IV SA/Wa 165/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA – Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2013r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia warunków siedliskowych do stanu poprzedniego postanawia: 1. wstrzymać wykonanie pkt 2 i 3 zaskarżonej decyzji, 2. odmówić wstrzymania wykonania decyzji w pozostałym zakresie. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska decyzją z [...] listopada 2013r., wydaną na podstawie art.138 § 1 pkt 2 k.p.a. nakazał R. G.: 1) wstrzymanie wszelkich prac niwelacyjnych na działkach nr [...] i [...] powodujących przekształcenie obszaru obejmującego działki o nr ew. [...] i [...] (obr. K.), 2) przywrócenie warunków siedliskowych do stanu poprzedniego w terminie do 30 kwietnia 2014r. przez m.in. usuniecie z terenu nieruchomości: instalacji do nawadniania, nawiezionej ziemi, roślinności ozdobnej oraz kamieni i dokonanie nasadzeń roślinności właściwej dla siedlisk przyrodniczych, 3) przedłożenie w terminie do 15 maja 2014r. RDOŚ w G. protokołu odbioru. R. G. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na tę ostateczną decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska wniósł o wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia strona podniosła, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje degradację środowiska naturalnego a ponadto wiąże się z koniecznością poniesienia przez skarżącego znacznych nakładów finansowych. Wobec tego – zdaniem skarżącego – wstrzymanie wykonania tej decyzji jest uzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr z 2012r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, natomiast po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie. Odnosząc się do niniejszego wniosku Sąd stwierdza, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w zakresie w którym nakazuje R. G. wstrzymanie wszelkich prac niwelacyjnych (pkt 1 decyzji) jest nieuzasadnione. Skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w części dotyczącej wstrzymania wszelkich prac powodujących przekształcenie obszaru obejmującego działki ew. nr [...] i [...] (obr. K.) nie uzasadnił swojego żądania. Wobec braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia zawartego w pkt 1 zaskarżonego aktu, niemożliwa była jego merytoryczna ocena (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd stwierdza jednoczenie, że wniosek o wstrzymanie wykonania pkt 2 i 3 decyzji (a więc w zakresie dotyczącym przywrócenia warunków siedliskowych do stanu poprzedniego i przedłożenia protokołu dokumentującego wywiązanie się z tego obowiązku) jest uzasadniony. Argumentując zasadność postawionego wniosku o wstrzymanie strona skarżąca wskazywała na związane z nim znaczne obciążenia finansowe, jak również na fakt, iż wykonanie przedmiotowej decyzji spowoduje degradację środowiska. Zdaniem Sądu, strona uzasadniła, dlaczego w jej ocenie, w przypadku wykonania pkt 2 i 3 zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd uwzględnił zarówno argumentację strony, jak również rozważył te okoliczności, które nie zostały powołane przez skarżącego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 roku, sygn. akt II OZ 155/05, opubl. OSS 2005/3/72). Niewątpliwie wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody, w szczególności w świetle obciążeń finansowych strony i charakteru nakazanych działań, spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Sąd miał również na uwadze słuszny interes obywatela, który nie pozostaje w kolizji z interesem społecznym, gdyż wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji jest rozwiązaniem tymczasowym i w zależności od wyniku końcowego niniejszego postępowania na stronie może nadal ciążyć obowiązek wykonania określonych prac związanych z zachowaniem szczególnych wartości przyrodniczych nieruchomości których jest właścicielem. Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności oraz fakt iż, na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sąd administracyjny nie dokonuje merytorycznej oceny skargi, a zatem zarzuty dotyczące samej treści zaskarżonej decyzji nie mogły mieć znaczenia dla załatwienia przedmiotowego wniosku, Sąd nie przesądzając końcowego rozstrzygnięcia w sprawie, na obecnym etapie postępowania uznał, że strona skarżąca należycie uprawdopodobniła, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji Sąd podkreśla, że zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a. niniejsze rozstrzygniecie ma charakter tymczasowy. Okres obowiązywania skutków tego postanowienia (wstrzymanie wykonania decyzji) nieodwracalnie kończy się po wydaniu w sprawie orzeczenia w pierwszej instancji i to niezależnie od jego treści. Z przedstawionych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.