IV SA/Wa 1765/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec (spr.) na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 grudnia 2017 r. wniosku H. R. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 1765/17, w sprawie ze skargi H. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 października 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 1765/17, oddalił skargę H. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości. W piśmie nadanym w dniu 31 października 2017 r. (data stempla pocztowego) strona skarżąca wniosła o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, który zapadł w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 listopada 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 1765/17, odmówił sporządzenia i doręczenia uzasadnienia przedmiotowego wyroku. W piśmie z dnia 30 listopada 2017 r. strona skarżąca zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu wniosku podano, że do uchybienia terminowi do złożenia niniejszego wniosku nie doszło z winy strony, ponieważ nie została ona, zgodnie z art. 91 § 2 p.p.s.a., poinformowana o terminie posiedzenia, które miało miejsce w dniu 20 października 2017 r., a tym samym nie mogła dowiedzieć się o zapadłym w sprawie rozstrzygnięciu. Strona informację o zapadłym wyroku powzięła w dniu 29 października 2017 r. i niezwłocznie przesłała do Sądu właściwy wniosek. O uchybieniu terminowi do dokonania czynności strona dowiedziała się z treści powyższego postanowienia z dnia 22 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienie wyroku nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja przywrócenia uchybionego terminu ma na celu usunięcie ujemnych następstw procesowych wynikłych wskutek uchybienia terminowi procesowemu, gdy strona lub uczestnik postępowania nie ponoszą winy w jego uchybieniu. Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność procesowa podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W ocenie Sądu, okoliczności podniesione przez wnioskodawczynię w przedmiotowym wniosku nie są okolicznościami, które uzasadniałyby przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności procesowej – w analizowanym przypadku wniesienia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Strona podnosi bowiem, że nie została zawiadomiona o wyznaczeniu rozprawy w niniejszej sprawie w dniu 20 października 2017 r., zgodnie z art. 91 § 2 p.p.s.a. Argumentacja wnioskodawczyni sprowadza się jednakże jedynie do przedstawienia swojego stanowiska, które nie jest w żaden sposób weryfikowalne w świetle jakichkolwiek obiektywnych dowodów czy przytoczonych przez stronę okoliczności. Z analizy akt sądowy wynika, że przesyłka sądowa zawierająca zawiadomienie o wyznaczeniu terminu rozprawy została nadana na adres strony skarżącej podany w skardze. Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, że z uwagi na nieobecność adresata 15 września 2017 r., przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę awizowano powtórnie 25 września 2017 r. Z uwagi na to, że strona przesyłki nie odebrała, zwrócono ją Sądowi. W związku z powyższym zawiadomienie o wyznaczeniu rozprawy pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem 29 września 2017r. (art. 73 § 4 p.p.s.a.). W tym miejscu należy podkreślić, że awizo korzysta z mocy dowodowej dokumentu urzędowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego o z dnia 28 kwietnia 2016 r., sygn. akt I FZ 2/16, CBOSA) i aby podważyć jego prawidłowość należałoby uprawdopodobnić, że stwierdzone uchybienia w pracy doręczyciela (listonosza lub placówki pocztowej) mają na tyle systemowy charakter, że uzasadniają przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynność procesowej. Mając na względzie, że analiza akta sądowych sprawy potwierdza prawidłowość danych zawartych w zwrotnym potwierdzeniu odbioru, a strona nie przedstawiła przekonywującej argumentacji, popartej stosownymi dowodami, na uprawdopodobnienie okoliczności niedoręczenia jej przesyłki sądowej, należy uznać, że stanowisko H. R. sprowadza się w zasadzie do gołosłownego oświadczenia o niezawiadomieniu jej o wyznaczeniu rozprawy w niniejszej sprawie. Obalenie fikcji doręczenia jedynie tylko na podstawie twierdzenia adresata przesyłki sądowej podważałoby w nieuzasadniony sposób instytucję z art. 73 p.p.s.a. Konkludując poczynione rozważania, a ponadto przyjmując obiektywny miernik staranności strony, nie można uznać, aby okoliczności przedstawione przez wnioskodawczynię stanowiły podstawy do przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia