IV SA/Wa 1771/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka (spr.), sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2013 r. sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania - oddala skargę - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad postanowieniem nr [...], z dnia [...] czerwca 2013 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3, art. 149 § 3 k.p.a., utrzymał w mocy postanowienie wydane z upoważnienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad przez Zastępcę Dyrektora Oddziału w K. Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad nr [...], z dnia [...] kwietnia 2013 r., którym odmówiono wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] utrzymującym w mocy postanowienie z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] wydane z upoważnienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad przez Zastępcę Dyrektora Oddziału w K. Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie stacji kontroli pojazdów na działce nr [...] położonej w miejscowości W., gmina W. oraz budowie zjazdu publicznego z drogi krajowej nr [...]. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że J. W. wnioskiem z dnia 29 października 2012 r. wniósł o wznowienie postępowania w sprawie dotyczącej odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie stacji kontroli pojazdów na działce nr [...] położonej w miejscowości W., gmina W. oraz budowie zjazdu publicznego z drogi krajowej nr [...]. Jako podstawę prawną wznowienia wnioskodawca wskazał art. 145 § 1 pkt 1 i 8 k.p.a., zaś jako przesłankę dla ich zastosowania - wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 1836/11, od którego skarga kasacyjna R. S. została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 1836/11. Sąd wyrokiem z dnia 21 lutego 2012 r. oddalił skargę R. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia na wniosek J. W. nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2006 r., Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej R. S. pozwolenia na budowę zjazdów publicznych z drogi krajowej nr [...] w km 186 + 920 oraz 186 + 974 celem obsługi stacji paliw położonej w miejscowości W., gmina W. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wskazał, że we wniosku o wznowienie nie podano dnia, w którym strona dowiedziała się o wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 1836/11, wskazanym jako przesłanka do wznowienia postępowania. W toku postępowania administracyjnego ustalono, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 1836/11, został doręczony J. W. w dniu 27 marca 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru własnoręcznie podpisane przez niego), zaś postanowienie z dnia 30 maja 2012 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w dniu 8 czerwca 2012 r., przy czym zwrotne potwierdzenie odbioru podpisała jego matka. Jednocześnie ustalono, że decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...], stała się prawomocna z dniem 16 czerwca 2012 r., w związku z uprawomocnieniem się wyroku WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 1836/11, oddalającego skargę R. S. na powyższą decyzję GINB. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ wskazał, że opierając się na poczynionych ustaleniach, organ rozpatrujący sprawę po raz pierwszy uznał, że ustawowy jednomiesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lipca 2011 r. upłynął w dniu 10 lipca 2012 r., licząc ten termin od dnia 8 czerwca 2012 r., tj. od dnia doręczenia J. W. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 1836/11, odrzucającego skargę kasacyjną Pana R. S. na wyrok tego sądu z dnia 21 lutego 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 1836/11. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych uznał, że termin ten został przez organ rozpatrujący sprawę po raz pierwszy nieprawidłowo ustalony, gdyż liczenie tego terminu od dnia uprawomocnienia się orzeczenia jest interpretacją, która nie znajduje oparcia w przepisie art. 148 § 1 k.p.a. Organ stanął na stanowisku, że w przedmiotowej sprawie, gdy przesłanką wznowienia jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 1836/11, oddalający skargę R. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...], termin, o jakim mowa w art. 148 § 1 k.p.a. winien być liczony od dnia doręczenia J. W. wyroku z dnia 21 lutego 2012, tj. od dnia 27 marca 2012 r. Zgodnie z art. 57 § 3 k.p.a. regulującym zasadę obliczania terminów określonych w miesiącach, takie terminy kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca. Oznacza to, że miesięczny termin, który ma swój początek w dniu 27 marca 2012 r., upłynął w dniu 27 kwietnia 2012 r. Wniosek o wznowienie postępowania z dnia 29 października 2012 r. nadany, jak wynika ze stempla na kopercie, w placówce w S. Poczty Polskiej w dniu 30 października 2012 r., został zatem niewątpliwe złożony z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a. Niedochowanie przez wnioskodawcę tego terminu powoduje, że organ administracji ma obowiązek wydać postanowienie o odmowie wznowienia postępowania. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] czerwca 2013 r. wniósł J. W. Skarżący zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 32 Konstytucji RP poprzez nierówne traktowanie obywateli przez władze państwa. W skardze zarzucono również naruszenie zasad postępowania administracyjnego wyrażonych w art. 7 i 8 k.p.a. i przepisów procesowych z art. 80 i 148 k.p.a. W konsekwencji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji (powinno być postanowienia) i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy). Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego postanowienia, czy jest ono zgodne z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Przeprowadzona przez Sąd w niniejszej sprawie kontrola aktu administracyjnego we wskazanym wyżej aspekcie wykazała, że zaskarżone postanowienie nie zostało wydane z naruszeniem prawa w stopniu obligującym do jego wyeliminowania z obrotu prawnego. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ją wydano, było dotknięte kwalifikowaną wadą przewidzianą w art. 145 § 1 k.p.a. bądź zachodzi przesłanka określona w art. 145a § 1 k.p.a. Reguły związane z wszczęciem postępowania wznowieniowego oraz z wydawanymi w jego toku rozstrzygnięciami są szczegółowo uregulowane w Kodeksie postępowania administracyjnego. Wniesienie podania o wznowienie postępowania i termin do jego wniesienia uregulowane zostały w art. 148 § 1 i 2 k.p.a. Zgodnie z tym artykułem podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Natomiast termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Zgodnie z art. 150 § 1 k.p.a. organem właściwym w sprawie wznowienia postępowania jest organ, który wydał decyzję w ostatniej instancji. Skoro postępowanie wznowieniowe w przedmiotowej sprawie dotyczyło ostatecznego postanowienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lipca 2011 r., to organ ten był właściwy do wszczęcia postępowania wznowieniowego mającego na celu weryfikację tego postanowienia. W przedmiotowej sprawie wnioskiem z dnia 29 października 2012 r., skarżący wniósł o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] w sprawie dotyczącej odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie stacji kontroli pojazdów na działce nr [...] położonej w miejscowości W., gmina W. oraz budowie zjazdu publicznego z drogi krajowej nr [...]. Jako podstawę wznowienia postępowania we wniosku powołano art. 145 § 1 pkt 1 i 8 k.p.a., zgodnie z którym, wznawia się postępowanie administracyjne zakończone ostateczną decyzją, jeżeli dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe (pkt 1), jak również, gdy decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione (pkt 8). Wpłynięcie do organu wniosku o wznowienie postępowania wszczyna postępowanie wstępne, w ramach którego organ bada istnienie przesłanek formalnych do wznowienia postępowania. Ustala m. in. czy podanie wniósł podmiot będący stroną w postępowaniu, czy podanie zostało złożone we właściwym terminie, czy powołane są w nim ustawowe przesłanki wznowienia. Jeżeli w wyniku postępowania wstępnego organ stwierdzi, że wniosek spełnia przesłanki formalne, to zobowiązany jest wydać postanowienie o wznowieniu postępowania na podstawie art. 149 § 1 k.p.a. Jeżeli natomiast przesłanki formalne nie będą spełnione, wówczas wznowienie postępowania będzie niedopuszczalne i organ zobowiązany będzie wydać postanowienie o odmowie wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. Z wniosku o wznowienie postępowania wynika, że okolicznością stanowiącą podstawę do wznowienia postępowania jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2012 r. wydany w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 1836/11. Organ w toku postępowania administracyjnego ustalił, że odpis ww. wyroku z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 27 marca 2012 r., co potwierdza jego podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Zatem dzień 27 marca 2012 r. jest dniem, w którym skarżący dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Pamiętać należy, że strona ze skutkiem prawnym może złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Skoro okolicznością stanowiącą podstawę do wznowienia postępowania jest wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 1836/11, to datą w jakiej skarżący dowiedział się o tym wyroku ustaloną w toku postępowania jest dzień 27 marca 2012 r. Zgodnie z art. 57 § 3 k.p.a. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że termin jednego miesiąca, o którym mowa w przepisie art. 148 k.p.a., biegnie od dnia, w którym skarżący dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do żądania wznowienia postępowania (wyrok WSA w Warszawie sygn. VII SA/Wa 3/11, z dnia 1 kwietnia 2011 r., LEX nr 1128165, wyrok WSA w Rzeszowie sygn. II SA/Wz 279/10, z dnia 8 września 2010 r., LEX nr 754559). Dla rozpoczęcia biegu tego terminu nie ma znaczenia okoliczność czy orzeczenie to miało walor prawomocności. Wobec powyższego, organ prawidłowo, biorąc pod uwagę zasady obliczania terminów zawarte w art. 57 § 3 k.p.a. uznał, że miesięczny termin do złożenia podania o wznowienie postępowania upłynął w sprawie w dniu 27 kwietnia 2012 r. Skoro skarżący z wnioskiem o wznowienie wystąpił pismem z dnia 29 października 2012 r., nadanym w Urzędzie Pocztowym w S. w dniu 30 października 2012 r. (data stempla pocztowego), to organ prawidłowo przyjął, że wniosek ten został złożony z uchybieniem terminu z art. 148 § 1 k.p.a., co skutkuje wydaniem postanowienia o odmowie wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. Z tych wszystkich względów nie można podzielić zasadności zarzutów skarżącego podniesionych w skardze. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.