówił zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. wszczętego na wniosek Zarządu Miasta W. z dnia (...) listopada 1999r. o zmianę przeznaczenia działki nr ew. (...) położonej w obrębie (...) w Dzielnicy W. (...) W. Zażalenie na ww. postanowienie złożyła p. B.K:, zaś Kolegium postanowieniem z dnia (...) maja 2009r. Sygn. akt (...) utrzymało w mocy ww. postanowienie organu I instancji. Marszałek Województwa (...) decyzją nr (...) z dnia (...) maja 2009r. wydaną na podstawie art. 7 ust. 1 i 2 pkt 5 ustawy z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolny i leśnych oraz art. 105 § 1 kpa umorzył postępowanie wszczęte na wniosek Zarządu Miasta W. z dnia (...) listopada 1999r. o zmianę przeznaczenia działki nr ew. (...) położonej w obrębie (...) w dzielnicy W. (...) W. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ I instancji wskazał, iż umorzenie postępowania następuje w związku z brakiem podtrzymania wniosku Zarządu Miasta W. z dnia (...) listopada 1999r. O zmianę przeznaczenia działki nr ew. (...) położone w obrębie (...) w Dzielnicy W. (...) W. przez Prezydenta (...). W., który jest następca prawnym Zarządu Miasta W. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła B.K., która kwestionuje zasadność decyzji organu I instancji, podnosząc, iż decyzja została wydana z naruszeniem art. 10 kpa. Rozpatrując sprawę ponownie organ odwoławczy wskazał, iż podstawą do wydania takiego rozstrzygnięcia był przepis art. 105 k.p.a. Kolegium podniosło, iż w powyższej sprawie postępowanie dotyczy zmiany przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne, które dokonywane jest w oparciu o art. 7 ustawy z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolny i leśnych, zgodnie z którym dla gruntów określonych w art. 7 ust. 2 powołanej ustawy, zmiana przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, dokonywana jest w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sporządzonym w trybie określonym w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. I jak wynika z art. 7 ust. 3 powołanej ustawy wyrażenie zgody następuje na wniosek wójta (burmistrza, prezydenta miasta). Do wniosku dotyczącego gruntów leśnych stanowiących własność Skarbu Państwa wójt (burmistrz, prezydent miasta) dołącza opinię dyrektora regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych, a w odniesieniu do gruntów parków narodowych - opinię dyrektora parku. Z brzmienia powołanego powyżej przepisu wynika, iż z wnioskiem o zmianę przeznaczenia gruntów może wystąpić organ wskazany w powołanym powyżej przepisie, zaś właściciele działek, które objęte są wnioskiem o zmianę przeznaczenia mają przymiot strony w tym postępowaniu i pogląd ten jest powszechnie akceptowany w orzecznictwie sądów administracyjnych. Okoliczność przyznania właścicielom działek przymiotu strony w tym postępowaniu nie oznacza, iż osoby te są dysponentami samego postępowania w takim znaczeniu, iż mogą one wpływać na treść oświadczeń woli składanych przez organy uprawnione do złożenia wniosku o zmianę przeznaczenia gruntów, o jakim mowa w art. 7 ustawy z dnia 3 lutego 1995r, o ochronie gruntów rolny i leśnych. Tym samym, zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skoro Prezydent (...) W. w piśmie z dnia (...) czerwca 2008r. zajął stanowisko w kwestii wniosku Zarządu Miasta W. z dnia (...) listopada 1999r. i nie podtrzymał tego wniosku, to tym samym, brak jest podstaw do zakwestionowania decyzji nr (...) z dnia (...) maja 2009r. wydanej przez Marszałka Województwa (...) w przedmiocie umorzenia postępowania wszczętego na wniosek Zarządu Miasta W. z dnia (...) listopada 1999r. O zmianę przeznaczenia działki nr ew. (...) położone w obrębie (...) w Dzielnicy W. (...) W. Odnosząc się do zarzutów odwołania skład orzekający nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów, a w szczególności art. 10 k.p.a., bowiem skarżąca miała zapewniony czynny udział w postępowaniu, zaś poza przedmiotem niniejszej sprawy pozostaje kwestia korekty granic. Pismem z dnia (...) sierpnia 2009 r. B.K. za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) lipca 2009 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Marszałka Województwa (...) w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego, wnosząc o ich uchylenie. Dodatkowo pismem z dnia (...) stycznia 2010r. pełnomocnik skarżącej uzupełnił argumentację podniesioną w uzasadnieniu skargi. Zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego zarzucił naruszenie przepisów: * art. 105 § 1 kpa poprzez bezzasadne przyjęcie ziszczenia się przesłanki bezprzedmiotowości postępowania administracyjnego polegającej na braku podtrzymania wniosku przez Prezydenta (...) W. i w konsekwencji umorzenie postępowania; * art. 107 § 3 w zw. z art. 107 § 1 kpa poprzez niewskazanie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji jaki wpływ na decyzję o umorzeniu postępowania miał podział działki nr ew. (...) na działki o numerach ew. (...),(...),(...), tj. niewskazanie zasadniczej okoliczności prawnej w sprawie. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącej podniósł, iż wskazany przez organy art. 105 §1 kpa statuuje jedną z dwóch możliwych w postępowaniu administracyjnym podstaw umorzenia postępowania, tzw. podstawę obligatoryjną. Dotyczy ona sytuacji gdy postępowanie administracyjne staje się z jakiejś przyczyny bezprzedmiotowe, brak jest przedmiotu postępowania. Zgodnie z utrwalonym zarówno w orzecznictwie jak i literaturze poglądem, które zacytowany zresztą został w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji SKO, sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. gdy nie ma materialnych przesłanek do władczej ingerencji organu administracyjnego, gdy rozstrzygnięcie byłoby z jakichś powodów niedopuszczalne. W ocenie pełnomocnika skarżącej brak podtrzymania przez Prezydenta (...) W. wniosku z dnia (...) listopada 1999 r. w żadnym razie nie mieści się w katalogu okoliczności uzasadniających twierdzenie o bezprzedmiotowości postępowania administracyjnego w którejkolwiek z wyżej wymienionych postaci bezprzedmiotowości skutkujących umorzeniem obligatoryjnym. Natomiast działanie wnioskodawcy polegające na nie podtrzymaniu wniosku w postępowaniu administracyjnym może doprowadzić do umorzenia postępowania. Konieczne jest jednak w takim przypadku spełnienie wszystkich przesłanek umorzenia fakultatywnego, określonych w art. 105 § 2 k.p.a. do których zalicza się: (1) wystąpienie z wnioskiem o zawieszenie postępowania przez stronę na żądanie której postępowanie wszczęto, (2) wnioskowi temu nie sprzeciwiają się inne strony, (3) umorzenie nie sprzeciwia się interesowi społecznemu3. W niniejszej sprawie skarżąca wielokrotnie prezentowała jednoznaczne stanowisko, w którym wyrażała wolę uzyskania merytorycznego rozstrzygnięcia w postaci zmiany przeznaczenia przedmiotowej działki gruntu. Jej sprzeciw co do umorzenia postępowania byłby więc oczywisty, gdyby organ zwrócił się do skarżącej o zajęcie stanowiska w tej kwestii. Dlatego też należy uznać, iż nie zostały spełnione również przesłanki umorzenia określone w art. 105 § 2 k.p.a. Ponadto pełnomocnik podniósł, iż analiza części faktycznej uzasadnienia zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego wskazuje, iż organ odwoławczy w sposób milczący uznał jedną z okoliczności faktycznych poprzedzających wydanie decyzji w pierwszej instancji za podstawę dokonania umorzenia postępowania. Zdarzeniem tym był podział działki nr ew. (...) na działki o numerach ew. (...),(...),(...). W ocenie pełnomocnika, domniemane rozumowanie organu, iż w przypadku podziału działki mamy do czynienia z bezprzedmiotowością postępowania administracyjnego w sprawie jej przeznaczenia można sprowadzić ad absurdum analizując możliwość zastosowania w takim przypadku również art. 162 § 1 pkt 1 kpa. Idąc bowiem konsekwentnie tym tokiem rozumowania, iż podział powoduje bezprzedmiotowość (brak elementu stosunku materialnoprawnego), należałoby uznać, iż także po wydaniu decyzji w sprawie zmiany przeznaczenia działki gruntowej, podział działki powodowałby bezprzedmiotowość decyzji i konieczność stwierdzania na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 kpa jej wygaśnięcia. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone m. in. w art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 152, poz. 1269 z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Stosownie zaś do treści art. 134 § 1 w/w ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem badając legalność zaskarżonej decyzji, w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, Sąd doszedł do przekonania, iż wydana została z naruszeniem prawa, uzasadniającym konieczność jego uchylenia. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. utrzymująca w mocy decyzję Marszałka Województwa (...) w przedmiocie umorzenia postępowania wszczętego na wniosek Zarządu Miasta W. z dnia (...) listopada 1999r. o zmianę przeznaczenia działki nr ew. (...) położonej w obrębie (...) w dzielnicy W. (...) W. orzekającej o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. Orzekające w sprawie organy uznały, iż postępowanie stało się bezprzedmiotowe albowiem Prezydent (...) W. w piśmie z dnia (...) czerwca 2008r. zajął stanowisko w kwestii wniosku Zarządu Miasta W. z dnia (...) listopada 1999r. i nie podtrzymał tego wniosku. W ocenie Sądu organy orzekające w niniejszej sprawie nie wyjaśniły istotnej kwestii, naruszając postanowienia art. 7 i 77 k.p.a. Jak wynika z ustaleń Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. zawartych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji postępowanie zainicjowane wnioskiem Zarządu Miasta W. z dnia (...) listopada 1999 r. skierowanym do Wojewody (...) o zmianę przeznaczenia niniejszych gruntów pod zabudowę siedliskową - budynek mieszkalny i budynek gospodarczy, zakończone zostało wydaniem przez Wojewodę (...) decyzji z dnia (...) grudnia 1999r. znak: (...) z uwagi na obowiązujący w tym czasie zakaz lokalizowania budownictwa w (...) Parku Krajobrazowym. Dalej Kolegium wyjaśniło, iż skarżąca B.K: podjęła starania o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją z dnia (...) grudnia 1999r. znak: (...) w sprawie zmiany przeznaczenia gruntów leśnych dot. całej powierzchni działki nr ew. (...). Minister Środowiska w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2005 r. Sygn. akt IV SA/Wa 388/05 i wystąpieniami właścicielki gruntów, postanowieniem z dnia (...) października 2005 r. znak: (...) wznowił postępowanie administracyjne w tej sprawie i przekazał do rozpatrzenia zgodnie z właściwością wystąpienia K. z dnia (...) i (...) września 2005 r. Wojewodzie (...). Również Wojewoda (...) na wniosek B.K., której WSA wyrokiem z dnia 22 czerwca 2005 r. jako właścicielce gruntów nadał przymiot strony w postępowaniu administracyjnym, postanowieniem z dnia (...) listopada 2005 r. znak(...) wznowił postępowanie w sprawie przeznaczenia działki leśnej nr Ew. (...) na cele nieleśne. W ocenie Sądu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w pierwszej kolejności powinno wyjaśnić czy i jak zakończyło się postępowanie wznowieniowe dotyczące decyzji Wojewody (...) z dnia (...) grudnia 1999r. W sytuacji bowiem gdy toczy się postępowanie wznowieniowe w sprawie wszczętej wnioskiem z dnia (...) listopada 1999r, umarzanie postępowania z racji cofnięcia tego wniosku w odrębnym postępowaniu jest niezrozumiałe. Ponadto na uwzględnienie zasługuje zarzut skargi, iż brak podtrzymania przez Prezydenta (...) W. wniosku z dnia (...) listopada 1999 r. nie mieści się w katalogu okoliczności uzasadniających twierdzenie o bezprzedmiotowości postępowania administracyjnego, natomiast może doprowadzić do umorzenia postępowania, w przypadku spełnienia wszystkich przesłanek umorzenia fakultatywnego, określonych w art. 105 § 2 k.p.a. do których zalicza się: (1) wystąpienie z wnioskiem o zawieszenie postępowania przez stronę na żądanie której postępowanie wszczęto, (2) wnioskowi temu nie sprzeciwiają się inne strony, (3) umorzenie nie sprzeciwia się interesowi społecznemu. Zasadne jest również stanowisko strony skarżącej, iż orzekające w sprawie organy nie wykazały jaki wpływ na bezprzedmiotowość postępowania ma fakt podziału działki nr ew. (...) na działki o numerach ew. (...),(...),(...), przy założeniu że nie zmienił się ich właściciel oraz łączna powierzchnia. Mając na uwadze powyższe Sąd doszedł do przekonania, że sprawa wymaga ponownej szczegółowej analizy we wskazanym wyżej kierunku i dlatego też działając na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł, iż decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienie się niniejszego wyroku.