IV SA/Wa 1720/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Protokolant Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi A. W. na uchwałę Rady Gminy R. z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - oddala skargę - Pismem z 25 września 2003 r. A. W. wniósł wspólnie z innymi mieszkańcami Gminy R. zarzut, do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wsi J., F., F., F., P. i L. w Gminie R. zarzucając mu rażące naruszenie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Jako przedmiot zarzutu wskazał między innymi: 1. niepoinformowanie zainteresowanych przez Zarząd Gminy o przystąpieniu do sporządzania planu, przez co uniemożliwiono im składanie wniosków do planu, naruszenie prawa własności mieszkańców, naruszenie interesu prawnego mieszkańców, 2. sporządzenie rysunku planu na nieaktualnym podkładzie geodezyjnym, co w konsekwencji powoduje projektowanie np. dróg na istniejących budynkach i budowlach, projektowane poszerzenie linii rozgraniczającej Al. [...] do 32 m od osi drogi w celu m. in. usytuowania "drogi serwisowej", pomimo że taka klasa drogi nie istnieje. Zgłosił również szereg zarzutów dotyczących ustaleń zawartych w części graficznej i opisowej projektu planu miejscowego, w tym m.in. wskazał, że: 1. na terenach położonych wzdłuż Al. [...] zabezpieczenia akustyczne powinny być wykonane na koszt zarządcy drogi, po uprzednim wyrażeniu zgody przez właścicieli posesji, 2. zaprojektowanie drogi serwisowej narusza prawo własności powodując konieczność wywłaszczenia terenów o pow. ok. 500 m2 z jednej działki na koszt gminy, co narusza interes prawny właścicieli działek z powodu ograniczenia możliwości wykorzystania nieruchomości, wpływa także na drastyczne obniżenie dochodowości firm prowadzące do ich upadłości przez ograniczenie możliwości dojazdu klientów oraz wjazdu samochodów ciężarowych obsługujących te firmy, co z kolei powoduje obniżenie dochodowości mieszkańców, likwidację miejsc pracy, konieczność wypłacenia z budżetu gminy odszkodowań za obniżenie wartości działek i utracone korzyści itd., 3. Sygn. akt IV SA/Wa 1720/08 3. przesunięcie w głąb działek nieprzekraczalnych linii zabudowy stawia pod znakiem zapytania możliwości rozbudowy istniejących budynków oraz zapewnienie nowych miejsc parkingowych i usytuowania reklam, 4. istnieje nierówne traktowanie właścicieli działek po obu stronach Al. [...], gdzie po stronie zachodniej nie da się zrealizować linii rozgraniczających na 32 m od osi drogi ze względu na istniejącą zabudowę, 5. inwestycja drogi serwisowej jest zbyteczna z uwagi na ograniczoną prędkość pojazdów na terenie zabudowanym oraz projektowaną obwodnicę R., która przejmie znaczną część ruchu drogowego. Zaskarżoną uchwałą z [...] marca 2008 r. Nr [...] Rada Gminy R., po rozpoznaniu zarzutu złożonego do projektu "Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wsi: J., F., F., F., P. i L. w Gminie R." odrzuciła zarzuty zawarte w zbiorowym piśmie mieszkańców z dnia 25 września 2003 r., oznaczone pkt 1-4, 6, 10, 12, 16, 17, 19, w części w pkt 5 z wyjątkiem zmniejszenia poszerzenia Al. [...]. W pozostałej części w zakresie pkt 7 - 9, 11, 13 -15 i 18 oraz w części pkt 5 w zakresie zmniejszenia poszerzenia Al. [...] zarzuty zostały uwzględnione przez Wójta Gminy R. W uzasadnieniu tej uchwały, wskazano między innymi, iż konsekwencją uchwalenia planu według kwestionowanego projektu będzie określony ustaleniami planu sposób wykonania prawa własności skarżącego co do działki nr ew. [...] położonej przy Al. [...] we wsi J., co niewątpliwie narusza interes prawny skarżącego. Fakt ten, nie oznacza jednak konieczności uwzględnienia zgłoszonych w tym zakresie zarzutów, a jedynie stwarza legitymację do ich wniesienia przez skarżącego. Rozpatrując zarzuty, które nie mogą być uwzględnione należy stwierdzić, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego należy do szczególnej kategorii aktów normatywnych zawierających normy planowe, określające cele, które powinny być osiągnięte nie przesądzając środków, które mogą być zastosowane dla osiągnięcia danego celu. Plan zagospodarowania przestrzennego stanowi podstawę do ingerencji w prawo własności, dotyczyć to może jednak sposobu wykonywania prawa, a nie samego prawa. Uprawnienia planistyczne gminy wynikają z art. 2 ust. 1, art. 4 ust. 1 i 10 ust. 1 pkt 1-7 ustawy Sygn. akt IV SA/Wa 1720/08 o zagospodarowaniu przestrzennym. Ponadto, na mocy art. 7 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w tym sprawy gminnych dróg, ulic, wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz. W odniesieniu do projektowanego poszerzenia drogi krajowej - Al. [...] - i budowy drogi serwisowej z wykorzystaniem terenu działki skarżącego wskazano m.in., że ustalenia planu w tym zakresie wynikają z wniosków, uzgodnień i opinii zgłaszanych przez zarządcę drogi - Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad (GDDKiA) oraz obowiązujących przepisów o drogach publicznych. We wniosku z dnia 4 października 2001 r. Generalna Dyrekcja Dróg Publicznych w W. poinformowała Zarząd Gminy R., iż do czasu budowy trasy "[...]" [...] stanowić będzie podstawowy wylot z W. w kierunku K. i K.; realizacja trasy "S[...]" odciąży tylko częściowo [...] na odcinku przejścia przez R., gdyż w dalszym ciągu pozostaną na niej relacje W. - centra handlowe w J. i W. – K.; istotne odciążenie Al. [...] ruchem relacji W. - K. będzie możliwe po realizacji nowego przebiegu drogi ekspresowej W. – K.; nawet jednak w przypadku realizacji wyżej wymienionych zadań [...] w R. pełnić będzie istotne funkcje zarówno w układzie komunikacyjnym gminy jak i aglomeracji [...]. W stosunku do [...] należy odnosić się jak do ulicy klasy G i w miarę możliwości w zakresie dostępności drogi, zasad włączania do niej ruchu lokalnego, zagospodarowania otoczenia, szerokości w liniach rozgraniczających oraz parametrów technicznych należy stosować wymogi wynikające z rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. określającego warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. W przypadku obszarów bezpośrednio przylegających do drogi krajowej nr [...], istnieje bezwzględny wymóg ich obsługi za pośrednictwem układu dróg lokalnych, bez możliwości bezpośredniego włączenia do drogi nr [...]. Sporządzając projekt planu gmina przyjęła zatem dla Al. [...] klasę drogi G (głównej) oraz zachowała bezwzględny wymóg obsługi przyległych obszarów za pośrednictwem układu dróg lokalnych poszerzając obecne Sygn. akt IV SA/Wa 1720/08 linie rozgraniczające (ok. 20m od osi drogi) AL [...] do 32 m, w tym z rezerwą pod drogę lokalną. Projekt planu został uzgodniony z informacją, że droga nr [...] (Al. [...]) posiada klasę GR. W związku z wydaną przez Wojewodę [...] decyzją z [...] marca 2006 r. o ustaleniu lokalizacji drogi dla inwestycji: budowa drogi ekspresowej [...] na odcinku [...] wraz z powiązaniem z drogą krajową nr [...] i z przebudową infrastruktury technicznej - część I - odcinek zlokalizowany poza granicami W., Wójt Gminy R. wystąpił do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad o opinię w zakresie docelowej szerokości i klasy drogi nr [...] - Al. [...]. Z udzielonej odpowiedzi zawartej piśmie z 5 maja 2006 r. wynika m.in., że Dyrekcja nie planuje prowadzenia żadnych robót drogowych na przedmiotowym odcinku, celem doprowadzenia go do parametrów klasy GP. Natomiast, po oddaniu do użytku nowego odcinka drogi, odcinek drogi nr [...] zostanie przekazany gminie R. Do chwili obecnej brak jest planu sporządzanego przez Samorząd Województwa [...], dlatego też w oparciu o powołane stanowiska dotychczasowego zarządcy drogi należy przyjąć, iż dla Al. [...] winny być zachowane co najmniej parametry drogi klasy G, gdyż poszczególne odcinki Al. [...], objęte uzgodnionymi projektami planów i obowiązującymi uchwalonymi miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego na terenie Gminy R. posiadają tożsamą klasę drogi. Uwzględniając przepisy rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, w skorygowanym projekcie planu zostanie zawężona szerokość Al. [...] w liniach rozgraniczających od osi do wschodniej linii rozgraniczającej z przyjętych 32 m w wyłożonym do publicznego wglądu do 22,5 m. Droga serwisowa jest niezbędna do obsługi działek budowlanych przylegających bezpośrednio do Al. [...] (klasy G - głównej), gdyż należy ograniczyć bezpośrednią obsługę komunikacyjną tych działek bezpośrednio z Al. [...], co także wynika (ze wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały) przepisów powołanego rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2 marca 1999 r. W warunkach postępującej urbanizacji gminy trzeba się liczyć ze zmianami polegającymi na kolejnych inwestycjach, oczywiście po stworzeniu przez gminę stosownych podstaw w planach zagospodarowania przestrzennego, w tym Sygn. akt IV SA/Wa 1720/08 stosownego układu komunikacyjnego. Takie zmiany nie stanowią naruszenia interesu prawnego skarżącego chronionego przepisami prawa cywilnego. Natomiast wnioskowane zaprojektowanie skrętów w lewo wraz z zatokami w ul. [...], ul. [...] i ul. [...], zaprojektowanie zawracania na skrzyżowaniu przy wjeździe do [...] oraz na skrzyżowaniu Al. [...] z ul. [...] z odpowiednimi zatokami, ustawienie sygnalizacji świetlnej na skrzyżowaniu przy wjeździe do [...] wykracza poza zakres przedmiotowy sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określony w art. 10 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Kwestie te znajdą konkretyzację w postępowaniu administracyjnym dotyczącym wydania decyzji o pozwoleniu na budowę i rozwiązaniach przyjętych w projekcie budowlanym. W odniesieniu do zarzutu oznaczonego pkt 19 stwierdzono, że dla terenów usytuowanych w zasięgu uciążliwości drogi głównej nakazuje się ochronę zabudowy mieszkaniowej przed ponadnormatywnym oddziaływaniem komunikacji poprzez zastosowanie funkcjonalnych i urbanistycznych zabezpieczeń akustycznych, zapewniających w pomieszczeniach standardy akustyczne zgodne z obowiązującymi przepisami i normami dotyczącymi hałasu w budynkach przeznaczonych na pobyt ludzi, co znajduje konkretyzację w określonych przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Wnioskowane zobowiązanie zarządcy drogi do wykonania zabezpieczeń akustycznych na koszt zarządcy drogi, po uprzednim wyrażeniu zgody przez właściciela posesji, nie znajduje oparcia w zakresie przedmiotowym ustaleń planu wynikającym z art. 10 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, a swoim zakresem wkracza w sferę prawa cywilnego. Skargę na powyższą uchwałę, w części dotyczącej odniesienia się do zarzutów oznaczonych pkt 3, 5 i 19, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. W. Uchwale tej zarzucił nieuwzględnienie słusznego interesu mieszkańców gminy którzy posiadają nieruchomości przy Al. [...], poprzez odrzucenie zarzutów dotyczących planowanego poszerzenia Al. [...] do 22,5 m od osi drogi, drogi serwisowej oraz montażu ekranów dźwiękochłonnych. Sygn. akt IV SA/Wa 1720/08 Skarżący wskazał, iż projekt planu miejscowego przewiduje ingerencję w teren działki, rozstrzygając o sposobie wykorzystania pasa działki o szer. ok. 2,5 m, który przeznaczony zostanie na drogę serwisową wzdłuż Al. [...] na całej szerokości działki. W pasie tym znajduje się obecnie parking na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej, a bliskość drogi serwisowej w stosunku do istniejącego budynku usługowo-handlowego na działce spowoduje utrudnienia i skomplikuje komunikację. Ponadto skarżący wskazał, iż należący do niego budynek handlowo-usługowy w całości przeznaczony jest na wynajem. Pozbawienie najemców miejsc parkingowych skutkować będzie zerwaniem umów. Postulowane w projekcie planu miejscowego stosowanie ekranów dźwiękochłonnych w granicach uciążliwości Al. [...], spowoduje zasłonięcie witryn obiektów usługowo-handlowych oraz reklam umieszczonych na działce wzdłuż Al. [...], co jest sprzeczne z interesem obywateli. Zaskarżona uchwała nie uwzględnia korekty parametrów Al. [...], która docelowo zaliczona zostanie do dróg gminnych ze względu na projektowaną obwodnicę [...], dlatego nie znajduje uzasadnienia rezerwowanie dodatkowego pasa na drogę serwisową i poszerzenie Al. [...] na odcinku przylegającym do przedmiotowej działki oraz postulowanie budowy ekranów dźwiękochłonnych. W piśmie z 13 stycznia 2009 r. stanowiącym uzupełnienie skargi, pełnomocnik skarżącego wskazał także, iż projekt planu opiera się na informacji Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych w W. z dnia 4 października 2001 r., jednakże w opinii tej Dyrekcji z dnia 5 maja 2008 r. wskazano m.in. na brak planowania robót drogowych na przedmiotowym odcinku Al. [...] ze względu na to, iż odcinek ten stanie się docelowo drogą gminną po oddaniu do użytku obwodnicy. W związku z tym skarżący poddał w wątpliwość konieczność poszerzenia Al. [...]. Ponadto, z racji pełnionej funkcji, jako projektowany w planie miejscowym teren usług handlu z dopuszczeniem zabudowy jednorodzinnej, działka skarżącego wymaga jak najlepszych możliwości skomunikowania z Al. [...] i postulowanie w tym samym projekcie planu ograniczeń wiążących się z budową drogi serwisowej oraz instalowaniem ekranów dźwiękochłonnych jest sprzeczne z przeznaczeniem tego obszaru. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy R. wniosła o jej oddalenie, ustosunkowując się do wszystkich zarzutów zawartych w skardze. Sygn. akt IV SA/Wa 1720/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu uchwała z [...] marca 2008 roku, Nr [...] Rady Gminy R. w zaskarżonej części nie narusza prawa w sposób, który dawałby podstawę do stwierdzenia jej nieważności. Zgodnie z treścią art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 roku, Nr 15, poz. 139, ze zm.), mającej zastosowanie w przedmiotowej sprawie, o uwzględnieniu bądź odrzuceniu zarzutu rozstrzyga rada gminy, w drodze uchwały, zawierającej uzasadnienie faktyczne i prawne. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (wyrok SN z dnia 23 stycznia 2003 roku, sygn. akt III RN 26/02, wyroki NSA z dnia 14 grudnia 1998 roku, sygn. akt IV SA 1046/98, z dnia 18 lutego 2002 roku, sygn. akt II SA/Kr 3050/01) uchwała odrzucająca zarzut powinna być szczegółowo uzasadniona, z powołaniem się zarówno na przepisy prawa, jak i wyniki badań stanu faktycznego sprawy, związanego bezpośrednio z wniesionym zarzutem do projektu planu miejscowego wyłożonego do publicznego wglądu. Sąd administracyjny dokonuje oceny uchwały rady gminy o odrzuceniu zarzutu pod kątem spełnienia wymogów formalnych, tj. czy uchwała ta zawiera ustawowo określone elementy oraz pod kątem spełnienia wymagań materialnoprawnych, tj. czy zawarte w uchwale uzasadnienie rozwiązań zawartych w planie znajduje oparcie w przepisach powszechnie obowiązującego prawa. Sąd nie może natomiast skutecznie oceniać racjonalności lub celowości rozwiązań planistycznych przyjmowanych przez gminę, jeżeli nie stanowią naruszenia ustawowych granic uprawnień planistycznych przysługujących gminie. Zdaniem Sądu, w przedmiotowej sprawie uzasadnienie zaskarżonej uchwały czyni zadość tym wymaganiom. Rozpoznając niniejszą sprawę wskazać należy, iż ustalanie przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu, stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, należy do zadań własnych gminy. Powołane uprawnienie planistyczne nie stanowi jednak samo w sobie podstawy prawnej do naruszania interesu prawnego podmiotów, którym przysługują prawa do nieruchomości objętych projektem planu miejscowego, jako instrumentem kształtowania sposobu gospodarowania przestrzenią. Uprawnienie to może być realizowane jedynie w granicach wyznaczonych przepisami prawa dotyczącymi Sygn. akt IV SA/Wa 1720/08 problematyki projektowanej w planie miejscowym, co wynika z art. 2 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego ustala się, w zależności od potrzeb, linie rozgraniczające ulice, place oraz drogi publiczne wraz z urządzeniami pomocniczymi. Definicję drogi publicznej określa art. 1 w zw. z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 roku, Nr 19, poz. 115, ze zm.), jako drogę zaliczoną do jednej z kategorii dróg publicznych, do których należą m.in. drogi krajowe i drogi gminne. Drogi publiczne stanowią przy tym cel publiczny w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (Dz. U z 2004 roku, Nr 261, poz. 2603, ze zm.). W rozpoznawanej sprawie, potrzebę traktowania Al. [...] w projektowanym planie miejscowym, będącej dotychczas drogą krajową, jako drogi o klasie G, zgłosiła Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad w piśmie z 4 października 2001 roku ze wskazaniem na zachowanie obsługi obszarów przylegających do tej drogi za pośrednictwem układu dróg lokalnych, bez możliwości bezpośredniego włączenia do tej drogi. W piśmie z 17 czerwca 2003 roku, Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad uzgodniła projekt planu miejscowego ze zwróceniem uwagi, iż Al. [...] posiada klasę GP. W piśmie z 5 maja 2006 roku, a zatem po uzgodnieniu projektu planu, Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad wskazała m.in., że wybudowanie drogi [...] ([...]) spowoduje zmianę istniejącego przebiegu drogi krajowej nr [...] przez W. z pominięciem Al. [...], dlatego Dyrekcja nie planuje prowadzenia żadnych robót drogowych na przedmiotowym odcinku, celem doprowadzenia go do parametrów klasy GP, ponieważ po oddaniu do użytku nowego odcinka drogi, dotychczasowy odcinek zostanie przekazany Gminie R. W związku z tym Dyrekcja nie jest w stanie udzielić jednoznacznej odpowiedzi na pytania Gminy, proponując skoordynowanie rozwiązań, w tym zakresie z opracowywanym przez Samorząd Województwa [...] Planem Zagospodarowania Przestrzennego Obszaru [...], w którym zostaną uściślone między innymi przebiegi dróg niższych kategorii, jak i też zostaną określone ich klasy. Zdaniem Sądu, pismo to z uwagi na brak sporządzonych przez Samorząd Województwa [...] planów, nie mogło stanowić podstawy do zmiany Sygn. akt IV SA/Wa 1720/08 ustaleń w zakresie poszerzenia Al. [...]. Uzasadnia to tym samym konieczność zachowania dla tej drogi parametrów co najmniej klasy G. Z powyższego nie wynika również, aby Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad wycofała swoje uzgodnienie projektu planu miejscowego zawarte w piśmie z 17 czerwca 2003 roku, które w świetle art. 18 ust. 2 pkt 4 lit. g ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym należy uznać za nadal wiążące. Do takiej oceny tej okoliczności skłania również fakt, iż w piśmie z dnia 4 czerwca 2008 roku, Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad poinformowała, że należy zachować dotychczasową klasę techniczną drogi do czasu zmiany jej kategorii po wybudowaniu i oddaniu do użytku drogi [...] na odcinku węzeł [...] - węzeł [...] wraz z powiązaniem z drogą nr [...] w węźle [...]. Wprawdzie pismo to złożone zostało Radzie Gminy R. po podjęciu zaskarżonej uchwały, niemniej jednak, rozpoznając sprawę uznać należy, iż jego treść potwierdza jedynie dodatkowo, iż Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad pismem z 5 maja 2006 roku nie wycofała swojego uzgodnienia projektu planu miejscowego zawartego w piśmie z 17 czerwca 2003 roku. Mając na uwadze powyższe przyjąć należy, że skoro dopuszczalność określenia przeznaczenia terenów w planie miejscowym uzgodniona została pod warunkiem zachowania dla Al. [...] klasy drogi GP, jako drogi publicznej o dotychczasowej kategorii drogi krajowej, to określenie poszerzenia Al. [...] na kwestionowanym przez skarżącego odcinku wraz z projektowaniem dostępu do tej drogi za pośrednictwem drogi określanej mianem drogi serwisowej, znajduje uzasadnienie w powołanych w zaskarżonej uchwale podstawach prawnych. Zaskarżona uchwała zawiera wyczerpujące wskazanie i wyjaśnienie tych podstaw prawnych. Oznacza to, iż Radzie Gminy R. przysługuje ustawowe uprawnienie do ustalenia przeznaczenia przedmiotowego terenu na poszerzenie Al. [...], jako drogi stanowiącej cel publiczny wraz z zachowaniem dostępu do tej drogi obszarom przyległym za pośrednictwem projektowanej drogi lokalnej określanej mianem drogi serwisowej. Wskazane w uzasadnieniu uchwały przepisy rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie potwierdzają konieczność zachowania parametrów technicznych dla projektowanego poszerzenia Al. [...]. Zauważyć należy, że poszerzenie to zostało określone o docelowej szerokości 22,5 m liczonej od osi drogi do linii Sygn. akt IV SA/Wa 1720/08 rozgraniczającej po wschodniej stronie Al. [...], a więc w mniejszej odległości, niż połowa całkowitej szerokości ulicy określonej w tabeli zawartej w § 7 ust. 1 powołanego rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 43, poz. 430) dla ulicy dwujezdniowej o klasie drogi GP, dla której powinno określać się całkowitą szerokość 50 m. Zaskarżona uchwała spełnia wymóg zawarty w art. 24 ust. 3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym posiadania uzasadnienia prawnego, gdyż wskazuje na podstawowe źródła prawnego umocowania Rady do określania przeznaczenia terenów w planie miejscowym także na takie cele, których skutkiem jest ingerencja w wykonywanie prawa własności nieruchomości skarżącego, dające podstawę do ograniczenia tego prawa, a nawet do odebrania tego prawa w przyszłości do części nieruchomości ze względu na realizację budowy dróg publicznych, jako celu publicznego. Spełniony został również wymóg zawarcia w uchwale uzasadnienia faktycznego w zakresie konieczności poszerzenia Al. [...] i przeprowadzenia drogi serwisowej, skoro konieczność ta uzasadniona została dotychczasową kategorią i klasą techniczną Al. [...], jako drogi krajowej, oraz projektowaną jej funkcją komunikacyjną, co znajduje potwierdzenie w całej korespondencji prowadzonej z Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych i Autostrad w tym zakresie. Zdaniem Sądu za nieuzasadniony uznać należy zarzut sprzeczności w zakresie projektowanego sposobu użytkowania terenu z możliwością realizacji przeznaczenia terenu pod usługi handlu z dopuszczeniem zabudowy jednorodzinnej. Zauważyć bowiem należy, iż oparcie obsługi komunikacyjnej działki skarżącego na drodze serwisowej mającej mieć połączenie z Al. [...] służy właśnie zapewnieniu dostępu do drogi publicznej dla zachowania możliwości realizacji projektowanych dla tej działki funkcji w projekcie planu miejscowego. Również ustalenia dotyczące konieczności zapewnienia standardów ochrony akustycznej zostały w zaskarżonej uchwale prawidłowo uzasadnione wymogami wynikającymi z powołanych w tej uchwale przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690, ze zm.), ze wskazaniem na informacyjny jedynie charakter tych ustaleń, skoro konkretne Sygn. akt IV SA/Wa 1720/08 rozwiązania w tym względzie mogą być projektowane dopiero w ramach realizowanych inwestycji budowlanych. Wbrew zarzutom skargi, treść projektu planu miejscowego nie wskazuje przy tym na zapewnienie ochrony akustycznej poprzez zamontowanie ekranów dźwiękochłonnych. Zarzut skargi w tym względzie nie jest więc zasadny. Wprawdzie projektowane zamierzenia planistyczne mogą oddziaływać na sposób wykonywania praw do nieruchomości objętych projektem planu miejscowego, czego efektem mogą być różne skutki o charakterze gospodarczym i społecznym, to jednak sam skutek tych zamierzeń nie może być podstawą do zakwestionowania zaskarżonej uchwały, która zdaniem Sądu spełnia wymogi określone w art. 24 ust. 3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Zawarty w piśmie z dnia 23 stycznia 2009 roku zarzut niezgodności Uchwały Rady Gminy R. nr [...] z dnia [...] marca 2008 roku z aktualnie obowiązującą ustawą o zagospodarowaniu przestrzennym nie mógł być podstawą uwzględnienia skargi. Procedura planistyczna toczyła się bowiem w oparciu o przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku o zagospodarowaniu przestrzennym, a nie w oparciu o przepisy aktualnie obowiązującej ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z przytoczonych wyżej względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.