IV SA/Wa 1685/16

Dnia 11 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Kaja Angerman, po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. B. na uchwałę Rady Miejskiej w G. z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz skarżącej E. B. kwotę 300 zł (słownie: trzysta złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. E.B. i B. M. pismem z dnia 10 czerwca 2016 r. wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Rady Miejskiej w G. z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w części dotyczącej działki nr [...] położonej w G. Do skargi dołączono została kserokopia wypisu z rejestru gruntów dotycząca ww. działki. Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowe w niniejszej sprawie z uwagi na zgon B. M. Postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2017 r. Sąd podjął zawieszone postępowanie sądowe. Zarządzeniem z dnia 8 listopada 2017 r. skarżąca została wezwana do nadesłania tytułu prawnorzeczowego do działki nr [..] z obr. [...] położonej w G. tj. oryginału albo odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem wypisu z rejestru gruntów albo odpisu z księgi wieczystej, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi Powyższe zarządzenie zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 17 listopada 2017 r. (k. 120 akt sądowych) i pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Z dniem 1 czerwca 2017 r. na mocy ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935) art. 52 i art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym otrzymał nowe brzmienie. Jednakże na mocy art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ww. przepisy w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie ustawy, tj. po dniu 1 czerwca 2017 r. W niniejszej sprawie, z uwagi na podjęcie zaskarżonej uchwały 28 kwietnia 2010 r., a więc przed 1 czerwca 2017 r., należy zastosować przepisy w brzmieniu dotychczasowym. Stosownie do treści art. 57 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm.) – dalej zwanej "p.p.s.a." skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Natomiast w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Podstawę prawną wniesionej skargi stanowił art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875; dalej zwanej "u.s.g."), w świetle którego każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego (w brzmieniu sprzed nowelizacji poczynionej ww. ustawą z 7 kwietnia 2017 r.). W świetle powołanego wyżej na art. 101 ust. 1 u.s.g. skarga na uchwałę gminy nie ma charakteru swoistego actio popularis, a zatem do jej wniesienia nie legitymuje sama ewentualna sprzeczność zaskarżonej uchwały z prawem. Dla skutecznego wniesienia takiej skargi konieczne jest stwierdzenie naruszenia zindywidualizowanego interesu prawnego i wykazanie związku pomiędzy prawnie określoną sytuacją skarżącego a zaskarżoną uchwałą, naruszającą jego konkretny interes prawny lub uprawnienie poprzez ograniczenie lub pozbawienie konkretnych uprawnień wynikających z prawa materialnego (por. np. wyroki NSA z 15 lutego 2017 r., II OSK 1282/15; z 14 września 2012 r., II OSK 1541/12 z 11 kwietnia 2008 r., II OSK 1749/07; W. Kisiel, Legitymacja jednostki do zaskarżania uchwał samorządowych /w orzecznictwie sądów administracyjnych/, ZNSA nr 3/2009, s. 36). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż należało zbadać czy skarżąca jest właścicielką nieruchomości zlokalizowanej na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub nieruchomości sąsiedniej. Z akt sprawy wynika, że skarżąca wywodzi istnienie interesu prawnego i jego naruszenie z uwagi na posiadanie działki oznaczonej nr [..]. Z uwagi na to, że skarżąca dołączyła do skargi jedynie kserokopię wypisu z rejestru gruntów dotyczącą działki nr [...], pobrano ze strony internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości wydruk księgi wieczystej dotyczący ww. nieruchomości (wskazany w ww. wypisie z rejestru gruntów), który wykazał rozbieżności w zakresie oznaczenia numeru działki. Wobec powyższego skarżąca została wezwana do uzupełniania braków formalnych skargi przez nadesłanie tytułu prawnorzeczowego do ww. działki. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej 17 listopada 2017 r., zatem siedmiodniowy termin do jego wykonania upłynął 24 listopada 2017 r. Jak już wyjaśniono, skarżąca mimo prawidłowego pouczenia nie wykonała wezwania i nie uzupełniła braków formalnych skargi. Powyższy brak uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.