IV SA/Wa 1679/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie Sędzia WSA Marian Wolanin (spr.), asesor WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi T. D. na uchwałę Rady Gminy R. z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie uchwały w sprawie zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - oddala skargę - W piśmie z dnia 30 września 2003 r. T. D. wniósł zarzut do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wsi J., F., F., F., P. i L. w Gminie R. zarzucając rażące naruszenie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. W szczególności, za przedmiot zarzutu wskazał niepoinformowanie zainteresowanych przez Zarząd Gminy o przystąpieniu do sporządzania planu, przez co uniemożliwiono im składanie wniosków do planu, naruszenie prawa własności mieszkańców, naruszenie interesu prawnego mieszkańców, sporządzenie rysunku planu na nieaktualnym podkładzie geodezyjnym, co w konsekwencji powoduje projektowanie np. dróg na istniejących budynkach i budowlach, projektowane poszerzenie linii rozgraniczającej [...] do 32 m od osi drogi w celu m. in. usytuowania "drogi serwisowej", pomimo że taka klasa drogi nie istnieje. Ponadto, zgłosił cały szereg zarzutów dotyczących konkretnych ustaleń zawartych w części graficznej i opisowej projektu planu miejscowego, w tym m.in., iż na terenach położonych wzdłuż [...], zabezpieczenia akustyczne powinny być wykonane na koszt zarządcy drogi, po uprzednim wyrażeniu zgody przez właścicieli posesji oraz to, iż poszerzenie linii rozgraniczających [...] nie jest konieczne, natomiast zaprojektowanie drogi serwisowej narusza prawo własności powodując konieczność wywłaszczenia terenów o pow. ok. 500 m2 z jednej działki na koszt gminy, narusza interes prawny właścicieli działek z powodu ograniczenia możliwości wykorzystania nieruchomości, drastyczne obniżenie dochodowości firm prowadzące do ich upadłości przez ograniczenie możliwości dojazdu klientów oraz wjazdu samochodów ciężarowych obsługujących te firmy, drastyczne obniżenie dochodowości mieszkańców, likwidacja miejsc pracy, konieczność wypłacenia z budżetu gminy odszkodowań za obniżenie wartości działek i utracone korzyści, likwidacja istniejącej infrastruktury technicznej, obniżenie wpływów do budżetu gminy z tytułu podatków od nieruchomości, przesunięcie w głąb działek nieprzekraczalnych linii zabudowy stawia pod znakiem zapytania możliwości rozbudowy istniejących budynków oraz zapewnienie nowych miejsc parkingowych i usytuowania reklam, nierówne traktowanie właścicieli działek po obu stronach [...], gdzie po stronie zachodniej nie da się zrealizować linii rozgraniczających na 32 m od osi drogi ze względu na istniejącą zabudowę. Inwestycja drogi serwisowej jest zbyteczna z uwagi na ograniczoną prędkość pojazdów na terenie zabudowanym oraz projektowana obwodnicę R., która przejmie znaczna część ruchu drogowego. Zaskarżoną uchwałą z dnia [...] marca 2008 r. Nr [...] Rada Gminy R. w sprawie rozpatrzenia zarzutu złożonego do projektu "Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wsi: J., F., F., F., P. i L. w Gminie R." odrzuciła zarzuty zawarte zarówno w zbiorowym piśmie mieszkańców z dnia 25 września 2003 r., podpisane także przez T. D., jak i zarzuty zawarte w piśmie T. D. z dnia 30 września 2003 r., oznaczone pkt 10-4, 6, 10, 12, 16, 17, 19, w części w pkt 5 z wyjątkiem zmniejszenia poszerzenia [...] oraz w części dotyczącej pkt 20-31. W pozostałej części w zakresie pkt 7-9, 11, 13-15 i 18 oraz w części pkt 5 w zakresie zmniejszenia poszerzenia [...] zarzuty zostały uwzględnione przez Wójta Gminy R. W uzasadnieniu tej uchwały, w części będącej przedmiotem skargi, tj. w części dotyczącej zarzutów oznaczonych pkt 3, 5, i 19 wskazano m.in., że konsekwencją uchwalenia planu według kwestionowanego projektu będzie określony ustaleniami planu sposób wykonania prawa własności skarżącego co do działki nr ew. [...] położonej we wsi J., co niewątpliwie narusza interes prawny skarżącego. Fakt ten, nie oznacza jednak konieczności uwzględnienia zgłoszonych w tym zakresie zarzutów, a jedynie stwarza legitymację do ich wniesienia przez skarżącego. Rozpatrując zarzuty, które nie mogą być uwzględnione należy stwierdzić, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego należy do szczególnej kategorii aktów normatywnych zawierających normy planowe, określające cele, które powinny być osiągnięte nie przesądzając środków, które mogą być zastosowane dla osiągnięcia danego celu. Plan zagospodarowania przestrzennego stanowi podstawę do ingerencji w prawo własności, dotyczyć to może jednak sposobu wykonywania prawa, a nie samego prawa. Uprawnienia planistyczne gminy wynikają z art. 2 ust. 1, art. 4 ust. 1 i 10 ust. 1 pkt 1-7 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Ponadto, na mocy art. 7 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w tym sprawy gminnych dróg, ulic, wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz. W odniesieniu do projektowanego poszerzenia drogi krajowej [...] i budowy drogi serwisowej z wykorzystaniem terenu działki skarżącego wskazano m.in., że ustalenia planu w tym zakresie wynikają z wniosków, uzgodnień i opinii zgłaszanych przez zarządcę drogi - Generalna Dyrekcją Dróg Krajowych i Autostrad (GDDKiA) oraz obowiązujących przepisów o drogach publicznych. We wniosku z dnia 4 października 2001 r. Generalna Dyrekcja Dróg Publicznych w W. poinformowała Zarząd Gminy R., iż do czasu budowy trasy "[...]"[...] stanowić będzie podstawowy wylot z W. w kierunku K. i K.; realizacja trasy "[...]" odciąży tylko częściowo [...] na odcinku przejścia przez R., gdyż w dalszym ciągu pozostaną na niej relacje W. — centra handlowe w J. i W. — K.; istotne odciążenie [...] ruchem relacji W. — K. będzie możliwe po realizacji nowego przebiegu drogi ekspresowej W. – K.; nawet jednak w przypadku realizacji wyżej wymienionych zadań [...] w R. pełnić będzie istotne funkcje zarówno w układzie komunikacyjnym gminy jak i Aglomeracji [...] W stosunku do [...] należy odnosić się jak do ulicy klasy G i w miarę możliwości w zakresie dostępności drogi, zasad włączania do niej ruchu lokalnego, zagospodarowania otoczenia, szerokości w liniach rozgraniczających oraz parametrów technicznych należy stosować wymogi wynikające z rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. określającego warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. W przypadku obszarów bezpośrednio przylegających do drogi krajowej nr [...], istnieje bezwzględny wymóg ich obsługi za pośrednictwem układu dróg lokalnych, bez możliwości bezpośredniego włączenia do drogi nr [...]. Sporządzając projekt planu gmina przyjęła zatem dla [...] klasę drogi G (głównej) oraz zachowała bezwzględny wymóg obsługi przyległych obszarów za pośrednictwem układu dróg lokalnych poszerzając obecne linie rozgraniczające (ok. 20m od osi drogi) [...] do 32 m, w tym z rezerwą pod drogę lokalną. Projekt planu został uzgodniony z informacją, że droga nr [...] ([...]) posiada klasę GP. W związku z wydaną przez Wojewodę [...] decyzją z dnia [...].03.2006 r. o ustaleniu lokalizacji drogi dla inwestycji: budowa drogi ekspresowej [...] na odcinku [...] wraz z powiązaniem z drogą krajową nr [...] i z przebudową infrastruktury technicznej - część I - odcinek zlokalizowany poza granicami [...], Wójt Gminy R. wystąpił do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad o opinię w zakresie docelowej szerokości i klasy drogi nr [...] - [...]. Z udzielonej odpowiedzi zawartej piśmie z dnia 05.05.2006 r. wynika m.in., że Dyrekcja nie planuje prowadzenia żadnych robót drogowych na przedmiotowym odcinku, celem doprowadzenia go do parametrów klasy GP. Natomiast, po oddaniu do użytku nowego odcinka drogi, odcinek drogi nr [...] zostanie przekazany gminie R. Do chwili obecnej brak jest planu sporządzanego przez Samorząd Województwa [...], dlatego też w oparciu o powołane stanowiska dotychczasowego zarządcy drogi należy przyjąć, iż dla [...] winny być zachowane co najmniej parametry drogi klasy G, gdyż poszczególne odcinki [...], objęte uzgodnionymi projektami planów i obowiązującymi uchwalonymi miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego na terenie Gminy R. posiadają tożsamą klasę drogi. Uwzględniając przepisy rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, w skorygowanym projekcie planu zostanie zawężona szerokość [...] w liniach rozgraniczających od osi do wschodniej linii rozgraniczającej z przyjętych 32 m w wyłożonym do publicznego wglądu do 22,5 m. Droga serwisowa jest niezbędna do obsługi działek budowlanych przylegających bezpośrednio do [...] (klasy G - głównej), gdyż należy ograniczyć bezpośrednią obsługę komunikacyjną tych działek bezpośrednio z [...], co także wynika (ze wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały) przepisów powołanego rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. W warunkach postępującej urbanizacji gminy trzeba się liczyć ze zmianami polegającymi na kolejnych inwestycjach, oczywiście po stworzeniu przez gminę stosownych podstaw w planach zagospodarowania przestrzennego, w tym stosownego układu komunikacyjnego. Takie zmiany nie stanowią naruszenia interesu prawnego skarżącego chronionego przepisami prawa cywilnego. Natomiast wnioskowane zaprojektowanie skrętów w lewo wraz z zatokami w ul. [...], ul. [...] i ul. [...], zaprojektowanie zawracania na skrzyżowaniu przy wjeździe do Centrum [...] oraz na skrzyżowaniu [...] z ul. [...] z odpowiednimi zatokami, ustawienie sygnalizacji świetlnej na skrzyżowaniu przy wjeździe do Centrum [...] wykracza poza zakres przedmiotowy sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określony w art. 10 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Kwestie te znajdą konkretyzację w postępowaniu administracyjnym dotyczącym wydania decyzji o pozwoleniu na budowę i rozwiązaniach przyjętych w projekcie budowlanym. W odniesieniu do zarzutu oznaczonego pkt 19 stwierdzono, że dla terenów usytuowanych w zasięgu uciążliwości drogi głównej nakazuje się ochronę zabudowy mieszkaniowej przed ponadnormatywnym oddziaływaniem komunikacji poprzez zastosowanie funkcjonalnych i urbanistycznych zabezpieczeń akustycznych, zapewniających w pomieszczeniach standardy akustyczne zgodne z obowiązującymi przepisami i normami dotyczącymi hałasu w budynkach przeznaczonych na pobyt ludzi, co znajduje konkretyzację w określonych przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Wnioskowane zobowiązanie zarządcy drogi do wykonania zabezpieczeń akustycznych na koszt zarządcy drogi, po uprzednim wyrażeniu zgody przez właściciela posesji, nie znajduje oparcia w zakresie przedmiotowym ustaleń planu wynikającym z art. 10 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, a swoim zakresem wkracza w sferę prawa cywilnego. Skargę na powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w części dotyczącej odniesienia się do zarzutów oznaczonych pkt 3, 5 i 19, złożył T. D. zarzucając brak uwzględnienia słusznego interesu obywateli, co w szczególności dotyczy planowanego poszerzenia [...] do 22,5 m od osi drogi, drogi serwisowej oraz montażu ekranów dźwiękochłonnych. Projekt planu miejscowego przewiduje ingerencję w teren działki, rozstrzygając o sposobie wykorzystania pasa działki o szer. ok. 2,5 m, który przeznaczony zostanie na drogę serwisową wzdłuż [...] na całej szerokości działki. W pasie tym znajduje się obecnie parking na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej, a bliskość drogi serwisowej w stosunku do istniejącego budynku usługowo-handlowego na działce spowoduje utrudnienia i skomplikuje komunikację wewnętrzną. W ramach wieloletnich umów najmu i dzierżawy na działce posadowione są różne obiekty; tablice reklamowe, ekspozycje zewnętrzne towarów. Zasłonięcie miejsca, gdzie eksponowane są reklamy może zostać uznane za istotną zmianę warunków umów, co w efekcie końcowym może doprowadzić do ich rozwiązania umów. Równie duże znaczenie ma bezpośredni dostęp do przedmiotowej działki wprost z [...], co wiąże się to z łatwym dostępem potencjalnych klientów, bez konieczności błądzenia po okolicy i szukania właściwej drogi dojazdowej do wskazanej posesji. Postulowane w projekcie planu miejscowego stosowanie ekranów dźwiękochłonnych w granicach uciążliwości [...], skutecznie zasłonią witryny obiektów usługowo-handlowych oraz reklamy umieszczone na działce wzdłuż [...], co jest sprzeczne z interesem obywateli. Zaskarżona uchwała nie uwzględnia korekty parametrów [...], która docelowo zaliczona zostanie do dróg gminnych ze względu na projektowana obwodnicę [...], dlatego nie znajduje uzasadnienia rezerwowanie dodatkowego pasa na drogę serwisową i poszerzenie [...] na odcinku przylegającym do przedmiotowej działki oraz postulowanie budowy ekranów dźwiękochłonnych. Projekt planu opiera się na informacji Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych w W. z dnia 04.10.2001 r., jednakże w opinii tej Dyrekcji z dnia 05.05.2008 r. wskazano m.in. na brak planowania robót drogowych na przedmiotowym odcinku [...] ze względu na to, iż odcinek ten stanie się docelowo droga gminna po oddaniu do użytku obwodnicy. W związku z tym skarżący poddał w wątpliwość, dlaczego proponuje się korektę układu i rozwiązań dla [...] w projekcie planu skoordynowaną z "Planem Zagospodarowania Przestrzennego Obszaru [...]", na okoliczność którego nie zostały przywołane jakiekolwiek pisma i dlaczego projektowana uchwała argumentuje konieczność oparcia proponowanych rozwiązań dla [...] o powołane stanowiska dotychczasowego zarządcy drogi i postuluje dla niej co najmniej parametry drogi klasy G. Skoro Gmina przyznaje w zaskarżonej uchwale, że istnieją niejednoznaczności w omawianym zakresie, dlaczego od momentu otrzymania opinii z GDDKiA z dnia 05.05.2006 r. do czasu uchwalenia skarżonej uchwały nie podjęła działań aby niejednoznaczności wyjaśnić. Niezrozumiałe i nieuzasadnione jest powoływanie się w zaskarżonej uchwale na wyrok sądu administracyjnego z dnia 11.05.2005 r. sygn. akt IV SA/Wa 522/04, podczas gdy dopiero w piśmie z dnia 5.05.2006 r. GDDKiA wydała opinię, że omawiany odcinek [...] zaliczony zostanie po wybudowaniu obwodnicy [...] do kategorii dróg gminnych, i powołany wyrok dotyczy ustaleń sprzed tego pisma. Ponadto, z racji pełnionej funkcji, jako projektowany w planie miejscowym teren usług handlu z dopuszczeniem zabudowy jednorodzinnej, działka skarżącego wymaga jak najlepszych możliwości skomunikowania z [...] i postulowanie w tym samym projekcie planu ograniczeń wiążących się z budową drogi serwisowej oraz instalowaniem ekranów dźwiękochłonnych jest sprzeczne z przeznaczeniem tego obszaru. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy R. wniosła o jej oddalenie ustosunkowując się do wszystkich zarzutów zawartych w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona uchwała w zaskarżonej części nie narusza prawa w sposób dający podstawę do stwierdzenia jej nieważności. Zgodnie z art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139, ze zm.), mającej zastosowanie w rozpatrywanej sprawie, o uwzględnieniu bądź odrzuceniu zarzutu rozstrzyga rada gminy, w drodze uchwały, zawierającej uzasadnienie faktyczne i prawne. Rolą sądu administracyjnego jest zatem ocena uchwały rady gminy o odrzuceniu zarzutu w płaszczyźnie formalnej, tj. czy uchwała ta zawiera ustawowo określone elementy oraz w płaszczyźnie materialnoprawnej, tj. czy zawarte w uchwale uzasadnienie znajduje swoje źródło w przepisach powszechnie obowiązującego prawa, mające stanowić wyjaśnienie prawnej dopuszczalności naruszenia interesu prawnego osoby wnoszącej zarzut do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Sąd nie może zatem skutecznie oceniać racjonalności lub celowości rozwiązań planistycznych przyjmowanych przez gminę, jeżeli nie stanowią naruszenia ustawowych granic uprawnień planistycznych przysługujących gminie. Ustalanie przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu, stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, należy do zadań własnych gminy. Powołane uprawnienie planistyczne nie stanowi jednak samo w sobie podstawy prawnej do naruszania interesu prawnego podmiotów praw przysługujących do nieruchomości objętych projektem planu miejscowego, jako instrumentem kształtowania sposobu gospodarowania przestrzenią. Uprawnienie to może być realizowane jedynie w granicach wyznaczonych przepisami prawa dotyczącymi problematyki projektowanej w planie miejscowym, co wynika z art. 2 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Według art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego ustala się, w zależności od potrzeb, linie rozgraniczające ulice, place oraz drogi publiczne wraz z urządzeniami pomocniczymi. Definicję drogi publicznej określa art. 1 w zw.z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, Dz.U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115, ze zm.), jako drogę zaliczoną do jednej z kategorii dróg publicznych, do których należą m.in. drogi krajowe i drogi gminne. Drogi publiczne stanowią przy tym cel publiczny w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, Dz. U z 2004 r. Nr 261, poz. 2603, ze zm.). W rozpatrywanej sprawie, potrzebę traktowania [...] w projektowanym planie miejscowym, będącej dotychczas drogą krajową, jako drogi o klasie G, zgłosiła Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad w piśmie z dnia [...] października 2001 r. ze wskazaniem na zachowanie obsługi obszarów przylegających do tej drogi za pośrednictwem układu dróg lokalnych, bez możliwości bezpośredniego włączenia do tej drogi. W kolejnym piśmie z dnia [...] czerwca 2003 r., Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad uzgodniła projekt planu miejscowego ze zwróceniem uwagi, iż [...] posiada klasę GP. Natomiast w piśmie z dnia [...] maja 2006 r., Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad wskazała m.in., że wybudowanie drogi [...] ([...]) spowoduje zmianę istniejącego przebiegu drogi krajowej nr [...] przez W. z pominięciem [...], dlatego Dyrekcja nie planuje prowadzenia żadnych robót drogowych na przedmiotowym odcinku, celem doprowadzenia go do parametrów klasy GP, ponieważ po oddaniu do użytku nowego odcinka drogi, dotychczasowy odcinek zostanie przekazany Gminie R. W związku z tym Dyrekcja nie jest w stanie udzielić jednoznacznej odpowiedzi na pytania Gminy, proponując skoordynowanie rozwiązań w tym zakresie z opracowywanym przez Samorząd Województwa [...] Planem Zagospodarowania Przestrzennego Obszaru [...], w którym zostaną uściślone między innymi przebiegi dróg niższych kategorii, jak i też zostaną określone ich klasy. Z powyższego nie wynika, aby Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad wycofała swoje uzgodnienie projektu planu miejscowego zawarte w piśmie z dnia [...] czerwca 2003 r. Jakkolwiek, stanowisko Generalnej Dyrekcji wyrażone w piśmie z dnia [...] maja 2006 r., mogło wskazywać na brak stanowczości w popieraniu uzgodnienia dokonanego w piśmie z dnia [...] czerwca 2003 r., to jednak przy sporządzaniu projektu planu miejscowego uzgodnienie to nie zostało ponowione, co w świetle art. 18 ust. 2 pkt 4 lit. g ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym należy uznać za nadal wiążące. Do takiej oceny tej okoliczności skłania fakt, iż w piśmie z dnia [...] czerwca 2008 r., Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad poinformowała, że należy zachować dotychczasową klasę techniczną drogi do czasu zmiany jej kategorii po wybudowaniu i oddaniu do użytku drogi [...] na odcinku węzeł [...] - węzeł [...] wraz z powiązaniem z droga nr [...] w węźle [...]. Wprawdzie pismo to złożone zostało Radzie Gminy R. po podjęciu zaskarżonej uchwały, lecz jego treść potwierdza jedynie, iż Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad nie wycofała swojego uzgodnienia projektu planu miejscowego zawartego w piśmie z dnia [...] czerwca 2003 r. Skoro więc dopuszczalność określenia przeznaczenia terenów w planie miejscowym uzgodniona została pod warunkiem zachowania dla [...] klasy drogi GP, jako drogi publicznej o dotychczasowej kategorii drogi krajowej, to określenie poszerzenia [...] na kwestionowanym przez skarżącego odcinku wraz z projektowaniem dostępu do tej drogi za pośrednictwem drogi określanej mianem drogi serwisowej, znajduje uzasadnienie w powołanych w zaskarżonej uchwale podstawach prawnych. W tym względzie, zaskarżona uchwała zawiera wyczerpujące wskazanie i wyjaśnienie tych podstaw prawnych. Oznacza to, iż Radzie Gminy R. przysługuje ustawowe uprawnienie do ustalenia przeznaczenia przedmiotowego terenu na poszerzenie [...], jako drogi stanowiącej cel publiczny wraz z zachowaniem dostępu do tej drogi obszarom przyległym za pośrednictwem projektowanej drogi lokalnej określanej mianem drogi serwisowej. Wskazane w uzasadnieniu uchwały przepisy rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie potwierdzają konieczność zachowania parametrów technicznych dla projektowanego poszerzenia [...], zwłaszcza iż poszerzenie to zostało określone o docelowej szerokości 22,5 m liczonej od osi drogi do linii rozgraniczającej po wschodniej stronie [...], a więc w mniejszej odległości, niż połowa całkowitej szerokości ulicy określonej w tabeli zawartej w §7 ust. 1 powołanego rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. dla ulicy dwujezdniowej o klasie drogi GP, dla której powinno się określać całkowitą szerokość 50 m. W tym względzie, zaskarżona uchwała spełnia wymóg art. 24 ust. 3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym posiadania uzasadnienia prawnego, ponieważ wskazuje na podstawowe źródła prawnego umocowania Rady do określania przeznaczenia terenów w planie miejscowym także na takie cele, których skutkiem jest ingerencja w wykonywanie prawa własności nieruchomości skarżącego, dająca podstawę do ograniczenia tego prawa, a nawet do odebrania tego prawa w przyszłości do części nieruchomości ze względu na realizację budowy dróg publicznych, jako celu publicznego. Spełniony jest również wymóg zawarcia w uchwale uzasadnienia faktycznego w zakresie konieczności poszerzenia [...] i przeprowadzenia drogi serwisowej, skoro konieczność ta uzasadniona została dotychczasową kategorią i klasą techniczną [...], jako drogi krajowej, oraz projektowaną jej funkcją komunikacyjną, co znajduje potwierdzenie także w całej korespondencji prowadzonej z Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych i Autostrad w tym zakresie. Również ustalenia dotyczące konieczności zapewnienia standardów ochrony akustycznej zostały w zaskarżonej uchwale prawidłowo uzasadnione wymogami wynikającymi z powołanych w tej uchwale przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690, ze zm.), ze wskazaniem na informacyjny jedynie charakter tych ustaleń, skoro konkretne rozwiązania w tym względzie mogą być projektowane dopiero w ramach realizowanych inwestycji budowlanych. Wbrew zarzutom skargi, treść projektu planu miejscowego nie wskazuje przy tym na zapewnienie ochrony akustycznej poprzez zamontowanie ekranów dźwiękochłonnych. Zarzut skargi w tym względzie nie jest więc zasadny. Nie jest również zasadny zarzut skargi o sprzeczności w zakresie projektowanego sposobu użytkowania terenu z możliwością realizacji przeznaczenia ternu pod usługi handlu z dopuszczeniem zabudowy jednorodzinnej, skoro oparcie obsługi komunikacyjnej działki skarżącego na drodze serwisowej mającej mieć połączenie z [...] służy właśnie zapewnieniu dostępu do drogi publicznej dla zachowania możliwości realizacji projektowanych dla tej działki funkcji w projekcie planu miejscowego. Jakkolwiek projektowane zamierzenia planistyczne mogą oddziaływać na sposób wykonywania praw do nieruchomości objętych projektem planu miejscowego, czego efektem mogą być różnorakie skutki o charakterze gospodarczym i społecznym, to jednak sam skutek tych zamierzeń nie może być podstawą do zakwestionowania zaskarżonej uchwały, skoro uchwała ta – w ocenie Sądu - spełnia wymogi określone w art. 24 ust. 3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji wyroku.