IV SA/Wa 1717/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka (spr.), sędzia WSA Grzegorz Rząsa, Protokolant st. spec. Dorota Stromecka, po rozpoznaniu w dniu 10 października 2016 r. na rozprawie sprawy ze skargi I. M. na decyzję Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] czerwca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie : oddalenia wniosku o zmianę orzeczenia o stopniu niepełnosprawności p o s t a n a w i a odrzucić skargę Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] decyzją nr [...], z dnia [...] czerwca 2016 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (D z. U. z 2016 r., poz. 23), po rozpatrzeniu odwołania I. M., utrzymał w mocy decyzję Miejskiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. (znak: [...]) w przedmiocie oddalenia wniosku I. M. o zmianę ostatecznej decyzji Miejskiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w [...] z dnia [...] października 2014 r. nr [...]. Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym. W dniu 2 lutego 2015 r. I. M. złożyła pismo o dokonanie korekty w orzeczeniu o stopniu niepełnosprawności z dnia [...] października 2014 r. w zakresie daty wskazującej od kiedy niepełnosprawność istnieje. Powyższe pismo Miejski Zespół potraktował jako odwołanie od wydanego orzeczenia i w trybie odwoławczym skierował je do Wojewódzkiego Zespołu. Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2015 r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia Miejskiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w [...] z [...] października 2014 r. nr [...]. Na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] I. M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 listopada 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 1265/15, uchylił zaskarżone postanowienie. Sąd uznał, że pismo I. M. nie spełnia przesłanek przemawiających za rozpoznaniem sprawy w trybie odwoławczym. W oparciu o ww. wyrok sprawę skierowano do Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] celem rozpatrzenia w trybie zmiany ostatecznej decyzji. Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] decyzją z [...] kwietnia 2016 r. oddalił wniosek I. M. w przedmiocie zmiany ostatecznej decyzji. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że nie sposób jednoznacznie ustalić, iż datą powstania niepełnosprawności jest rok [...]. Miejski Zespół podkreślił, iż karta informacyjna z [...] grudnia [...] r. - stanowiąca załącznik do wniosku o zmianę decyzji - stanowiła już część materiału dowodowego w postępowaniu o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności z [...] listopada 2011 r. Tym samym wydając rozstrzygnięcia z [...] listopada 2011 r. oraz [...] października 2014 r. Miejski Zespół był w posiadaniu i był świadomy istnienia powyższego dokumenty, jednakże w opinii składu orzekającego nie pozwalał on jednoznacznie ustalić, iż data niepełnosprawności I. M., zgodnie z wnioskiem powstała w [....] r. Po rozpatrzeniu odwołania I. M. od decyzji Miejskiego Zespołu z [...] kwietnia 2016 r., Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] z [...] czerwca 2016 r., skargę na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła I. M. Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) - dalej zwanej "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Oceniając zasadność skargi w świetle wskazanych wyżej kryteriów, Sąd uznał, że skarga podlega odrzuceniu, z uwagi na to, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] orzeczeniem z [...] października 2014 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 6b ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 2, art. 4 ust. 2 i art. 6b ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (j.t. Dz. U. z 2011 r., nr 127, poz. 721, ze zm.) postanowił zaliczyć I. M. do stopnia niepełnosprawności – [...]. W punkcie IV orzeczenia organ stwierdził, że nie da się ustalił od kiedy niepełnosprawność istnieje. Pismem z dnia 2 lutego 2015 r. skarżąca wniosła o zmianę orzeczenia o stopniu niepełnosprawności z [...] października 2014 r. nr [...], poprzez wpisanie w punkcie IV orzeczenia, że niepełnosprawność istnieje od [...] r. Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] po rozpatrzeniu sprawy o zmianę orzeczenia w trybie art. 155 k.p.a., decyzją z [...] kwietnia 2016 r. oddalił wniosek skarżącej o zmianę ostatecznego orzeczenia o stopniu niepełnosprawności z [...] października 2014 r. nr [...]. Na skutek odwołania skarżącej, Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] decyzją z [...] czerwca 2016 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Zaskarżona decyzja Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] z [...] czerwca 2016 r. oraz utrzymania nią w mocy decyzja Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] z [...] kwietnia 2016 r. wydane zostały w trybie art. 155 k.p.a., czyli w jednym z nadzwyczajnych trybów postępowania – wzruszenia decyzji, na mocy której strona nabyła prawo. Nie ulega wątpliwości, że we wszystkich sprawach administracyjnych postępowania nadzwyczajne pozostają w ścisłej zależności z postępowaniem zwykłym. Następstwem postępowania nadzwyczajnego nie jest wyłącznie pozbawienie mocy obowiązującej decyzji ostatecznej, lecz w razie jej podważenia dochodzi również do ponownego rozstrzygnięcia o prawach czy obowiązkach stron postępowania. Postępowania dotyczące orzeczeń o niepełnosprawności uregulowane zostały przepisami ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011 r. nr 127, poz. 721 ze zm.). Przepisy te określają zarówno właściwość rzeczową i miejscową zespołów do spraw orzekania o niepełnosprawności, jak i tryb wydawania i zaskarżania orzeczeń o niepełnosprawności oraz o stopniu niepełnosprawności. W myśl art. 6c ust. 8 powyższej ustawy, od orzeczenia wojewódzkiego zespołu przysługuje odwołanie do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych. Przepis ten potwierdza brak właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania skargi od orzeczenia wojewódzkiego zespołu. Ponadto zgodnie z treścią art. 1ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101 z późn. zm., zwanej dalej k.p.c.) normuje on postępowanie sądowe w sprawach ze stosunków z zakresu prawa cywilnego, rodzinnego i opiekuńczego oraz prawa pracy, jak również w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych oraz w innych sprawach, do których przepisy tego Kodeksu stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy cywilne). Do rozpoznania tych spraw właściwe są sądy powszechne (art. 2 § 1 k.p.c.). Zgodnie z art. 476 § 3 k.p.c. przez sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych rozumie się także sprawy, w których wniesiono odwołanie od orzeczenia wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności. Powyższe wskazuje, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi. Jednocześnie należy zaznaczyć, że w orzecznictwie sądu administracyjnego utrwalone jest stanowisko, iż w odniesieniu do niektórych postanowień procesowych i incydentalnych, których nie reguluje ustawa z dnia 28 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych z racji odesłania mają zastosowanie przepisy k.p.a. Stąd też w tych sprawach przysługują środki prawne przewidziane w k.p.a., a następnie skarga do sądu administracyjnego (uchwały NSA z dnia 8 listopada 2000 r. – OPS 12/99, ONSA 2000, nr 2, poz. 47 i z dnia 6 listopada 2000 r. OPS 8/00 – ONSA 2001, nr 2, poz. 51, wyrok NSA z 21 września 2010 r. I OSK 1520/09, lex nr 745061). Zgodnie z powyższym stanowiskiem sąd administracyjny właściwy był do rozpoznania skargi skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] z [...] lutego 2015 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Natomiast decyzja Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] z [...] czerwca 2016 r. jest rozstrzygnięciem merytorycznym, kończącym tryb administracyjny postępowania wszczętego wnioskiem skarżącej z dnia 2 lutego 2015 r. o zmianę w trybie art. 155 k.p.a. ostatecznego orzeczenia Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] z [...] października 2014 r. nr [...]. W tym stanie sprawy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, orzekł jak w sentencji.