IV SA/Wa 1753/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić wniosek. W piśmie z dnia 7 maja 2015 r. [...] sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniosła za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] uchylające postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] – o odmowie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji planowanej przy ul. [...] w Dzielnicy [...], zmienionej decyzją z dnia [...] marca 2012 r. nr [...], w sprawie dotyczącej działki nr [...] w obrębie [...] oraz działek: nr [...] (ul. [...]), nr [...] (ul. [...]), nr [...] (ul. [...]) z obrębu [...], nr [...] (ul. [...]) z obrębu [...], nr [...] (ul. [...]) z obrębu [...] – i przekazujące sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia z argumentacją, że kwestionowane postanowienie wydane zostało z rażącym naruszeniem przepisów prawa procesowego, co prowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej podniósł, że nieuwzględnienie tego wniosku prowadzić będzie do powstania efektu, który winien nastąpić dopiero w wyniku uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Pełnomocnik wskazał, że postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r. Prezydent [...] wznowił postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] o warunkach zabudowy. Dalsze prowadzenie przez organ pierwszej instancji postępowania w przedmiocie wznowionego postępowania spowoduje, w ocenie pełnomocnika skarżącej, że do merytorycznego rozpoznania sprawy dojdzie przed rozpoznaniem niniejszej skargi. Tym samym kontrola sądowoadministracyjna zaskarżonego postanowienia Kolegium stanie się bezprzedmiotowa, a ochrona praw skarżącej – iluzoryczna. Zdaniem pełnomocnika, celem instytucji wstrzymania wykonania postanowienia jest natomiast ukształtowanie stosunków do czasu prawomocnego rozpoznania skargi, w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności została w sposób kompleksowy uregulowana w art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zaś katalog pozytywnych przesłanek warunkujących wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania aktu lub czynności określony został w art. 61 § 3 tej ustawy i ma on charakter taksatywny. Zgodnie z treścią tego przepisu, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek, tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z tego względu instytucję wstrzymania wykonania aktu lub czynności można zastosować tylko wówczas, gdy dany akt lub czynność posiada atrybut wykonalności. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy bowiem akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. W przedmiotowej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania zostało objęte postanowienie wydane w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego. Zatem nie ulega wątpliwości, że zaskarżone postanowienie objęte wnioskiem o wstrzymanie jest rozstrzygnięciem nie wymagającym, a wręcz nie nadającym się do wykonania. W literaturze zwraca się uwagę na fakt, że nie kwalifikuje się do wykonania akt administracyjny nieprzyznający uprawnień i nie nakładający obowiązków, które wymagałyby wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony [por. T. Woś (red.): Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 381; oraz postanowienie NSA z dnia 17 lipca 2006 r., I FZ 281/06 (publ. OSP 2007, nr 6, poz. 76) i postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 października 2008 r., II SA/Wr 411/08, Lex nr 504587]. Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje postanowienie wydane w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego. Jest to akt, który nie podlega wykonaniu, gdyż nie kreuje żadnych obowiązków, a tym samym nie wywołuje bezpośrednich skutków w sferze praw czy obowiązków materialnoprawnych, a więc nie mieści się w katalogu aktów nadających się do wykonania. Wynika to z samej istoty postanowienia, które jest aktem administracyjnym o charakterze procesowym, nie nadaje stronie uprawnień, ani nie nakłada na nią obowiązków o charakterze materialnoprawnym. Zaskarżone postanowienie określa jedynie uprawnienia i obowiązki strony w toku postępowania, a zatem w żaden sposób nie dotyka bezpośrednio sfery prawnej skarżącej. Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności, przewidziana w art. 61 § 3 powołanej ustawy, dotyczy natomiast takich aktów administracyjnych i czynności, których wykonanie może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Zaskarżone postanowienie ma formalny charakter, nie kwalifikuje się do wykonania, stąd nie jest możliwe wstrzymanie jego wykonania (zob. np. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lipca 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 1130/12, dostępne na stronie Centralnej Bazy Orzeczeń i Informacji o Sprawach: https://cbois.nsa.gov.pl). Skoro inkryminowane postanowienie nie nakłada obowiązków podlegających wykonaniu, a więc nie posiadając przymiotu wykonalności – węzła praw i obowiązków – to nie może podlegać wstrzymaniu jego wykonanie. Ponadto w rozpoznawanej sprawie profesjonalny pełnomocnik skarżącej nie wskazał, w jaki sposób wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia zagwarantuje skarżącej ochronę przed skutkami, o których mowa w art. 61 § 3 powołanej ustawy, skoro postanowienie o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego ma charakter stricte procesowy. Mając powyższe na uwadze Sąd, w oparciu o art. 61 § 3 a contrario ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.