IV SA/Wa 1717/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant sekr. sąd. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w sprawie - oddala skargę - Postanowieniem z dnia [...] września 2011r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu zażalenia Stowarzyszenia O. w W. na postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] odmawiające temu stowarzyszeniu dopuszczenia do udziału w postępowaniu w sprawie ustalenia, na wniosek Z. W., warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku biurowo-usługowego z garażem podziemnym i zjazdami towarzyszącą infrastrukturą i zagospodarowaniem terenu, na działce ew. cz. [...] (po podziale część działki [...]) (kubatura) oraz działki ew. [...] (nadwieszenia, infrastruktura techniczna, zjazdy) w obrębie [...] położonych przy ul. [...] w W., utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu postanowienia organu odwoławczego wskazano, że stosownie do art. 31 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego, organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. Organ odwoławczy uznał, że w przedmiotowej sprawie brak jest interesu społecznego uzasadniającego udział w postępowaniu Stowarzyszenia O. zwanego dalej "stowarzyszeniem". Stowarzyszenie pojmuje interes społeczny jako troskę o stan dziedzictwa narodowego dóbr kultury. Zdaniem organu interes ten wymaga jednak konkretyzacji poprzez wskazanie wartości istotnych ze społecznego punktu widzenia i odniesienia ich do przedmiotu postępowania. Spełnieniem tego wymogu nie może być deklaracja stowarzyszenia o podejmowaniu działań zmierzających do uczestnictwa w postępowaniach administracyjnych mogących mieć wpływ na zagospodarowanie i zachowanie walorów architektoniczno-przyrodniczych W., gdyż zamiar uczestniczenia w postępowaniach administracyjnych jest jedną z form realizacji celów statutowych stowarzyszenia, a nie okolicznością uzasadniającą dopuszczenie go do udziału w postępowaniu administracyjnym. Ponadto organ wskazał, że teren objęty wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy nie jest objęty ochroną konserwatora zabytków nie jest też terenem zielonym czy też parkowym ani nie znajduje się w sąsiedztwie pomników przyrody. Planowana inwestycja, zdaniem organu, nie narusza też istotnych walorów architektoniczno-urbanistycznych Śródmieścia W. Ponadto organ odwoławczy wskazał, że we władzach Stowarzyszenia O. zasiadają osoby, które wchodzą w skład organów podmiotów gospodarczych prowadzących działalność w dziedzinie budownictwa tj. działalność konkurencyjną w stosunku do innych podmiotów występujących o wydanie decyzji lokalizacyjnych. W związku z tym za pośrednictwem Stowarzyszenia mogą uzyskiwać wiadomości o zamierzeniach gospodarczych konkurencji. Skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2011 r. wniosło Stowarzyszenie O. w W. zarzucając mu naruszenie art. 31 § 1 i 2 k. p. a., art. 64 § 2 k. p. a., art. 6 i 7 k. p. a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. W uzasadnieniu skargi wskazano, że potrzeba dopuszczenia stowarzyszenia do udziału na prawach strony w przedmiotowym postępowaniu wynika z jego celu statutowego, jakim jest podejmowanie działań w celu zachowania i kształtowania walorów architektoniczno-urbanistycznych W. Organ błędnie zinterpretował ten zapisy statutu. Ustalenie warunków zabudowy w zasadniczy sposób wpływa na kształtowanie nowej zabudowy, a zatem wpływa na ogólnie rozumiane zachowanie walorów architektoniczno-urbanistycznych. Wbrew twierdzeniom organu w tym konkretnym postępowaniu ochronę walorów architektonicznych powinno się wiązać nie tylko z istniejącą już zabudową, lecz także z nową, która powinna być spójna z już istniejącą. W skardze wskazano, że w sąsiedztwie terenu planowanej inwestycji znajdują się obiekty zabytkowe - kamienice przy ul. [...], które wymagają ochrony. Zdaniem skarżącego za dopuszczeniem go do udziału na prawach strony w przedmiotowym postępowaniu przemawia także interes społeczny (zachowanie istniejących walorów architektoniczno - urbanistycznych tej części miasta). Skarżący wskazał również na to, że jest dopuszczany do udziału w bardzo wielu postępowaniach w sprawie ustalenia warunków zabudowy na terenie W., a wydanie w tym przedmiocie postanowienia odmownego i jego utrzymanie w mocy jest bezzasadne. W ocenie skarżącego całkowicie bezzasadne jest twierdzenie organu odwoławczego o rzekomych powiązaniach Stowarzyszenia ze spółkami prawa handlowego prowadzącymi działalność budowlaną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. W pierwszej kolejności należy jednak stwierdzić, że słuszny jest zarzut Stowarzyszenia o bezzasadności twierdzenia Kolegium Odwoławczego o rzekomych powiązaniach Stowarzyszenia ze spółkami prawa handlowego prowadzącymi działalność budowlaną. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który został przywołany w uzasadnieniu postanowienia SKO dla potwierdzenia powyższej tezy, nie był wyrokiem prawomocnym i został uchylony przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 maja 2009r. sygn. akt II OSK815/08. Kwestia ta jednak nie miała w sprawie istotnego znaczenia i zdaniem Sądu pozostaje bez wpływy na treść zaskarżonego postanowienia. Stosownie do art. 31 § 1 k. p. a. organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. Zgodnie z art. 31 § 1 k. p. a. warunkiem dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu jest więc łączne, jednoczesne spełnienie powyższych dwóch przesłanek. Przy ustalaniu spełnienia przesłanek dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu nie jest dopuszczalna wykładnia rozszerzająca. W niniejszej sprawie organ uznał, że można przyjąć, iż występuje pierwsza z wymienionych w art. 31 § 1 k. p. a. przesłanek, ponieważ szeroko rozumiane cele statutowe stowarzyszenia mogłyby uzasadniać jego dopuszczenia do udziału w przedmiotowym postępowaniu. Powyższe założenie nie mogło jednak mieć wpływu na ogólny wynik sprawy, gdyż zasadnie organ uznał, że nie zachodzi druga przesłanka warunkująca dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu, to znaczy, że za dopuszczeniem skarżącego do udziału w postępowaniu nie przemawia interes społeczny. Pojęcie "interesu społecznego" nie zostało określone w przepisach prawa. Ponadto, interes organizacji społecznej w cudzej sprawie musi mieć niższą rangę niż interes strony. W rezultacie ocena wystąpienia przesłanki interesu społecznego w dopuszczeniu organizacji społecznej do udziału w postępowaniu należy do organu administracyjnego. Udział organizacji społecznej w postępowaniu na podstawie art. 31 § 1 k. p. a. nie może służyć partykularnym interesom organizacji społecznej, lecz musi odpowiadać wymaganiom racjonalnie pojmowanej kontroli społecznej nad postępowaniem administracyjnym w sprawach indywidualnych i działaniem w nim organów administracyjnych. Jednocześnie udział organizacji społecznej w postępowaniu w sprawie dotyczącej innej osoby nie może powodować naruszenia sfery jej prywatności przez nadmierne poszerzanie kręgu uczestników postępowania. Organizacja społeczna powinna wykazać zasadność udziału w postępowaniu, ponieważ jej udział w sprawie nie jest obojętny dla stron, zwłaszcza gdy reprezentują przeciwstawne interesy. Zasadnie organ podniósł, że interes społeczny wymaga konkretyzacji poprzez wskazanie przez skarżącego wartości istotnych ze społecznego punktu widzenia i odniesienia ich do przedmiotu postępowania. Sąd zgadza się ze stanowiskiem organu, że skarżący takich okoliczności nie wykazał. Nie określił, w czym upatruje zagrożenia ze strony planowanej inwestycji dla sąsiedniego terenu i obiektów położonych w sąsiedztwie. Nie wskazał konkretnych parametrów planowanej inwestycji, które mogłyby szkodliwie wpłynąć na sąsiednią zabudowę oraz stopnia, w jakim mogłoby się to dokonać. Ponadto skarżący nie wskazał, które walory istniejącej sąsiedniej zabudowy uznaje za najbardziej wartościowe. Skarżący nie odwołał się w szczególności do konkretnych parametrów zabudowy otaczającej teren inwestycji, czy też planowanego budynku, takich jak: linia zabudowy, wysokość elewacji frontowej, szerokość elewacji, wskaźnik powierzchni zabudowy do powierzchni terenu, geometria dachu, które w jego ocenie winny być przedmiotem ochrony. Za udziałem organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym interes społeczny przemawiał będzie tylko wtedy, gdy będzie ona dysponowała nie tylko gruntowną wiedzą merytoryczną w kwestiach objętych swoimi celami statutowymi, ale i rozeznaniem w sprawie, w której ma zamiar uczestniczyć. Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, że powołanie się na tak ogólne wartości jak ład przestrzenny czy dbałość o interes mieszkańców, a także rodzaj inwestycji objętej wnioskiem nie dają podstaw do wyprowadzenia interesu społecznego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 czerwca 2009 r., sygn. akt II OSK 897/08, Lex nr 549644). Wobec powyższego należy uznać za prawidłowe stanowisko organu, że wymagana przez art. 31 § 1 k. p. a. przesłanka występowania interesu społecznego uzasadniającego dopuszczenie skarżącego do udziału w postępowaniu nie została wykazana. Okoliczność, że skarżący dopuszczany jest do udziału w wielu postępowaniach w sprawie ustalenia warunków zabudowy na terenie W. nie może mieć znaczenia dla rozstrzygnięcia, gdyż w każdej sprawie organ bada, czy występują przesłanki warunkujące dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w danym, konkretnym postępowaniu. Dopuszczenie skarżącego do udziału w innym postępowaniu nie może oznaczać, iż zasadne jest jego żądanie dopuszczenia do udziału w przedmiotowym postępowaniu. W związku z tym Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).