IV SA/Wa 1494/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 4 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. z siedzibą w P. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2013 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie zgłoszenia zagrożenia szkodą w środowisku postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu kwotę w wysokości 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. W dniu 4 maja 2013 r. (zapis datownika pocztowego) skarżący – stowarzyszenie [...] z siedzibą w P. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na - wydaną w następstwie wznowienia postępowania administracyjnego - decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2013 r. o odmowie uchylenia decyzji własnej z dnia [...] grudnia 2010 r. w sprawie zgłoszenia zagrożenia szkodą w środowisku. Skarżący został pouczony o prawie wniesienia na decyzję z dnia [...] marca 2013 r. skargi do sądu administracyjnego. Pismem z dnia 7 czerwca 2013 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska poinformował skarżącego o uprzednim błędnym pouczeniu oraz pouczył o tym, że skarżącemu przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ administracji, nie zaś skarga do sądu administracyjnego. Pismo doręczono skarżącemu w dniu 12 czerwca 2013 r. Skarżący do dnia posiedzenia Sądu w sprawie, nie cofnął skargi z dnia 4 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z art. 52 § 1 oraz § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", jeżeli w postępowaniu przed organem administracji skarżącemu służyły środki zaskarżenia, skargę można wnieść dopiero po ich wyczerpaniu, tj. gdy skarżącemu nie przysługuje żaden, z przewidzianych w ustawie, środków zaskarżenia (zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy). Zgodnie z art. 150 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej "K.p.a.", w zw. z art. 7a ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie (Dz. U. z 2007 r., Nr 75, poz. 493 ze zm.), organem administracji właściwym w niniejszej sprawie jest Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska. Zgodnie z art. 127 § 3 K.p.a. in princ. od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W świetle tego przepisu, art. 127 § 3 K.p.a. znajduje, w ocenie Sądu, zastosowanie do decyzji wydanej przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, bowiem zgodnie z art. 5 § 2 pkt 4 K.p.a., ilekroć w przepisach K.p.a. jest mowa o ministrze, należy przez to rozumieć również kierownika centralnego urzędu administracji rządowej podległego właściwemu ministrowi - w myśl art. 121 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r., nr 199, poz. 1227 ze zm.) Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska jest centralnym organem administracji rządowej podległym ministrowi właściwemu do spraw środowiska (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. akt II OSK 1434/12). Zatem wobec powyższego, w świetle dokonanych przez Sąd ustaleń, należało uznać, że w dniu wniesienia skargi do Sądu, skarżącemu służył środek zaskarżenia decyzji z dnia [...] marca 2013 r., tj. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Jak już wyżej powiedziano, skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna, o ile skarżącemu nie przysługuje żaden z przewidzianych w ustawie środków zaskarżenia. Zatem skoro skarżącemu w dniu wniesienia skargi, służył środek zaskarżenia (wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy), skargę należało uznać za niedopuszczalną. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 P.p.s.a., gdy wniesienie skargi jest niedopuszczalne, Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Z uwagi na to, że do dnia posiedzenia Sądu w sprawie, skarga nie została skutecznie cofnięta, skargę należało odrzucić, wobec czego, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 P.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji. W myśl art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. sąd odrzucając skargę zwraca stronie z urzędu cały uiszczony wpis od skargi, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Na tej podstawie Sąd orzekł jak w pkt II sentencji.