IV SA/Wa 1742/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) czerwca 2007 r. nr (...) w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji – Pismem datowanym na 1 sierpnia 2007 r. (data wpływu do organu 6 sierpnia 2007 r.) B. W., zwany dalej "skarżącym", wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) czerwca 2007 r. nr (...) w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Pismem datowanym na 8 sierpnia 2007 r. (data wpływu do organu 8 sierpnia 2007 r.) skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W piśmie podnosi się, iż wykonanie decyzji spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Decyzją z dnia (..) czerwca 2007 r. SKO uchyliło w całości własną decyzję z dnia (...) czerwca 2006 r. nr (...), a tym samym pozostawiło w mocy decyzję SKO nr (...) z dnia (...) marca 2005 r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z podpiwniczeniem, garażem podziemnym i wjazdem na teren oraz rozbiórce budynku mieszkalno – usługowego na działce nr ewid. (..) i części działki nr ewid. (...) w obrębie (...) przy ulicy (...) na terenie Dzielnicy (...) w W. Decyzja SKO z dnia(...) marca 2005 r. została zaskarżona do Sądu skargą z dnia 11 maja 2006 r., w której złożono nie rozpatrzony dotąd wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie czekając na rozstrzygnięcie Sądu w tej sprawie inwestor rozpoczął prace rozbiórkowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Kwestię wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu reguluje art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwana dalej "p.p.s.a". Zgodnie z zasadą jaką ustanawia ten przepis, wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przepis ten dopuszcza jednak wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd, na wniosek skarżącego, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (§ 3 omawianego przepisu). Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności tylko częściowo oparty jest na zasadzie skargowości. Sąd ma zatem obowiązek uwzględniać z urzędu, a więc i bez wniosków strony, okoliczności decydujące o wstrzymaniu bądź odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności zaskarżonych do Sądu (postanowienie NSA W-wa z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05 OwSS 2005/3/72). Mając powyższe na uwadze Sąd nie dostrzegł przesłanek pozwalających na przyjęcie, iż wykonanie zaskarżonej decyzji powoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżoną decyzją: 1) uchylono decyzję SKO z dnia (...) stycznia 2007 r., odmawiającą uchylenia decyzji SKO z dnia (...) czerwca 2006 r. uchylającej decyzję SKO z dnia (...) marca 2006 r. i poprzedzającej jej decyzji Prezydenta W. z dnia (...) listopada 2005 r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla planowanej inwestycji, 2) uchylono decyzję z dnia (...) czerwca 2006 r., 3) umorzono postępowanie zakończone decyzją z dnia (...) czerwca 2006 r. Skutkiem wydania zaskarżonej obecnie decyzji SKO z dnia (...) czerwca 2007 r. jest pozostawienie w obrocie prawnym decyzji Prezydenta W. z dnia (...) listopada 2005 r. oraz utrzymującej ją w mocy decyzji SKO z dnia (...) marca 2006 r., którymi to decyzjami ustalono warunki zabudowy dla planowanej inwestycji. Podkreślić w związku z tym należy, iż uzyskanie przez inwestora decyzji ustalającej na jego rzecz warunki zabudowy stanowi dopiero początkowy etap procesu inwestycyjnego, w którym dokonuje się wstępnej akceptacji inwestycji z punktu widzenia ładu przestrzennego. Decyzja pozytywna nie upoważnia jednakże inwestora do podejmowania jakichkolwiek prac budowlanych. Możliwość taka pojawia się dopiero o uzyskaniu stosownego pozwolenia na budowę. To w odniesieniu do tego rodzaju decyzji uzasadnionym byłoby wywodzenie, iż jej wykonanie może pociągać za sobą daleko idące niekorzystne skutki faktyczne. Okoliczność, iż uzyskanie przez inwestora decyzji ustalającej warunki zabudowy umożliwia inwestorowi wystąpienie o pozwolenie na budowę, nie daje podstaw do konkluzji, iż bezpośrednim następstwem wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy jest spowodowanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoczęcie przez inwestora rozbiórki obiektu zlokalizowanego na terenie inwestycji nie jest następstwem pozostawienia w obrocie prawnym decyzji ustalających warunki zabudowy, albowiem decyzje te upoważnienia do dokonywania takich czynności nie zawierają. Legalność rozbiórki należy oceniać według przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz.1118 z późn. zm.), co jednak pozostaje poza zakresem niniejszego postępowania. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.61§3 p.p.s.a.