IV SA/Wa 1499/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Stowarzyszenia O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) lipca 2008 r. sygn. (...) w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu postanawia: odmówić przyznania Stowarzyszeniu O. prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 12 sierpnia 2008 r. (zawartym w skardze) uzupełnionym wnioskiem z dnia 29 września 2008 r. Stowarzyszenie O. wystąpiło o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Stowarzyszenia O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) lipca 2008 r., w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku, natomiast zgodnie z art. 247 powołanej ustawy prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. W orzecznictwie i piśmiennictwie przyjmuje się, że skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli bez głębszej analizy prawnej nie ulega wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Będą to zatem tego rodzaju sytuacje, w których przepisy obowiązującego prawa w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (zob. J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, wyd. Lexis Nexis, s. 508; postanowienie NSA z dnia 16 września 2005 r. sygn. akt II OZ 718/05). Przy czym na bezzasadność skargi Sąd może się powołać, rozstrzygając wniosek o przyznanie prawa pomocy w toku postępowania przed Sądem pierwszej instancji (por. postanowienie NSA z dnia 8 marca 2006 r., sygn. akt II OZ 201/06), a więc do momentu podjęcia rozstrzygnięcia kończącego postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Sąd uznał, że z przyczyn procesowych w sprawie występuje bezzasadność skargi Stowarzyszenia O.. Należy bowiem wskazać, że zgodnie z art. 53 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Tymczasem jak wynika z akt sprawy zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu Stowarzyszeniu dnia 17 lipca 2008 r., natomiast skarga została wniesiona osobiście w dniu 19 sierpnia 2008 r. (data prezentaty organu na skardze). Ostatni dzień terminu do wniesienia skargi upływał co prawda w dniu 16 sierpnia 2008 r.,(w sobotę) ale zgodnie z art. 83 § 2 cyt. ustawy jeżeli ostatni dzień terminu wypada w sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W niniejszej sprawie ostatni dzień terminu na wniesienie skargi upływał więc dnia 18 sierpnia 2008 r. (w poniedziałek). Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona dnia 19 sierpnia 2008 r., a zatem z uchybieniem terminu, o którym mowa w przywołanym art. 53 § 1, co skutkować musi odrzuceniem skargi stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy. Skoro wniesienie skargi z uchybieniem terminu uniemożliwia jej rozpatrzenie, to oznacza, że jest ona oczywiście bezzasadna w rozumieniu art. 247 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a to z kolei powoduje, że skarżącemu Stowarzyszeniu nie można przyznać prawa pomocy na tym etapie postępowania we wnioskowanym zakresie. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji .