IV SA/Wa 1493/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi K. P. oraz małoletniej Z. P. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego K. P. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia - oddala skargę - IV SA/Wa 1493/11 UZASADNIENIE I. Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sądu") postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...], wydanym po rozpatrzeniu zażalenia K. P., reprezentowanej przez M. S. (dalej "pełnomocnika") od postanowienia Wójta Gminy Z. (dalej "Wójta") z dnia [...] maja 2011 r. nr [...], orzekającym o podjęciu z urzędu zawieszonego postępowania w sprawie o wymeldowanie z pobytu stałego K. P. wraz z córką Z. P. z domu przy ulicy [...] w miejscowości H., Wojewoda [...] (dalej "Wojewoda") stwierdził niedopuszczalność zażalenia. II. Zaskarżone postanowienie Wojewody z dnia [...] czerwca 2011 r. zapadło w następującym stanie faktycznym: 1. Na wniosek J. S. z dnia [...] grudnia 2009 r. wszczęte zostało przed Wójtem postępowanie o wymeldowanie K. P. (dalej "skarżąca") wraz z córką Z. P. z pobytu stałego z domu przy ulicy [...] w miejscowości H. (dalej "sporny lokal"). 2. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r. Wójt zawiesił postępowanie w sprawie. 3. Postanowieniem z dnia [...] maja 2011 r. Wójt podjął zawieszone postępowanie. 4. Pismem datowanym na [...] maja 2011 r. skarżąca oraz pełnomocnik w wniosły do Wojewody zażalenie na postanowienie Wójta. III. Rozpatrzywszy zażalenie zaskarżonym obecnie postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r. Wojewoda stwierdził niedopuszczalność zażalenia. Uzasadniając własne rozstrzygnięcie, Wojewoda wskazał, co następuje: Postanowienie Wójta doręczono osobno skarżącej oraz jej pełnomocnikowi. Doręczenie orzeczenia pełnomocnikowi skarżącej nastąpiło w dniu [...] czerwca 2011 r. Zażalenie na postanowienie Wójta pełnomocnik wniósł za pośrednictwem poczty w dniu [...] maja 2011 r., a zatem przed wejściem do obrotu prawnego orzeczenia, którego zażalenie to dotyczyło. Zażalenie to zostało zatem wniesione przedwcześnie. Powyższe stanowi przesłankę do stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. IV. Skarżąca wraz córką wniosły do Sądu skargę na postanowienie Wojewody, kwestionując zarówno prawidłowość uznania przez organ odwoławczy zażalenia za przedwczesne (organ winien uznać pełnomocnika skarżącej również za stronę), jak i prawidłowość podjęcia przez Wójta postępowania w sprawie wymeldowania skarżących. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd rozpoznał skargę na postanowienie Wojewody [...] na tej podstawie, iż sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolowanie działalności administracji publicznej pod kątem jej zgodności z prawem (art. 1 § 1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z dnia 20 września 2002 r., Nr 153, poz.1269). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia kończące postępowanie administracyjne (art.3§2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz.1270 - zwanej dalej "p.p.s.a."). Skargę należało oddalić, albowiem zaskarżone postanowienie Wojewody nie narusza prawa w sposób uzasadniający jego wyeliminowanie z obrotu prawnego. Uwzględnienie przez wojewódzki sąd administracyjny skargi na orzeczenie organu administracji jest dopuszczalne tylko w razie stwierdzenia w toku kontroli tego orzeczenia naruszeń prawa wymienionych w art. 145 § 1 p.p.s.a. W świetle przywołanego przepisu sąd administracyjny: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Naruszenia, o których mowa powyżej nie wystąpiły w niniejszej sprawie. Stwierdzenie przez Wojewodę niedopuszczalności zażalenia było zasadne. Zgodnie z art.134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Zgodnie z art.144 k.p.a. w sprawach nie uregulowanych w rozdziale 11 ("Zażalenia") do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Zagadnienie dopuszczalności odwołania (zażalenia) należy rozpatrywać w kontekście wymagań stawianych odwołaniu przez przepisy kodeksu i/lub przez przepisy szczególne. W doktrynie postępowania cywilnego przyjmuje się, że ze środka odwoławczego można skorzystać wówczas, gdy spełnione są następujące warunki: "1) środek odwoławczy względnie środek zaskarżenia musi być dopuszczalny z ustawy, 2) musi być wniesiony w przepisanej formie, 3) musi być wniesiony w przepisanym czasie, 4) musi być wniesiony przez legitymowaną do tego osobę" (W. Siedlecki, Postępowanie cywilne, 1972, s. 417). Stosownie do art.101 § 3 k.p.a. w brzmieniu nadanym temu przepisowi z dniem 11 kwietnia 2011 r. ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r., nowelizującą k.p.a. (Dz.U. Nr 6, poz.18), na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. Z powyższego wynika, że od dnia 11 kwietnia 2011 r. strona postępowania administracyjnego może wnieść zażalenie wyłącznie na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania, nie zaś na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania. W tej sytuacji zażalenie którejkolwiek ze stron prowadzonego przez Wójta postępowania o wymeldowanie na postanowienie tego organu z dnia [...] maja 2011 r., a zatem na postanowienie podejmujące z urzędu wskazane wyżej postępowanie po jego zawieszeniu, jest niedopuszczalne. Organ odwoławczy winien był w tej sytuacji stwierdzić na podstawie art.134 k.p.a. niedopuszczalność zażalenia wniesionego w piśmie datowanym na [...] maja 2011 r. Organ wydał tego rodzaju orzeczenie, aczkolwiek z innych przyczyn aniżeli wyżej wskazane, tj. w związku z uznaniem, że zażalenie zostało wniesione przedwcześnie. Z racji wydania przez organ odwoławczy rozstrzygnięcia co do zasady prawidłowego (tj. z racji stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia) bezprzedmiotowym jest dokonywanie szczegółowej oceny przyczyn stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia podanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, albowiem nawet gdyby przyczyny okazały się wadliwe, to byłaby to wadliwość nie mająca istotnego wpływu na wynik sprawy (hipotetyczne uchylenie tego postanowienia przez Sąd i następnie powtórne rozpoznanie sprawy przez organ musiałoby doprowadzić do takiego samego rezultatu, tj. do stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia). W konsekwencji powyższego ustalenie, że organ odwoławczy stwierdził niedopuszczalność zażalenia, kierując się wadliwą argumentacją, nie mogłoby stanowić wystarczającej podstawy do uchylenia postanowienia Wojewody w świetle art.145 p.p.s.a. (możnaby w tej sytuacji mówić wyłącznie o wskazanym wyżej naruszeniu przepisów postępowania, nie mającym istotnego wpływu na wynik sprawy). W tej sytuacji skarżąca może podnosić argumentację przemawiającą przeciwko prowadzeniu postępowania o wymeldowanie (a zatem uzasadniającą jego zawieszenie w związku z występowaniem przeszkód procesowych) w odwołaniu od decyzji Wójta w przedmiocie wymeldowania, jaka zostanie wydana w sprawie. W świetle powyższych okoliczności skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw, w konsekwencji czego podlega oddaleniu. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.151 p.p.s.a