IV SA/Wa 1714/15
PostanowienieWSA w Warszawie2016-01-15
Skład orzekający: Teresa Zyglewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie o odmowie wyłączenia organu administracji podlega kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie o odmowie wyłączenia organu administracji nie podlega kognicji sądu administracyjnego, ponieważ postanowienie o odmowie wyłączenia organu nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty i nie służy na nie zażalenie. Skarga na postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zażalenia jest niedopuszczalna.Stan faktyczny
J.K. złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które stwierdziło niedopuszczalność jego zażalenia na postanowienie Burmistrza odmawiające wyłączenia organu administracji z postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2015 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o odmowie wyłączenia organu administracji postanawia: odrzucić skargę.
Burmistrz [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] odmówił wyłączenia organu administracji z prowadzenia postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r. znak: [...] stwierdziło niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez J.K. na powołane postanowienie Burmistrza [...].
J.K. w piśmie z dnia 27 kwietnia 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2015 r. znak: [...] (a także na postanowienie tego organu z dnia [...] marca 2015 r. znak: [...] – sprawa zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wa 1713/15).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.
Jednocześnie, stosownie do art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w tych przypadkach.
Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje prawa strony do wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie wyłączenia organu administracji. Postanowienie to nie kończy postępowania w sprawie, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Nie podlega ono więc zaskarżeniu do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2011 r. sygn. akt II OSK 1484/10 dotyczące dopuszczalności skargi postanowienia o odmowie wyłączenia pracownika organu - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Strona postępowania administracyjnego ma możliwość podniesienia zarzutu nieuwzględnienia wniosku o wyłączenia organu w postępowaniu odwoławczym, co następnie może zostać poddane kontroli sądu administracyjnego w sprawie ze skargi na decyzję administracyjną kończącą postępowanie, w którym odmówiono wyłączenia. Sąd administracyjny, stwierdzając naruszenie przepisów postępowania, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, uchyla decyzję (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2005 r. sygn. P 8/03 - OTK-A 2005, nr 3, poz. 20).
Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 stycznia 2015 r. sygn. II OSK 1590/13. (http://orzeczenia.nsa.gov.pl) wskazał, że powołany wyżej art. 3 § 2 pkt 2 ppsa należy rozumieć w ten sposób, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, w drodze odrębnej skargi, jest wyłączona w sprawach, które w toku postępowania administracyjnego są załatwiane postanowieniem, na które nie służy zażalenie. Jeżeli więc określona kwestia w postępowaniu administracyjnym jest załatwiana w drodze postanowienia, na które nie służy zażalenie, to rozstrzygnięcie dotyczące tej kwestii nie jest poddane kontroli sądów administracyjnych, także wtedy, gdy strona wniesie niedopuszczalne zażalenie i organ wyższego stopnia wyda w tym przedmiocie postanowienie. Tak jest w przypadku postanowienia o odmowie wyłączenia organu administracji, na które nie służy zażalenie, a które nie kończy postępowania i nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Nie można zakładać, że racjonalny ustawodawca z jednej strony wyłączył dopuszczalność zażalenia na tego typu wpadkowe postanowienia, a tym samym wyłączył dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego, ale jednocześnie dopuścił wniesienie do sądu administracyjnego skargi na rozstrzygnięcie organu wyższego stopnia, wydane na skutek niedopuszczalnego zażalenia na postanowienie o odmowie wyłączenia organu. Dopuszczalność wniesienia skargi w takich przypadkach niweczyłaby cel ustawodawcy, który, nie przewidując możliwości zaskarżenia tego typu postanowień zażaleniem, wyłączył je zarówno spod kontroli instancyjnej, jak i sądowoadministracyjnej, przewidział natomiast ocenę przesłanek wyłączenia
– w administracyjnym toku instancji oraz przez sąd administracyjny – w toku rozpatrywania odwołania od decyzji organu pierwszej instancji oraz sądowoadministracyjnej kontroli decyzji organu odwoławczego.
Z powyższych względów Sąd uznał, że postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie o odmowie wyłączenia organu administracji nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Dlatego skarga na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2015 r. znak: [...] podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna.
Mając na uwadze, że w zaskarżonym postanowieniu zawarto pouczenie o prawie zaskarżenia go do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, należy stwierdzić, że pouczenie to nie może skutkować obowiązkiem rozpatrzenia przez Sąd niedopuszczalnej skargi. Pouczenie nie może bowiem kreować prawa, którego ustawodawca nie przewidział na danym etapie postępowania.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło