IV SA/Wa 1560/16
PostanowienieWSA w Warszawie2016-12-29
Skład orzekający: Małgorzata Małaszewska – Litwiniec
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi powinien zostać uwzględniony, gdy strona (reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika) nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do dokonania tej czynności?Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie zasługuje na uwzględnienie, gdy strona, mimo reprezentowania przez profesjonalnego pełnomocnika, nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu jest dopuszczalne tylko w przypadku zaistnienia obiektywnych przeszkód, których strona nie mogła usunąć, nawet przy dołożeniu największego wysiłku.Stan faktyczny
Skarżąca spółka wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w sposób zastępczy w dniu 1 sierpnia 2016 r. Pełnomocnik wniósł o przywrócenie terminu, wskazując na przyczyny losowe uniemożliwiające odbiór korespondencji i zapoznanie się z wezwaniem. Sąd uznał, że strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia: odmówić przywrócenia terminu
W piśmie z dnia 25 maja 2016 r. [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...], reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji.
W piśmie z dnia 12 lipca 2016 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi w niniejszej sprawie poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działaniu w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis tego wezwania doręczono pełnomocnikowi (w sposób zastępczy) w dniu 1 sierpnia 2016 r.
W piśmie z dnia 17 sierpnia 2016 r. pełnomocnik skarżącej Spółki wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia powyższego braku formalnego. W uzasadnieniu wniosku podał, że przesyłka z Sądu z przyczyn losowych nie mogła zostać odebrana. W dniu 5 sierpnia 2016 r. aplikantka radcowska dokonała przeglądu i fotokopii akt przedmiotowej sprawy. Skarżący podał, że brak winy w uchybieniu terminu wynika z faktu, że pomiędzy dniem uznania korespondencji za doręczoną (1 sierpnia 2016 r.) a ostatnim dniem terminu uzupełnienia braku skargi (8 sierpnia 2016 r.) Skarżąca pomimo zachowania należytej staranności nie miała możliwości zapoznania się z przedmiotowym wezwaniem z uwagi na brak zarządzenie w tym przedmiocie w aktach sprawy. Pełnomocnik Skarżącej zapoznał się z treścią wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi dopiero w dniu 10 sierpnia 2016 r.
Skarżący na poparcie swoich argumentów dołączył do akt sprawy fotokopie akt sprawy oraz wydruk z telefonu aplikantki, który świadczy, że wybierała numery telefonów Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – zwaną dalej P.p.s.a), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są zgodnie z art. 87 cyt. ustawy brak winy w uchybieniu, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej.
Stwierdzić należy, że o ile zostały spełnione przesłanki złożenia wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu oraz równoczesne dokonanie czynności uchybionej, to nie można uznać, że zachodzi przesłanka braku winy w uchybieniu terminu.
W ocenie Sądu na podstawie analizy akt sprawy nie sposób jednak uznać, że Skarżący (reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika) nie miał możliwości powzięcia informacji o wezwaniu kierowanym do niego z Sądu.
W ocenie Sądu przedstawione przez Skarżącego okoliczności nie stanowią wystarczającej przesłanki do uznania, że nie ponosi on winy w uchybieniu terminu.
W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 lutego 2015 r., sygn. akt I OZ 91/15).
Z akt sprawy wynika, że odpis zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez przedłożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu Skarżącego doręczono pełnomocnikowi w sposób zastępczy w dniu 1 sierpnia 2016 r. Skarżący nie wyjaśnił, dlaczego nie upoważnił nikogo do odbioru korespondencji, skoro jak wskazał zatrudnia aplikantkę, jednak kwestia ta pozostaje poza oceną w niniejszym postępowaniu, skoro przesyłkę można było uznać do doręczoną skutecznie.
Z akt sprawy wynika, że zarządzenie o wezwaniu pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało wydane przez Przewodniczącą Wydziału IV w dniu 8 lipca 2016 r. i wykonane w dniu 12 lipca 2016 r.
W dniach 25 lipca, 5 sierpnia, 10 sierpnia, 16 sierpnia 2016 r. aplikanta działająca na zlecenie pełnomocnika Skarżącej przeglądała akta. Przy pierwszej czynności (25 lipca 2016 r.) złożono do akt sprawy stosowne pełnomocnictwo.
Pełnomocnik skarżącej Spółki dołączył do wniosku o przywrócenie terminu fotokopie mające świadczyć o tym, że w aktach sprawy brak było w dniu przeglądania powyższego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 8 lipca 2016 r. W ocenie Sądu z przedłożonych zdjęć takiego wniosku nie można wyciągnąć, przede wszystkim z tego względu, że nie wynika z nich, iż faktycznie fotografowana strona jest ostatnią w aktach sądowych sprawy.
Ponadto należy zauważyć, że upoważnienie dla aplikantki do przeglądania akt sprawy złożono w dniu 25 lipca 2016 r. Następnie aplikantka przeglądała akta sprawy w dniu 5 sierpnia 2016 r. Skoro w tym dniu przeglądała akta sprawy musiało znajdować się w nich pełnomocnictwo do dokonywania tych czynności. W innym bowiem przypadku nie udostępniono by jej akt sprawy. Wskazane upoważnienie znajduje się na karcie 26 akt sprawy, zaś zarządzenie Przewodniczącej o wezwaniu do uzupełnienia braku na karcie 22. Numery kart nie są skreślone, ani nie zmieniano ich numeracji, zatem należy przyjąć, że najpóźniej w dniu 5 sierpnia 2016 r. (data ponownego przeglądania akt) Skarżąca mogła dowiedzieć się o treści zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV i uzupełnić brak formalny w terminie.
Ponadto wydruk z telefonu aplikantki nie może wpłynąć na odmienną ocenę niniejszej sprawy, skoro wynika jedynie z niego że we wtorek (bez wskazania daty dziennej) próbowano (albo dokonano) połączenia z numerami WSA w Warszawie.
W tych okolicznościach sprawy nie można uznać, że Skarżący nie ponosi winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Sąd miał bowiem na względzie, że o braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko i wyłącznie w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik Skarżącej podejmował próby ustalenia treści przesyłki z Sądu, jednak nie uprawdopodobnił, że nie był tego w stanie dokonać przed dniem 8 sierpnia 2016 r. – kiedy to upłynął ustawowy termin na uzupełnienie braku formalnego skargi w postaci przedłożenia pełnomocnictwa do występowania przed sądami administracyjnymi w imieniu skarżącej Spółki.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło