IV SA/Wa 1656/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego J. Z. o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie z wniosku M. S. o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Gminy D. z dnia [...] sierpnia 1976 r. nr [...] postanawia: oddalić wniosek. Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek M. S. o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Gminy D. z dnia [...] sierpnia 1976 r. nr [...]. W dniu 6 lipca 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2010 r. przyznał sklarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wyznaczony radca prawny – J. Z. - w dniu 27 sierpnia 2010 r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 czerwca 2010 r., dokonując jednoczenie uchybionej czynności tj. wnosząc skargę kasacyjną. W skardze kasacyjnej pełnomocnik zawarła wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 16 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Postępowanie odwoławcze zakończone zostało postanowieniem z dnia 24 listopada 2010 r., którym Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. - wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie zaś do § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Wniosek złożony przez radcę prawnego J. Z. w skardze kasacyjnej oświadczenia takiego nie zawiera. W postanowieniu z dnia 14 października 1998 r. (sygn. akt II CKN 687/98 OSNC 1999/3/63) Sąd Najwyższy stwierdził, że wskazane oświadczenie jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca adwokata lub radcy prawnego nie została wynagrodzona, a zatem, iż zachodzi podstawa poniesienia kosztów z tego tytułu przez Skarb Państwa na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz. U. Nr 16, poz. 124 ze zm.) lub art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. Nr 19, poz. 145 ze zm.). Sąd ten podkreślił również, że niezłożenie przez pełnomocnika wskazanego oświadczenia nie stanowi braku formalnego pisma, lecz brak w zakresie uzasadnienia wniosku, toteż nie podlega ewentualnemu uzupełnieniu w trybie art. 130 kpc. W konsekwencji wniosek adwokata lub radcy prawnego o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nie zawierający oświadczenia, że żądane koszty nie zostały zapłacone w całości lub w części podlega oddaleniu, jako nieuzasadniony. Stanowisko to zostało potwierdzone w opracowaniach dotyczących postępowania sądowoadministracyjnego - m.in. S. Babiarz i inni - Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych (Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2007, str. 315-316) oraz Tadeusz Woś i inni – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz (Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 644). Należy je w pełni zaakceptować na gruncie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz obowiązującego aktualnie rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Podobnie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 czerwca 2006 r. sygn. akt II FSK 862/05, LEX nr 242945. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 16 w/w rozporządzenia, orzekł jak w sentencji.