IV SA/Wa 1753/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi H. K. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] sierpnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie przekazania pisma według właściwości postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wyrokiem z 18 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi H. K. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] sierpnia, oddalił skargę. Pismem z 7 sierpnia 2008 r. (data nadania pocztowego), pełnomocnik skarżącej wniósł o doręczenie odpisu orzeczenia z dnia 18 czerwca 2009 r. Odpis sentencji ww. orzeczenia został doręczony profesjonalnemu pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 8 września 2009 r. Pismem z dnia 5 października 2009 r. H. K. zwróciła się z prośbą o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Skarżąca podała, że jej pełnomocnik mimo zawiadomienia o rozprawie był nieobecny w wyznaczonym dniu ani nie powiadomił skarżącej o terminie rozprawy. W związku z powyższym nie dopełniono czynności procesowej jaką jest złożenie wniosku o doręczenie uzasadnienia wyroku. Skarżąca wyjaśniła, że przyczyna uchybienia ustała w dniu 28 września 2009 r. tj. w dniu otrzymania dokumentów przesłanych przez adwokata. Do przedmiotowego pisma skarżąca dołączyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W niniejszej sprawie niespornym jest, że skarżąca nie zachował terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Zgodnie z art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku (albo doręczenia odpisu sentencji wyroku). W niniejszej sprawie, wyrok Sądu oddalający skargę został ogłoszony w dniu 18 czerwca 2009 r., zatem 7-dniowy termin wyznaczony na dokonanie tej czynności, o którym mowa w cytowanym przepisie, upływał z dniem 25 czerwca 2009 r. Wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku w tym terminie nie został złożony. Prawidłowo w tej sytuacji postąpiła skarżąca występując o przywrócenie uchybionego terminu. Skarżąca zgodnie z jej oświadczeniem o treści wyroku dowiedziała się 28 września 2009 r. zatem wniosek o przywrócenie terminu złożyła z zachowaniem terminu wymienionego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Jednocześnie skarżąca dopełniła czynności, której nie dokonała w terminie, i tym samym spełniła kolejną przesłankę wynikającą z przywołanej regulacji prawnej. Jednakże -w ocenie Sądu- skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu, a wobec tego nie spełniła równie ważnej przesłanki warunkującej zastosowanie instytucji przywrócenia terminu, regulowanej przepisami art. 86 i nast. p.p.s.a. Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się -zgodnie z orzecznictwem i literaturą przedmiotu- z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Uchybienie terminu może być przykładowo poczytane jako zawinione przez nią, "jeśli strona nie chciała dopełnić czynności w terminie albo chciała czynności dopełnić, lecz nie dopełniła z powodu jakiejś przeszkody, którą mogła przezwyciężyć" (v. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz wyd. 7, Wydawnictwo C.H. Beck. W-wa 2005, str. 334). Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej (v. wyrok NSA z 13 października 1999 r., sygn. akt IV SA 1656/97). Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Z uzasadnienia wniosku H. K., o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, nie wynika natomiast, aby taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie. Nie stanowią bowiem przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu podnoszone przez skarżącą okoliczności, sprowadzające się do tego, że ustanowiony pełnomocnik nie interesował się sprawą. Fakt ustanowienia przez skarżącą pełnomocnika powoduje, iż wszelkie czynności dokonywane przez pełnomocnika podejmowane są w imieniu mocodawcy i na jego rzecz. Skarżąca ustanawiając pełnomocnika musiała liczyć się ze skutkami tej czynności. Należy bowiem podkreślić, iż co do zasady działania i zaniechania pełnomocnika odnoszą skutek wobec strony, stąd też brak należytej staranności wykazanej w toku postępowania przez pełnomocnika obciąża stronę przez niego reprezentowaną ( por. postanowienie NSA z 14 maja 2008 r., sygn. akt I FZ 190/08). W tej sytuacji okoliczności podnoszone przez skarżącą nie uprawdopodabniają braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej i nie mogą stanowić podstawy do jego przywrócenia. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.