IV SA/Wa 1499/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 3 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Q. H. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: odrzucić skargę. Q. H. reprezentowany przez r.pr. M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 4 lipca 2013 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 22 lipca 2013 r. Ostatni dzień terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przypadł więc na dzień 29 lipca 2013 r. Pomimo upływu terminu zakreślonego przez Sąd, pełnomocnictwo nie zostało nadesłane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. – sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego nie złożył pełnomocnictwa uprawniającego do działania w imieniu skarżącego, pomimo wezwania przez Sąd. Brak formalny skargi w postaci braku pełnomocnictwa wskazującego umocowanie w dacie złożenia skargi skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 22 maja 2013 r. sygn. akt I OSK 926/13, postanowienie NSA z dnia 29 listopada 2012 r. sygn. akt I OSK 2779/12). Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.