IV SA/Wa 171/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Golat (spr.), Sędziowie sędzia del. SO Aleksandra Westra, sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant st. sekr. sąd. Paweł Konopelski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi A. K. na akt Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2017 r. w przedmiocie odrzucenia kandydatury na członka pozaetatowego Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. 1. uchyla zaskarżony akt w części odnoszącej się do skarżącej; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz A. K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A. K. wywiodła w dniu [...] grudnia 2017 r. skargę na odrzucenie przez Komisję Konkursową, powołaną w związku z konkursem na członków pozaetatowych Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] jej kandydatury, jako niespełniającej wymogów formalnych, ogłoszone w dniu [...] listopada 2017 r. na stronach Biuletynu Informacji Publicznej SKO, zarzucając: 1. obrazę przepisów postępowania, tj. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257) w dalszej części powoływanej jako: "K.p.a.", poprzez zaniechanie wezwania mnie do uzupełnienia braku formalnego oferty; 2. obrazę przepisów postępowania tj. art. 61 § 4 K.p.a., poprzez zaniechanie poinformowania mnie jako uczestnika konkursu, o odrzuceniu mojej oferty oraz o przyczynach jej odrzucenia; 3. obrazę przepisów postępowania tj. art. 76a § 2 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji gdy złożyłam odpis dokumentu, a jego zgodność z oryginałem została przeze mnie jako radcę prawnego poświadczona; 4. obrazę przepisów prawa materialnego, tj. załącznika do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 maja 1999 roku w sprawie trybu przeprowadzania konkursu na członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego (Dz. U. z 1999 r. Nr 47, poz. 462), stanowiącego wzór ogłoszenia prasowego poprzez jego zastosowanie i w konsekwencji przyjęcie, że przedłożone przeze mnie dokumenty nie spełniają wymogów formalnych, co spowodowało wykluczenie mnie z uczestnictwa w konkursie. Skarżąca, powołując się na ogólnie przyjętą koncepcję traktowania odpisu dokumentu, jako równorzędnego z oryginałem, wniosła o uwzględnienie przedmiotowej skargi, poprzez uchylenie zaskarżonej czynności Komisji, polegającej na odrzuceniu jej oferty jako niespełniającej wymogów formalnych. W uzasadnieniu skargi skarżąca podała, że w dniu 31 października został ogłoszony Konkurs na członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. W ogłoszeniu wskazano wymagane dokumenty oraz termin składania ofert. W zakreślonym terminie osobiście złożyła swoją ofertę. W dniu [...] listopada 2017 r. na stronie Biuletynu Informacji Publicznej SKO w [...] skarżąca odnalazła listę osób zakwalifikowanych pod względem formalnym do testu wiedzy, który odbędzie się w dniu [...] stycznia 2018 r. oraz informację o odrzuceniu 18 ofert, w tym skarżacej, z powodu błędów formalnych. Z uwagi na formę doręczenia informacji poprzez ogłoszenie w dniu [...] listopada 2017 r. listy uczestników konkursu odrzuconych z powodu błędów formalnych, uczestnik konkursu pozbawiony został prawa do zakwestionowania ww. decyzji. Skarżąca oceniła, że taka forma doręczenia uczestnikom konkursu informacji nie ma swojego uzasadnienia ani w przepisach prawa administracyjnego ani też w zwyczaju. Art. 49 § 1 K.p.a. stanowi o możliwości zawiadomienia strony przez publiczne obwieszczenie o decyzjach albo innych czynnościach organu administracji publicznej, jednak nie zachodzą tutaj żadne szczególne okoliczności, o których mowa w tym przepisie. Komisja dopiero w harmonogramie postępowania konkursowego na członków w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w [...] z dnia [...] listopada 2017 r. wskazała o sposobie i miejscu ogłoszenia "listy osób przystępujących do I etapu". Taki sposób powiadomienia nie może być uznany jako element przyjętych zasad pracy Komisji, gdyż dopiero w dniu [...] listopada 2017 r. ta informacja się pojawiła. Skarżąca wskazała na konieczność odróżnienia ogłoszenia, od zawiadomienia strony postępowania, o którym mowa w art. 49 § 1 K.p.a. Nadto podała, że na liście osób odrzuconych z powodu błędów formalnych brak jest przy nazwisku uczestnika wskazanego uchybienia skutkującego odrzuceniem. W praktyce oznacza to brak możliwości zakwestionowania decyzji Komisji, gdyż każdy argument przyjęty w swego rodzaju "ślepym" odwołaniu może zostać obalony argumentem dotyczącym rzekomego niespełnienia innych wymogów formalnych, których odwołujący się uczestnik w odwołaniu nie uwzględnił. Jak wynika z odpowiedzi na wniosek w sprawie udostępnienia informacji publicznej, złożony w sprawie zasad weryfikacji ofert pod kątem zachowania wymogów formalnych, Komisja Konkursowa dokonywała tej oceny w oparciu o "powszechnie obowiązujące przepisy." Jednak w ogłoszonych w dniu [...] listopada 2017 r. na stronie BIP SKO zasadach pracy Komisji w postępowaniu konkursowym na członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], Komisja Konkursowa ustaliła następujące zasady pracy: "1.Ocena formalna wniosków zostanie przeprowadzona w dniu [...] i [...] listopada 2017 r. O ewentualnej konieczności uzupełnienia dokumentacji Komisja zdecyduje w trakcie swoich prac." Skarżąca wyraziła pogląd, że oznacza to, że komisja dopuszczała jednak, przyjmując te zasady, okoliczności w których zajdzie konieczność uzupełnienia dokumentacji przez uczestnika. Dalej skarżąca zarzuciła, że w ogłoszeniu nie wskazano również sposobu zakwestionowania decyzji komisji o odrzuceniu oferty z powodów formalnych. Nie wiadomo również, czy taka informacja wraz z podstawą odrzucenia zostanie do uczestników indywidualnie przesłana i kiedy. Jak wynika ze wzoru ogłoszenia, stanowiącego załącznik do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 maja 1999 r. w sprawie trybu przeprowadzania konkursu na członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego (Dz. U. z 1999r. Nr 47, poz. 462), w dalszej części zwanego "Rozporządzeniem" kandydaci powinni przedstawić następujące dokumenty: 1) uzasadnienie przystąpienia do konkursu, 2) kwestionariusz osobowy, 3) życiorys z opisem przebiegu pracy zawodowej, 4) odpis dyplomu oraz inne dokumenty potwierdzające dorobek i kwalifikacje zawodowe. Komisja Konkursowa, przyjęła, że jedynie złożenie odpisu dyplomu wypełnia wymogi formalne przewidziane przez wzór ogłoszenia. Prowadzi to – w ocenie skarżącej - do wniosku, że oryginał dyplomu nie mógłby być w procedurze konkursowej uznany za właściwy dokument, a jego złożenie skutkowałoby odrzuceniem oferty. Do podobnych wniosków – zdaniem skarżącej - prowadzi dalsza część punktu 4, a mianowicie jedyną właściwą formą udokumentowania dorobku zawodowego i kwalifikacji zawodowych byłoby przedłożenie Komisji oryginałów tych dokumentów, na co wskazuje sformułowanie "dokumenty potwierdzające dorobek....". Ustawodawca nie użył określenia kopie bądź odpisy dokumentów. Gramatyczna wykładnia tego przepisu prowadzi do wnioskowania ad absurdum, że dorobek i kwalifikacje zawodowe są elementem istotniejszym, wymagającym szczególnego rygoru, tj. przedłożenia ich w oryginale, a dokument świadczący o spełnieniu podstawowego wymogu ustawowego wynikających z art. 7 ust. 1a ustawy o SKO, tj. posiadania wyższego wykształcenia winien zostać udokumentowany poprzez złożenie odpisu. Rozporządzenie w sprawie świadectw wyraźnie wskazuje, że to dyplom albo jego odpis jest dokumentem świadczącym o posiadaniu wyższego wykształcenia. Zatem wniosek, że w rozporządzeniu w sprawie trybu przeprowadzania konkursu na członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego racjonalny ustawodawca miał na myśli odpis dyplomu, w znaczeniu przyjętym w ww. rozporządzeniu jest chybiony, ponieważ takie przyjęcie prowadzi do wniosku, że przy jakimkolwiek postępowaniu to odpis dyplomu i tylko odpis mógłby zaświadczać o wyższym wykształceniu. Natomiast kserokopia - jako odwzorowanie oryginału - może być uznana za odpis, jednakże pod warunkiem, poświadczenia jego zgodności z oryginałem. Skarżąca podkreśliła, że poświadczyła złożone dokumenty, natomiast Komisja mając wątpliwości co do moich uprawnień mogła sięgnąć do złożonych akt (załączyłam kopię wpisu na listę radców prawnych) albo je zweryfikować na stronie Krajowej Izby Radców Prawnych. Jeśli natomiast Komisja uznała, że poświadczona za zgodność z oryginałem kserokopia dyplomu nie jest jego odpisem, powinna wezwać skarżącą do usunięcia braku formalnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Organ wywodził, że w myśl art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r., poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W ocenie Kolegium, działania Komisji Konkursowej w postępowaniu konkursowym na członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] nie mają charakteru czynności z zakresu administracji publicznej, a zatem nie podlegają kontroli sądu administracyjnego. Z tego względu skarga na odrzucenie przez Komisję Konkursową kandydatury A. K., jako niespełniającej wymogów formalnych, powinna podlegać odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Dalej SKO wskazało, iż zgodnie z § 1 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 maja 1999 r. w sprawie trybu przeprowadzania konkursu na członków samorządowego kolegium odwoławczego, konkurs ogłasza prezes kolegium w dzienniku o zasięgu ogólnokrajowym. Wzór ogłoszenia o konkursie stanowi załącznik do rozporządzenia. Stosownie zaś do pkt II ppkt 4 wzoru, oferty kandydatów powinny zawierać odpis dyplomu oraz inne dokumenty potwierdzające dorobek i kwalifikacje zawodowe. Zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia Komisja odrzuca, bez ich rozpatrzenia, oferty nie spełniające wymagań określonych w ogłoszeniu o konkursie lub złożone po upływie terminu składania ofert. Postępowanie konkursowe na członków samorządowego kolegium odwoławczego nie jest prowadzone na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, a zatem kandydat na członka nie uzyskuje uprawień strony w postępowaniu konkursowym. Powyższe prowadzi – w ocenie organu - do konstatacji, iż skarżąca, mimo posiadania tytułu zawodowego - radcy prawnego, nie była uprawniona do poświadczenia (samej sobie) za zgodność z oryginałem kopii dyplomu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wobec zarzutu organu, w pierwszej kolejności należało zbadać dopuszczalność wniesionej skargi. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), powoływanej dalej jako: "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sąd podziela stanowisko, że w powołaniu na członka samorządowego kolegium odwoławczego jest element administracyjnej czynności prawnej, która kształtuje sytuację prawną jednostki przez przyznanie lub pozbawienie zdolności do orzekania w przewidzianym przepisami prawa składzie. Powołanie i odwołanie jest dokonywane jednostronną czynnością prawną organu państwowego - czynnością do podjęcia której właściwy jest Prezes Rady Ministrów. Od tych skutków publicznoprawnych należy odróżnić skutki w zakresie stosunku pracy (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1080/11, LEX nr 1069574). Jak ustalono w wyrokach WSA w Olsztynie: II SA/Ol 688/17 z dnia 19 października 2017 r. oraz II SA/Ol 587/17 z 9 września 2017 r., opublikowany: www.orzeczenia.nsa.gov.pl, CBOSA, sprawy związane z konkursem na członków SKO są sprawami administracyjnymi i podlegają kontroli sądownictwa administracyjnego. Tym samym, skarga jest dopuszczalna i należało przystąpić do jej merytorycznego rozpatrzenia. Sąd stwierdził, że skarga jest zasadna. Przystępując do kontroli wskazanej czynności organu administracyjnego pod kątem kryterium legalności, należy wskazać, że zgodnie z art. 8 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2015 r., poz. 165), kandydatów na członków kolegium wyłania się w drodze konkursu, ogłaszanego przez prezesa kolegium, który przewodniczy pracom komisji konkursowej. Szczegółowy sposób i tryb przeprowadzania konkursu określony został w powoływanym wcześniej rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 18 maja 1999 r. w sprawie trybu przeprowadzania konkursu na członków samorządowego kolegium odwoławczego. Zgodnie z § 1 ust. 3 rozporządzenia, konkurs ogłasza prezes kolegium w dzienniku o zasięgu ogólnokrajowym. Wzór ogłoszenia o konkursie stanowi załącznik do rozporządzenia. Stosownie zaś do pkt II ppkt 4 wzoru, oferty kandydatów powinny zawierać odpis dyplomu oraz inne dokumenty, potwierdzające dorobek i kwalifikacje zawodowe. Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest ocena, czy niepotwierdzona za zgodność z oryginałem kserokopia dyplomu ukończenia szkoły wyższej stanowi "odpis" w rozumieniu cytowanego wyżej przepisu. W ocenie Sądu, odpis to dokument na prawach oryginału, natomiast kserokopia, stanowiąca niewątpliwie odwzorowanie pełnej treści dokumentu, wymaga potwierdzenia za zgodność z oryginałem dla uznania jej za odpis. Kserokopia – jako odwzorowanie oryginału – może być uznana za odpis, jednakże pod warunkiem, poświadczenia jego zgodności z oryginałem (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 lipca 2009 r. sygn. akt II CSK 71/09; dostępne w Systemie Informacji Prawnej Lex). Powyższe stanowisko w niniejszej sprawie potwierdzają przepisy prawa, dotyczące wydawania absolwentom studiów dyplomów i ich odpisów. Stosownie do art. 167 ust. 1 zd. pierwsze ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. nr 164, poz.1365), absolwenci studiów otrzymują dyplomy państwowe ukończenia studiów wyższych, potwierdzające uzyskanie odpowiedniego tytułu zawodowego. Na mocy ust. 3 pkt 2 tego artykułu, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego został upoważniony do określenia, w drodze rozporządzenia warunków wydawania i wzorów dyplomów, w tym suplementu do dyplomów, świadectw, o których mowa w ust. 2, uwzględniając formę studiów, studiów podyplomowych lub kursów dokształcających oraz stopień studiów. Zgodnie zaś z brzmieniem § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 16 września 2016 r. w sprawie dokumentacji przebiegu studiów (Dz.U. Nr 2016, poz. 1554, z późn. zm.), obowiązującego w dacie sporządzenia dyplomu ukończenia szkoły wyższej przez skarżącą - w terminie 30 dni od dnia złożenia egzaminu dyplomowego uczelnia sporządza i wydaje absolwentowi dyplom ukończenia studiów wraz z dwoma odpisami i suplementem do dyplomu oraz dokonuje wpisu do księgi dyplomów. Z kolei rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 10 lutego 2017 r. w sprawie rodzajów tytułów zawodowych nadawanych absolwentom studiów i wzorów dyplomów oraz świadectw wydawanych przez uczelnie (Dz. U. z 2017, poz. 279, z późn. zm.), wskazuje cechy techniczne odpisu dyplomu oraz odpisu dyplomu przeznaczonego do akt uczelni. Uwzględniając fakt, że wykładnia przepisu prawa musi opierać się na założeniu racjonalności ustawodawcy, wewnętrznej spójności aktu prawnego i całego sytemu prawa, wykładni prawa należy dokonywać na podstawie całokształtu obowiązujących przepisów dotyczących określonej sprawy, a nie na podstawie jednego przepisu w oderwaniu od innych (zob. wyrok NSA z dnia 27 listopada 2007 r., sygn. akt I OSK 659/07, CBOSA). Reguły wykładni systemowej nakazują - przy ustalaniu znaczenia normy prawnej – nakazują wzięcie pod uwagę systematyki wewnętrznej aktu, w którym dana norma jest zawarta, tj. uwzględnienie innych ustaw. Skoro więc w przepisach prawa opisano odpis dyplomu ukończenia szkoły wyższej, to interpretując zwrot "odpis dyplomu", zwarty we wzorze ogłoszenia o konkursie, nie można temu zwrotowi nadać innego znaczenia, niż to, które ten zwrot posiada na gruncie prawa polskiego, a zatem biorąc pod uwagę szerszy kontekst jurydyczny, niż jedynie wynikający z definicji zawartej w ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym, na gruncie której kserokopii dyplomu nie można utożsamiać z odpisem tego dyplomu, bowiem niemożność weryfikacji autentyczności dokumentu wyłącza dopuszczalność formalnego jego włączenia do materiału dowodowego sprawy. Zasadnie wywodzi skarżąca, że argumentacja, opierająca się na tezie, że określenie "odpis dyplomu" należy interpretować w oparciu o art. 167 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365) oraz rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 19 grudnia 2008 r. w sprawie rodzajów tytułów zawodowych nadawanych absolwentom studiów i wzorów dyplomów oraz świadectw wydawanych przez uczelnie (Dz. U. Nr 11, poz. 61, z późn. zm.), byłaby logiczna i spójna, gdyby dokumentem świadczącym o ukończeniu studiów wyższych był wyłącznie odpis dyplomu a nie dyplom i odpis dyplomu, jako dokument równoważny. Taka sytuacja ma miejsce przy wypisach z księgi wieczystej, albo innych rejestrów. Należy jednak, w ramach wykładni systemowej, wziąć pod uwagę, że K.p.a. dopuszcza możliwość przedstawienia dowodów z dokumentów pisemnych w formach urzędowo poświadczonych odpisów lub wyciągów (art. 76a § 1 K.p.a.), odpisów poświadczonych przez notariusza albo adwokata, radcę prawnego, rzecznika patentowego lub doradcę podatkowego, występującego w sprawie jako pełnomocnik strony (art. 76a § 2 K.p.a.) lub odpisów poświadczonych przez uprawnionego pracownika organu prowadzącego postępowanie za zgodność z oryginałem dokumentu okazanego przez stronę (art. 76a § 2b K.p.a.). Nawet jednak w przypadkach ustawowo dopuszczonej możliwości złożenia poświadczonych odpisów dokumentów pisemnych, organ prowadzący postępowanie jest upoważniony do żądania przedłożenia oryginałów powyższych dokumentów (zob. art. 76a § 1 i art. 76a § 4, w zw. z art. 76a § 2 K.p.a.). Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych, do wykonywania przez kolegium zadań, o których mowa w art. 1 i 2, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego oraz Ordynacji podatkowej, z uwzględnieniem przepisów ustawy z o samorządowych kolegiach odwoławczych. Zgodnie z art. 1 ust. 1 samorządowe kolegia odwoławcze, są organami wyższego stopnia, w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego i ustawy Ordynacja podatkowa, w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Z kolei art. 1 ust. 2 uzupełnia powyższe postanowienie wskazując, że na zasadach określonych w odrębnych ustawach, kolegia orzekają w innych sprawach, niż wymienione w ust. 1. Ustosunkowując się do argumentacji stromy przeciwnej, że K.p.a. nie ma zastosowania w odniesieniu do konkursów, należy zwrócić uwagę, że K.p.a. nie jest jedynym aktem regulującym tryb i prawne znaczenie odpisów dokumentów. Zgodnie bowiem z art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1870, ze zm.), radca prawny ma prawo sporządzania poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem, w zakresie określonym odrębnymi przepisami. Poświadczenie powinno zawierać podpis radcy prawnego, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia, na żądanie - również godzinę dokonania czynności. Jeżeli dokument zawiera cechy szczególne (dopiski, poprawki lub uszkodzenia) radca prawny stwierdza to w poświadczeniu. W rozpatrywanej sprawie wnioskowanie a fortiori z powyższej normy art. 6 ust. 3 zawartej w ustawie o radcach prawnych przesądza o zasadności skargi. Stosując bowiem argumentację "z mniejszego na większe" (argumentum a minori ad maius), należy przyjąć, że skoro powyższa ustawa dopuszcza możliwość przedstawienia dowodów z dokumentów pisemnych w formach urzędowo poświadczonych odpisów lub wyciągów, bez dookreślenia rodzaju postępowania, odpisów poświadczonych przez radcę prawnego, występującego w sprawie jako pełnomocnik strony (a zatem podmiotu trzeciego), to tym bardziej prawo powinno dopuszczać możliwość przedłożenia dokumentu poświadczonego przez stronę, występującą we własnej sprawie, będącej radcą prawnym. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 150 P.p.s.a., uchylił zaskarżony akt. O kosztach postępowania (pkt 2 wyroku Sąd orzekł) na podstawie art. 200 P.p.s.a., uwzględniając uiszczony przez skarżącą wpis.