IV SA/Wa 1779/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] w B. w likwidacji na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odrzucić skargę. Stowarzyszenie [...] w B. w likwidacji w dniu 27 maja 2013 r. wniosło skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2013 r. o umorzeniu postępowania odwoławczego wszczętego odwołaniem skarżącego od decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2009 r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na budowie [...]. Skargę podpisał R. K. - likwidator skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę podlega odrzuceniu, ponieważ została wniesiona przez podmiot nieposiadajacy zdolności sądowej. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej. Zgodnie z art. 25 § 1 P.p.s.a. zdolność sądowa to zdolność występowania przed sądem administracyjnym. Z informacji z Krajowego Rejestru Sądowego wynika, że skarżące Stowarzyszenie [...] w B. zostało rozwiązane postanowieniem Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] stycznia 2012 r., sygn. akt [...] i zarządzono jego likwidację. Z urzędu Sądowi jest wiadome, że powyższe postanowienie jest prawomocne wobec oddalenia wywiedzionej od niego apelacji przez Sąd Okręgowy w B. (postanowienie z dnia [...] kwietnia 2012 r., sygn. akt [...]). Rozwiązanie stowarzyszenia przez sąd oznacza zakończenie wszelkiej jego działalności. W okresie likwidacji stowarzyszenie już nie istnieje, choć jego wykreślenie z rejestru stowarzyszeń jeszcze nie nastąpiło (art. 37 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo o stowarzyszeniach, Dz. U. z 2001 r. nr 79, poz. 855 ze zm.; P. Sarnecki, Prawo o stowarzyszeniach. Komentarz, Kraków 2000, s. 77; postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 2012 r., II OZ 263/12, z dnia 12 lipca 2012 r., II OZ 600/12 i z dnia 12 grudnia 2012 r., II OZ 1086/12). W konsekwencji likwidator, który przeprowadza likwidację stowarzyszenia, nie działa w jego imieniu, ale w imieniu własnym, wypełniając pewną funkcję publiczną jako osoba zaufania publicznego, a jego działalność rozciąga się jedynie na sprawy majątkowe, a nie na statutową działalność rozwiązanego stowarzyszenia. Brak zdolności sądowej strony w dniu wniesienia skargi skutkuje jej odrzuceniem stosownie do art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a.