IV SA/Wa 1510/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Laskowska – Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Sp. z o.o. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Dnia 28 lipca 2010 r. (data stempla pocztowego) A. Sp. z o.o., dalej zwana "Spółką", wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2010 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania . W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie skargi. Zarządzeniem z dnia 27 sierpnia 2010 r. wezwano Spółkę do uzupełnienie braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej (wskazując, że chodzi o aktualny wypis z KRS), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Postanowieniem z dnia 1 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Spółki. Odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczono Spółce dnia 19 października 2010 r. Pismem nadanym dnia 26 października 2010 r. Spółka wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu Spółka podniosła, iż wezwanie do uzupełnienia braku formalnego nie zostało jej doręczone, albowiem urząd pocztowy w żaden sposób nie zawiadomił Spółki o nadejściu pisma, a tym samym o miejscu, w którym takie pismo można było odebrać. Spółka wskazała, że skrzynka na korespondencję była przez nią regularnie kontrolowana, jednakże zarówno pierwszego jak i powtórnego zawiadomienia o możliwości odbioru pisma w niej nie odnaleziono. Takiego zawiadomienia nie umieszczono również na drzwiach mieszkania. W takiej sytuacji nie można uznać, że pismo zostało doręczone w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa". Powyższe dowodzić mają zeznania Wiceprezesa Zarządu Spółki. Dodatkowo wskazano, że na stronie adresowej koperty zawierającej pismo, widnieje tylko informacja o dokonaniu powtórnego awizo, natomiast brak jest informacji o pierwszym awizowaniu (informacja ta znajduje się na drugiej – niewłaściwej stronie koperty). Konieczność umieszczenia przez doręczyciela informacji zarówno o pierwszym jak i o drugim awizo na stronie adresowej koperty wynika z treści rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697 ze zm.), znajdującego zastosowanie w postępowaniu przed sądami administracyjnymi na mocy art. 65 § 2 ppsa. Nieotrzymanie zawiadomienia o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej uzasadnia brak winy Spółki w uchybieniu terminu. Brak wypisu z KRSu został zauważony przez Spółkę dzień po nadaniu skargi i tego też dnia zwrócono się do sądu rejestrowego o wydanie odpisu z rejestru przedsiębiorców (co dowodzi znajdujący się w aktach odpis z dnia 29 lipca 2010 r.), jednakże zwlekano z momentem złożenia go do akt, aż do chwili otrzymania wezwania z Sądu lub z Kolegium. Następnie wskazano w jakich okolicznościach dowiedziano się o uchybieniu terminu (rozmowa telefoniczna z pracownikiem Sądu oraz odebranie na poczcie postanowienia z dnia 1 października 2010 r. w dniu 19 października 2010 r.). Wskazano, iż nie jest to pierwsza sprawa Spółki w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie, albowiem w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1066/09 Sąd oddalił skargę Spółki. W aktach niniejszej sprawy znajduje się informacja o połączeniu sprawy o sygn. akt IV SA/Wa 1066/09 (gdzie w aktach znajduje się odpis z KRS) ze sprawą IV SA/Wa 1510/10. Skoro w aktach sprawy połączonej z niniejszą znajduje się dokument wskazujący na umocowanie do reprezentowania Spółki, powyższy brak formalny nie powinien uniemożliwiać nadanie skardze dalszego biegu. Spółka wskazała również na ujemne konsekwencję uchybienia przez nią terminu oraz dopełniła uchybionej czynności przedkładając aktualny odpis z KRS. Zarządzeniem z dnia 7 grudnia 2010 r. dodatkowo wezwano Spółkę do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. W odpowiedzi załączono oświadczenie Wiceprezesa Zarządu Spółki Z. J. z dnia 16 grudnia 2010 r. z którego wynika, iż w dniu 19 października 2010 r. (dniu odbioru przesyłki zawierającej postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi) złożono ustną skargę na niewłaściwe doręczanie przesyłek pocztowych. Poinformowano Pracownika poczty, że Spółka nie otrzymuje kierowanej do niej korespondencji (wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi). Informację o drugiej z wymienionych przesyłek Spółka uzyskała podczas rozmowy telefonicznej z pracownikiem Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W świetle postanowień art. 87 oraz 86 ppsa uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: - strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, - wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, - jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin, - we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, - powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego. W pierwszej kolejności należy wskazać, że Spółka zachowała siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Przyjąć należy, iż przyczyna ustania uchybienia terminu nastąpiła w dniu 19 października 2010 r., w którym to dniu doręczono Spółce postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi z powodu nieuzupełnienia braku formalnego skargi. Wniosek o przywrócenie uchybionego terminu złożono w dniu 26 października 2010 r. Tak więc, przesłanka złożenia wniosku w ustawowym siedmiodniowym terminie od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu została zachowana. W związku z dopełnieniem uchybionej czynności (złożenie aktualnego wypisu z KRS) oraz z uwagi na niewątpliwość powstania ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego, do rozważenia pozostaje wypełnienie ostatniej przesłanki warunkującej przywrócenie terminu uchybionej czynności procesowej, a mianowicie uprawdopodobnione okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Pamiętać należy, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2009 r., I OZ 966/08, niepubl.). W rozpoznawanej sprawie Spółka nie uprawdopodobniła okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu. Z akt sądowych wynika, iż doręczenie wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi nastąpiło w trybie art. 73 ppsa, po dwukrotnym pozostawieniu przesyłki zawierającej wezwanie Sądu w urzędzie pocztowym w W. i umieszczeniu informacji o pozostawieniu pisma, w skrzynce oddawczej adresata (k. 23 - koperta zawierająca informacje doręczyciela o dwukrotnym awizowaniu przesyłki pocztowej). Odnosząc się do twierdzenia Spółki, iż informacji o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym nie było zarówno w skrzynce pocztowej jak i w drzwiach jego mieszkania stwierdzić należy, że co do zasady argument taki mógłby zostać uwzględniony, gdyby w jakikolwiek sposób uprawdopodobniono jego wystąpienie. Dla takiego uprawdopodobnienia konieczne byłoby wykazanie, że skrzynka oddawcza była uszkodzona lub też dostęp do tej skrzynki był powszechny. Przywrócenie terminu tylko na podstawie gołosłownego twierdzenia, że awiza nie pozostawiono prowadziłoby do nieuzasadnionego podważenia instytucji doręczenia zastępczego. W każdej bowiem sytuacji strona mogłaby obalić domniemanie doręczenia przesyłki w trybie awizo poprzez zwykłe oświadczenie, że awizo nie zostało umieszczone w skrzynce pocztowej (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lipca 2010 r., sygn. akt II OZ 651/10, niepubl.). Sąd celem dokładnego wyjaśnienia podniesionej przez Spółkę okoliczności świadczącej o braku winy strony, dodatkowo wezwał Skarżącą zarządzeniem z dnia 7 grudnia 2010 r. do uzupełnienia wniosku poprzez uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. W zarządzeniu wskazano przykładową okoliczność uprawdopodobniającą brak winy - potwierdzenie złożenia reklamacji usługi pocztowej. Jednakże nadesłane oświadczenie Wiceprezesa Zarządu Spółki nie zawiera żadnych uzupełniających okoliczności mogących świadczyć o braku winy strony. Natomiast gołosłowne oświadczenie Wiceprezesa Zarządu Spółki z dnia 16 grudnia 2010 r. o złożeniu ustnej skargi na niewłaściwe doręczanie przesyłek pocztowych jest tożsame w skutkach z oświadczeniem zawartym we wniosku o przywrócenie terminu, nota bene również podpisanym przez Z. J. i nie może skutecznie uprawdopodobniać wniosku. Wskazanie, że nastąpiła ustna reklamacja nie zostało poparte żadnym obiektywnie bezstronnym oświadczeniem – np. potwierdzeniem złożenia reklamacji, natomiast za takie nie może być potraktowane oświadczenie wnioskodawcy. Spółka również nie podnosiła aby dostęp do jej skrzynki oddawczej był powszechny lub by była ona uszkodzona. Zatem pomimo dodatkowego zarządzenia, twierdzenie Spółki o braku awizowania przesyłki pozostało gołosłowne i niczym niepoparte. Nie przedłożenie żadnych dokumentów uprawdopodobniających podnoszoną okoliczność nie pozwala przyjąć, iż w rzeczywistości miała ona miejsce. Pamiętać przy tym należy, że Sąd ma ściśle określone możliwości prowadzenia postępowania dowodowego, będąc w zasadzie ograniczonym do przeprowadzenia uzupełniającego dowodu z dokumentów (art. 106 § 3 ppsa), więc wniosek o przesłuchanie w charakterze świadka Wiceprezesa Zarządu Spółki nie mógł zostać uwzględniony. Nie zasługuje na uwzględnienie podniesiony przez Spółkę zarzut dotyczący nieprawidłowego awizowania przesyłki. Wskazać należy, iż analiza koperty w której znajduje się wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi potwierdza, że zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w palcówce pocztowej nastąpiło zgodnie z wówczas obowiązującym § 9 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697 ze zm.) zastosowanym w zw. z art. 65 § 2 ppsa. Na adresowej stronie przesyłki (nad firmą Spółki) znajduję się bowiem odręczny zapis "awizowano", obok widnieje odcisk pieczęci datownika "2010-09-03" oraz podpis listonosza, co czyni zadość przepisom w/w rozporządzenia (§ 9 ust. 1 pkt 2). Pozostałe czynności (dotyczące powtórnego awizowania, zwrotu przesyłki nadawcy) również zostały przeprowadzone poprawnie. W oparciu o powyższe, zarzut doręczenia przesyłki w sposób niezgodny z wymaganiami w/w rozporządzenia należy uznać za nietrafny. Na koniec stwierdzić należy, iż zasadność wezwania o aktualny wypis z KRS nie może być kwestionowana we wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności. Nie mniej stwierdzić należy, iż nawet gdyby w aktach sprawy o sygn. akt IV SA/Wa 1066/09 znajdował się odpis z KRS Spółki, mając na względzie datę zakończenia tej sprawy (wyrok z dnia 7 października 2009 r.) oraz datę wpływu skargi w niniejszej sprawie IV SA/Wa 1510/10 (27 sierpnia 2010 r.) nie zwalniałoby to Sądu z obowiązku żądania przedstawienia przez Spółkę aktualnego dokumentu wykazującego osoby umocowanie do działania w imieniu skarżącej (art. 28 § 1 i art. 29 ppsa). Nie sposób bowiem uznać, iż wypis z KRS Spółki wydany przed rokiem był aktualny w dniu wpływu skargi w niniejszej sprawie. Tym samym nie można stwierdzić, aby okoliczności powołane we wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi mogły stanowić przesłankę do przywrócenia uchybionego terminu. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 86 § 1 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.