IV SA/Wa 15/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. J. i S. J. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi H. J. i S. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2015 r. [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze z 1 grudnia 2015 r. H. J. i S. J. nieśli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] listopada 2015 r., utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy S. z [...] kwietnia 2015 r., określającą środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie budynków inwentarskich do chowu [...] o maksymalnej obsadzie łącznej 90 000 stanowisk (360 DJP) w miejscowości W., gm. S. (działki nr [...], [...], [...]). W uzasadnieniu wniosku skarżący podnieśli, że wykonanie decyzji na kolejnych etapach spowoduje realizację planowanego przedsięwzięcia, co może wpłynąć na jakość życia osób, mieszkających w sąsiedztwie planowanej inwestycji. Skarżący wskazali, że może to doprowadzić do niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody oraz spowodowania nieodwracalnych skutków, a szkody te nie zawsze będą mogły być zrekompensowane na drodze odszkodowawczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej w skrócie: "P.p.s.a."], wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (wyjątek stanowią tu przepisy prawa miejscowego, które weszły w życie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez skarżącego, we wniosku, okoliczności, które uzasadniają niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych wydarzeń czy sytuacji, które tłumaczyłyby wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w stosunku do wnioskodawcy. Co więcej, jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1236/14, publ. LEX nr 1624317, nie ma podstaw, by "[...] żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę". Należy dodać, że skutki te powinny powstać w sferze interesu prawnego strony i nakładać na nią nowe prawa lub obowiązki, które będą podlegać wykonaniu. W związku z tym, aby prawidłowo uzasadniony wniosek mógł zostać pozytywnie rozpoznany przez Sąd, konieczne jest rozważenie, czy decyzja, której dotyczy, nadaje się do wykonania i tego wykonania wymaga, tj. czy możliwe jest doprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie egzekucji, do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w takim akcie. Nie każda decyzja, wobec tego, nadaje się do wykonania. O przyznaniu stronie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji decyduje to, czy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, prowadzonym w granicach sprawy zakończonej ostatecznym rozstrzygnięciem administracyjnym, nastąpi w jej wyniku ochrona przed skutkami, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, w postanowieniu z dnia 26 lipca 2010 r., sygn. akt II SA/Wr 361/10, publ. LEX nr 784413 – "akt deklaratoryjny, jakim jest decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, ustala jedynie warunki realizacji określonego przedsięwzięcia, z uwzględnieniem konieczności ochrony środowiska, nie wymaga natomiast wykonania." W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] listopada 2015 r., utrzymującej w mocy decyzję Wójta Gminy S. z [...] kwietnia 2015 r., określającą środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia, a więc takiej, o której mowa w przywołanym wyżej orzeczeniu. Jest to rozstrzygnięcie niepodlegające wykonaniu. Skoro zatem przedmiot tej decyzji wyklucza możliwość jej wykonania, to nie można mówić o ewentualnym niebezpieczeństwie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody. Z art. 71 i 72 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z .2013, poz. 1235 z późn. zm.) wynika, że wydanie tego typu decyzji, z samej ich istoty, nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też z nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Organ zaś nie ma możliwości użycia środka przymusu do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji. Decyzja taka nie upoważnia do rozpoczęcia robót budowlanych, ustala jedynie, czy projektowane zamierzenie inwestycyjne, planowane na określonym obszarze, jest zgodne z przepisami prawa oraz określa warunki, jakie należy spełnić w dalszym etapie procesu inwestycyjnego Podnoszone we wniosku argumenty, wobec tego, nie mogą uzasadniać wstrzymania jej wykonania. Decyzja określająca środowiskowe uwarunkowania gwarantuje uzyskanie pozwolenia na budowę obiektu po spełnieniu określonych w tej decyzji środowiskowych uwarunkowań, jeżeli jej adresat spełni warunki przewidziane przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 z późn. zm.). Jednakże samo istnienie decyzji określającej środowiskowe uwarunkowania dla planowanego przedsięwzięcia nie oznacza, że właściwy organ administracji na jej podstawie niejako automatycznie wyda decyzję o pozwoleniu na budowę. Nastąpi to w odrębnym postępowaniu administracyjnym, w ramach którego przysługują stronie stosowne środki zaskarżenia. Zatem inwestycja skonkretyzuje się dopiero na etapie pozwolenia na budowę i dopiero wówczas można będzie mówić o możliwości doznania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 28/11, LEX nr 953119 i z dnia 10 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 742/08, LEX nr 493682). W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.