IV SA/Wa 1529/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego J. W. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi H. K. i Z. K. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odmówić przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 grudnia 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 1529/13 odrzucił skargę H. K. i Z. K. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. W dniu 17 grudnia 2013 r. (data stempla pocztowego) wyznaczony przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. pełnomocnik skarżących (radca prawny J. W.) złożył do Sądu zawiadomienie o odmowie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od powołanego postanowienia. Pełnomocnik poinformował, że stosowną opinię w tym zakresie przesłał do skarżących oraz do Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. W związku z powyższym radca prawny J. W. wniósł "o zasądzenie w całości nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu". Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. 2013 r., poz. 490 ze zm.), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżących we wniosku o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zawarł wymaganego prawem oświadczenia. Oświadczenie to jest obligatoryjnym elementem wniosku, a jego niezłożenie nie stanowi braku formalnego, podlegającego uzupełnieniu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 czerwca 2008 r. sygn. akt I OZ 390/08, z dnia 28 sierpnia 2008 r. sygn. akt I OZ 615/08 i z dnia 18 października 2005 r. sygn. akt II FZ 625/05; Michał Kazek "Nieznajomość prawa a wynagradzanie za czynności pełnomocnika z urzędu" Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 6 (9)/2006, s. 65-71). Należy podkreślić, że wymagane oświadczenie nie może być zastąpione sformułowaniem wniosku poprzez wskazanie, że pełnomocnik wnosi "o zasądzenie w całości nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu". Wedle powołanego § 16 rozporządzenia, to właśnie wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej ma zawierać stosowne oświadczenie. Oświadczenie to ma natomiast wskazywać, że opłaty nie zostały zapłacone nie tylko w całości, ale także w części. Mając na uwadze, że niezłożenie przez profesjonalnego pełnomocnika oświadczenia w przedmiocie zapłaty kosztów zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy stanowi brak w zakresie uzasadnienia wniosku, należało odmówić przyznania kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Z tego względu, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.