IV SA/Wa 1752/13
PostanowienieWSA w Warszawie2013-09-19
Skład orzekający: sędzia WSA Jakub Linkowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP może zostać uwzględniony, gdy skarżący obawia się przyszłego wydania decyzji o wydaleniu z kraju lub zobowiązania do opuszczenia terytorium RP, które nie są bezpośrednim skutkiem zaskarżonej decyzji?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, ponieważ zaskarżona decyzja sama w sobie nie zobowiązuje skarżącego do opuszczenia terytorium RP ani nie orzeka o jego wydaleniu. Wskazywane przez skarżącego obawy dotyczące przyszłych decyzji nie są bezpośrednim skutkiem zaskarżonej decyzji i nie uzasadniają wstrzymania jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a.Stan faktyczny
Skarżący S. S. złożył skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców odmawiającą mu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. W skardze wniósł o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej utrzymanie spowoduje jego zobowiązanie do opuszczenia kraju i potencjalne wydalenie, co narazi go na znaczne szkody i pozbawi prawa do czynnego udziału w postępowaniu. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 19 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
S. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2013 r. utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2012 r. o odmowie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
W skardze wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2013 r.
W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania tej decyzji wskazano, że nieuwzględnienie go oznacza utrzymanie stanu, w którym z mocy samego prawa skarżący jest zobowiązany do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Sprowadziłoby to na niego bezpośrednie niebezpieczeństwo wydania decyzji o wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, co z kolei wiązałoby się z orzeczeniem o zakazie ponownego wjazdu na jej terytorium. Pozbawiłoby to skarżącego prawa do drogi sądowej w jego materialnym aspekcie wyrażającym się m. in. prawem do czynnego udziału w postępowaniu, a więc spowodowałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Skarżący w skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z dnia [...] maja 2013 r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zaskarżona decyzja nie zobowiązuje jednak skarżącego do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ani nie orzeka o wydaleniu go z tego terytorium. Także z materiału znajdującego się w aktach administracyjnych nie wynika, aby wobec skarżącego została wydana decyzja zobowiązująca go do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub orzekająca o wydaleniu go z tego terytorium.
Nieuwzględnienie wniosku może spowodować zobowiązanie skarżącego do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bądź orzeczenie o wydaleniu go z tego terytorium. Nie jest to jednak bezpośredni skutek decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Wskazywane przez skarżącego okoliczności nie są nią wywoływane i nie pozostają z nią w związku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2013 r., II OZ 61/13), a sama obawa, że zostanie wydana w przyszłości decyzja zobowiązująca skarżącego do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bądź orzeczenie o wydaleniu go z tego terytorium nie uzasadnia wstrzymania wykonania decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło