IV SA/Wa 1635/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Sędziowie Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędzia WSA Teresa Zyglewska (spr.), Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi L. K. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania - oddala skargę - Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2005 r. ustalił lokalizację inwestycji celu publicznego dla inwestycji "[...]". Minister Transportu i Budownictwa decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. utrzymał w mocy powyższą decyzję. W dniu 7 sierpnia do [...] Urzędu Wojewódzkiego w G. wpłynęło odwołanie L. K. z dnia 1 sierpnia 2006 r. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2005 r. Postanowieniem z dnia [...] października 2006 r. Minister Budownictwa stwierdził uchybienie terminu do jego wniesienia. Wyrokiem z dnia 11 maja 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 86/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił powyższe postanowienie i zobowiązał organ do zbadania czy pismo L. K. z 1 sierpnia 2005 r., zatytułowane "odwołanie" nie stanowi wniosku o wznowienie postępowania odwoławczego dotyczącego przedmiotowej decyzji. Pismem z dnia 18 marca 2009 r. L. K. wskazał, iż wniosek z dnia 1 sierpnia 2006 r. jest podaniem o wznowienie postępowania. Decyzją z dnia [...] września 2010r. Minister Infrastruktury odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczna decyzja Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] grudnia 2005 r. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. Minister Infrastruktury utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] września 2010 r. odmawiającą wznowienia postępowania zakończonego decyzją Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] grudnia 2005 r. utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2005 r. w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji "[...]". Analizując ponownie sprawę Minister Infrastruktury podtrzymał stanowisko zawarte w decyzji z dnia [...] września 2010 r. ze względu na uchybienie przez skarżącego terminu 1 miesiąca do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. W ocenie Ministra nie można zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, iż organ dokonał błędnej interpretacji art. 149 § 2 k.p.a. ustalając za początek biegu terminu moment uzyskania przez skarżącego wiadomości o wydaniu decyzji, a nie jak uważa skarżący moment doręczenia decyzji. Zdaniem organu słusznie wskazano, że termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia w którym strona dowiedziała się o decyzji. Minister Infrastruktury ustalił, że L. K. dowiedział się o wydaniu przez Ministra Transportu i Budownictwa decyzji z dnia [...] grudnia 2005 r. z postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2006 r., dlatego też za dzień, w którym strona dowiedziała się o decyzji Ministra Transportu i Budownictwa, należy uznać moment otrzymania tego postanowienia tj. dzień 22 czerwca 2006 r. Minister wywodził więc, że wniosek skarżącego z dnia 1 sierpnia 2006 r. ( data stempla pocztowego 2 sierpnia 2006 r. ) został złożony z uchybieniem terminu jednego miesiąca od dnia w którym strona dowiedziała się o decyzji. Organ podkreślił, że art. 148 § 2 k.p.a. nie wymaga dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. faktu doręczenia decyzji, której dotyczy żądanie wznowienia. Bieg terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji. Powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne Minister motywował, iż bieg terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania należy liczyć nie od daty doręczenia decyzji lecz od dnia w którym strona dowiedziała się o tej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie L. K. zarzucił rażącą obrazę art. 145 § 1 i 4 k.p.a. przez błędne uznanie, że o decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2005r. dowiedział się 22 czerwca 2006r. to jest gdy otrzymał decyzję Ministra Transportu i Budownictwa o utrzymaniu w mocy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2005 r. ponieważ nie wiedział czego ta decyzja dotyczy oraz czy nie jest to decyzja o klauzuli poufna lub tajna jak część dokumentów dotyczących tej inwestycji. Skarżący zarzucił także naruszenie art. 7 k.p.a. - zasady prawdy obiektywnej poprzez wydanie zaskarżonego postanowienia bez uwzględnienia słusznego interesu obywatela. L. K. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej w skrócie: P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, uznał, iż zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania w sposób mający wpływ na wynik sprawy, co czyni skargę niezasadną. Kwestia stanowiąca istotę rozstrzygnięcia niniejszej sprawy sprowadza się do oceny, czy organ administracji w sposób prawidłowy przyjął, iż L. K. nie dochował terminu zakreślonego art. 148 § 2 k.p.a. Skarżący bowiem domaga się wznowienia postępowania powołując się na art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. to jest fakt nie brania udziału w postępowaniu bez własnej winy. Zgodnie więc z treścią art. 148 § 2 k.p.a. termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania liczy się od dnia w którym strona dowiedziała się o decyzji. Przy czym zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" należy rozumieć w ten sposób, że strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Chodzi o takie dane, jak nazwa organu oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Jeśli chodzi o tę ostatnią informację, to nie jest tu konieczne, aby strona dokładnie poznała treść rozstrzygnięcia, wystarczy, jeżeli posiadła informację, czego dana decyzja dotyczy ( por. wyrok NSA z dnia 6 maja 2009 r., II OSK 714/08, LEX nr 574438 ). Pamiętać przy tym należy, że powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest tożsame z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji, co może mieć miejsce dopiero po jej doręczaniu ( patrz wyrok NSA z dnia 19 sierpnia 2010 r., II OSK 1296/09, LEX nr 746450 ). Zwrócić należy uwagę, iż w piśmie L. K. z dnia 26 kwietnia 2006 r. do Wojewody [...] w G. skarżący powołuje się na decyzję tego organu z dnia [...] września 2005 r. podając, iż dotyczy ona lokalizacji inwestycji celu publicznego - budowy rurociągu paliwowego , którego fragment ma przebiegać przez nieruchomość, której jest współwłaścicielem. W postanowieniu z dnia [...] czerwca 2006 r. przekazującym opisany powyżej wniosek zgodnie z właściwością Ministrowi Budownictwa Wojewoda [...] podał przedmiot rozstrzygnięcia decyzji własnej z dnia [...] września 2005 r. oraz wskazał, iż decyzja ta została utrzymana decyzja Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] grudnia 2005r. Sytuacja taka wskazuje jednoznacznie na fakt, że skarżący znał treść decyzji w stopniu pozwalającym sformułować wniosek o wznowienie postępowania, albowiem wiedział jaki organ wydała decyzję i czego dotyczy jej rozstrzygnięcia. Zasadnie więc organ przyjął, że skarżący znał treść decyzji w dniu otrzymania powyższego postanowienia to jest w dniu 22 czerwca 2006 r. Od tej daty biegł też termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania. Termin ten więc upłynął z dniem 22 lipca 2006 r., a co za tym idzie złożenie wniosku o wznowienie postępowania w dniu 2 sierpnia 2006 r. nastąpiło z przekroczeniem terminu zakreślonego art. 148 § 2 k.p.a. Powyższe okoliczności przemawiają za bezzasadnością zarzutów skargi, w tym również naruszenia zasady prawdy obiektywnej. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł, jak w sentencji wyroku.