IV SA/Wa 1699/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Szymańska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi M. P. i A. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie przekazania według właściwości 1. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] czerwca 2010 roku nr [...]; 2. stwierdza, iż zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. IV SA/Wa 1699/10 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] lipca 2010r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. po rozpoznaniu wniosku M. P. i A. P. o ponowne rozpatrzenie sprawy utrzymało w mocy poprzednie swoje postanowienie z dnia [...] czerwca 2010r. przekazujące w trybie art. 65 § 1kpa do organu właściwego tj. Wójta Gminy K. wniosek M. P. o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] grudnia 2008r. w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy elektrowni wiatrowych Z [...]. W uzasadnieniu wskazano, że Kolegium wszczęło postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności wymienionej decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] grudnia 2008r. w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia (decyzja środowiskowa) i decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. stwierdziło nieważność tej decyzji. Decyzją z dnia [...] czerwca 2010r. Kolegium uchyliło swoją pierwszą decyzję z dnia [...] kwietnia 2010 r. i umorzyło postępowanie organu I instancji. Kolegium stwierdziło, że prowadzenie postępowania nieważnościowego było przedwczesne, bowiem należało przeprowadzić postępowanie mające na celu ustalenie, czy decyzja środowiskowa jest ostateczna, czy też nie. Postępowanie to winien przeprowadzić organ wydający decyzję środowiskową tj. Wójt Gminy K. Mając na uwadze, że należy dać pierwszeństwo trybowi zwykłemu przed zastosowanie trybu nadzwyczajnego, SKO przesłało wniosek M. P. do organu właściwego jako odwołanie od decyzji środowiskowej Wójta Gminy K., które zgodnie z art. 129 § 1 kpa wnosi się za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Ewentualne stwierdzenie przez Wójta przesłanek negatywnych do rozpoznania podania M. P. jako odwołania od decyzji środowiskowej, wniosek ten będzie rozpoznany w jednym z nadzwyczajnych trybów. Obecnie rozważając ponownie sprawę Kolegium przywołało brzmienie art. 65 § 1 kpa. Podniosło, że decyzja środowiskowa nie została doręczona żadnej, poza inwestorem stronie postępowania. Ponieważ ustalono, że jest więcej niż 20 stron postępowania, doręczenia winny nastąpić w trybie art. 49 kpa, czego organ nie uczynił. Kolegium dalej ustaliło, że decyzja środowiskowa nie jest ostateczna, zatem wniosek o zbadanie jej prawidłowości winien zgodnie z dyspozycją art. 129 § 1 kpa trafić do organu pierwszej instancji, który dokona jego oceny zgodnie z art. 132 kpa. W tym stanie rzeczy należało pismu M. P. nadać zwykły tryb odwoławczy. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli M. P. i A. P. Zarzucili naruszenie art. 46a ust. 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska (tj. Dz. U. z 2006r, Nr 129, poz. 902 ze zm.), a także naruszenie art. 49 i art. 10 kpa. Wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podnieśli, że Wójt Gminy K. prowadząc postępowanie administracyjne oraz wydając decyzję środowiskową naruszył przepisy postępowania, jak również przepisy prawa materialnego. Organ ten nie traktował skarżących jako stron postępowania. Na skutek wniosku o zbadanie prawidłowości postępowania zakończonego decyzją środowiskową i o stwierdzenie jej nieważności SKO w C. decyzją Nr [...] stwierdziło nieważność decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] grudnia 2008r. z uwagi na przesłankę z art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Następną decyzją z dnia [...] czerwca 2010r. uchyliło jednak swoje rozstrzygnięcie i umorzyło postępowanie organu pierwszej instancji w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji środowiskowej. SKO podważyło swoje poprzednie rozstrzygniecie, czym naruszyło art. 46a ust. 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska, art. 49 i art. 10 kpa. Uznało bowiem, że to Wójt powinien rozstrzygnąć, czy decyzja środowiskowa jest ostateczna, czy też nie. Z tego względu przekazało podanie skarżących Wójtowi. Tymczasem dysponowało zupełnym materiałem dowodowym i mogło we własnym zakresie dokonać ustaleń czy decyzja środowiskowa jest ostateczna. Nadto w ocenie skarżących trafne były ustalenia pierwszej decyzji SKO, gdzie uznano, że Wójt Gminy K. prowadził postępowanie z rażącym naruszeniem art. 10 kpa w zw. z art. 46a ust. 5 Prawo ochrony środowiska i art. 49 kpa. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. wniosło o jej oddalenie, zajmując stanowisko jak w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wchodzi więc tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Innymi słowy, sąd administracyjny nie rozważa kwestii, czy decyzja (postanowienie odpowiednio) organu administracji publicznej jest słuszna, lecz czy mieści się w granicach obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), cytowanej dalej jako p.p.s.a., wynika, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w skardze podstawą prawną. Oznacza to, że sąd dokonuje oceny zaskarżonego aktu mając na uwadze wszelkie aspekty sprawy, nie zaś jedynie argumentację podniesioną przez stronę skarżącą. Badając pod tym kątem zaskarżone postanowienie, Sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim postanowienie o przekazaniu pisma skarżących o "zbadanie prawidłowości postępowania administracyjnego i stwierdzenie nieważności decyzji" jako odwołania od decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] grudnia 2008r. w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy elektrowni wiatrowych było procesowym skutkiem wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. decyzji z dnia [...] czerwca 2010r., którą to decyzją uchylono poprzednią decyzję SKO (z dnia [...] kwietnia 2010r.) i umorzono postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji środowiskowej. Kolegium przyjęło bowiem koncepcję, że decyzja środowiskowa nie jest ostateczna, co oznacza, że w pierwszej kolejności powinien zostać przeprowadzony zwykły tok zaskarżenia, a zatem winno zostać rozpatrzone odwołanie. Stosownie do art. 129 § 1 kpa odwołanie składa się za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Organem tym w tym wypadku jest Wójt Gminy K. i z tego powodu pismo, co do którego Kolegium wyraziło koncepcję zakwalifikowania jako odwołania musiało zostać przekazane do organu właściwego. Takie rozstrzygnięcie należałoby uznać za odpowiadające prawu, jednakże nastąpiła taka okoliczność, która powoduje konieczność uchylenia postanowienia o przekazaniu według właściwości. Okoliczność ta pojawiła się już po wydaniu zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia. Otóż w dniu 2 grudnia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1698/10 wydał wyrok uchylający decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] czerwca 2010r., którą to decyzją uchylono poprzednią decyzję SKO i umorzono postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji środowiskowej. Ponieważ zaskarżone obecnie postanowienie SKO w C. było procesowym skutkiem uchylonej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie decyzji SKO z dnia [...] czerwca 2010r. zaistniały podstawy wznowieniowe określone w art. 145 § 1 pkt 8) kpa. Zgodnie z przytoczonym przepisem postępowanie wznawia się, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie Sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Przepisy o wznowieniu stosuje się odpowiednio do postanowień z mocy art. 126 kpa. Wobec uchylenia decyzji, w oparciu o którą zostało wydane zaskarżone postanowienie, koniecznym było jego uchylenie stosownie do art. 145 § 1 pkt 1b) p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1b) p.p.s.a. i art. 135 p.p.s.a.