IV SA/Wa 1511/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na uchwałę nr [...] Rady Gminy S. z dnia [...] grudnia 2003 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy S. postanawia odrzucić skargę. W dniu [...] grudnia 2003 r. Rada Gminy S. podjęła uchwałę nr [...] Rady Gminy S. z dnia [...] grudnia 2003 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy S. Skarżący, działając na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j.: Dz. U z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.), zwanej dalej "u. s. g.", pismem datowanym na 26 listopada 2007 r. wezwał Radę Gminy S. do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego powyższą uchwałą tego organu w zakresie działek ew. nr [...] i nr [...] (k. 24). Wezwanie to wpłynęło do organu w dniu 29 listopada 2007 r. Rada Gminy S. udzieliła odpowiedzi na powyższe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa pismem datowanym na 26 września 2008 r. (k. 23). Brak jest dowodu doręczenia tej odpowiedzi skarżącemu, gdyż została wysłana listem zwykłym (k. 49), lecz z informacji podanej przez skarżącego wynika, iż została ona mu doręczona w dniu 5 października 2008 r. (k. 40). Skarżący w dniu 19 stycznia 2009 r. w piśmie skierowanym do organu przedstawił kwestię zagospodarowania działek ew. nr [...] i nr [...] i wniósł o zwrot wymienionych w nim kosztów (k. 33, k. 39). Pismo to wpłynęło do organu w dniu 20 stycznia 2009 r. (k. 39v). Organ odpowiedział na to pismo pismem datowanym na 9 marca 2009 r. (k. 32), doręczonym skarżącemu w dniu 17 marca 2009 r. (k. 54). W dniu 27 lipca 2009 r. (k. 8) skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagając się stwierdzenia nieważności przedmiotowej uchwały w części dotyczącej działek ew. nr [...] i nr [...], położonych w obwodzie T., z uwagi na naruszenie procedury uchwalania planu ustanawiając, bez konsultacji z właścicielami działek, umiejscowienie na nich kopalni żwiru, podczas gdy z przeprowadzonych przez skarżącego na jego koszt badań wynika, iż żwir na nich nie występuje. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podnosząc, że zarówno studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy S., jak i zaskarżona uchwała były w sposób zwyczajowo konsultowane poprzez wyłożenie do publicznej wiadomości w Urzędzie Gminy S. i w poszczególnych miejscowościach i nie było do nich żadnych uwag. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie podnieść należy, iż stosownie do art. 101 ust. 1 u. s. g. każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Przepis ten wskazuje, że skargę może wnieść jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą organu gminy. Odnośnie uchwał w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przyjmuje się, iż skargę może wnieść tylko podmiot będący właścicielem albo użytkownikiem wieczystym działki położonej na terenie objętym planem. Kolejny warunek to wcześniejsze – przed wniesieniem skargi – wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Skarga powinna też zostać wniesiona w terminie przewidzianym przez art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.". W tym miejscu zauważyć należy, że skarżący w skardze zażądał stwierdzenia nieważności przedmiotowej uchwały w części dotyczącej działek ew. nr [...] i nr [...]. Działka nr ew. [...] jest własnością skarżącego (k. 50). Skarga w części dotyczącej działki ew. nr [...] podlega jednak odrzuceniu z uwagi na wniesienie jej po terminie określonym przez art. 53 § 2 p. p. s. a. stanowiącym, że w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 4 p. p. s. a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Skarżący pismem datowanym na 26 listopada 2007 r. wezwał Radę Gminy S. do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego powyższą uchwałą tego organu m. in. w zakresie działki ew. nr [...] (k. 24). Wezwanie to wpłynęło do organu w dniu 29 listopada 2007 r. Stosownie do art. 101 ust. 3 u. s. g. w związku z art. 35 § 1-3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej "k. p. a.", organ powinien był udzielić odpowiedzi na wezwanie maksymalnie w terminie dwóch miesięcy (sprawa szczególnie skomplikowana). Przyjmując, że sprawa ta ma taki charakter, a w terminie dwóch miesięcy od wezwania do usunięcia naruszenia prawa organ nie udzielił odpowiedzi, to skarżący w świetle art. 53 § 2 p. p. s. a. powinien był wnieść skargę w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa, tj. do dnia 28 stycznia 2008 r. Skarga wniesiona w dniu 27 lipca 2009 r. została więc wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 2 p. p. s. a. Zaznaczyć przy tym należy, że do obliczenia terminu do wniesienia skargi nie można uwzględnić odpowiedzi na powyższe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 29 listopada 2007 r., którego organ udzielił pismem datowanym na 26 września 2008 r. (k. 23) z uwagi na przekroczenie maksymalnego terminu do załatwienia sprawy określonego w art. 35 § 1-3 k. p. a. Zauważyć też należy, iż pismo skarżącego z dnia 19 stycznia 2009 r. nie może stanowić powtórnego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, od którego biegnie nowy termin do wniesienia skargi. Z kolei skarga w części dotyczącej działki ew. nr [...] podlega odrzuceniu z uwagi na brak interesu prawnego do jej wniesienia, ponieważ skarżący nie jest jej właścicielem ani użytkownikiem wieczystym. Ze znajdującego się w aktach wypisu z rejestru gruntów wynika bowiem, że działka ta jest własnością E. J. i M. J. (k. 52). Nawet gdyby skarżący miał interes prawny do wniesienia skargi w części dotyczącej działki nr [...], to nie dopełnił obowiązku wezwania do usunięcia naruszenia prawa, ponieważ wezwanie datowane na 26 listopada 2007 r. nie dotyczyło działki nr [...] (dotyczyło działek nr [...] i nr [...]). W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 58 § 3 p. p. s. a. oraz art. 50 § 1 p. p. s. a. skarga podlega odrzuceniu.