IV SA/Wa 178/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 25.08.2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 maja 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 178/15 w sprawie ze skargi J. B. na postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia: odrzucić wniosek. Wyrokiem z dnia 26 maja 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 178/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. B. na postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. Wyrok został ogłoszony po rozpoznaniu sprawy na rozprawie. W dniu 22 czerwca 2016 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Do podania załączył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, kserokopię karty informacyjnej leczenia szpitalnego w dniach 13.04.2015 r. – 22.05.2015 r. oraz kserokopię pisma Wydziału Informacji Sądowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 czerwca 2016 r. informującego o wydaniu wyroku. W uzasadnieniu skarżący stwierdził, że wskutek pobytu w szpitalu nie mógł odbierać korespondencji kierowanej na jego adres domowy, co spowodowało, iż bez własnej winy nie otrzymał zawiadomienia o terminie rozprawy i publikacji wyroku. Wskazał, że o fakcie wydania wyroku dowiedział się dopiero w dniu 15 czerwca 2016 r. z pisma Sądu i tego dnia ustała przyczyna uchybienia terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej "p.p.s.a." jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu wydając postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia na posiedzeniu niejawnym. W piśmie tym należy m.in. uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W orzecznictwie przyjmuje się, że przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie następujące przesłanki: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy; jednocześnie z wnioskiem dopełniona została czynność, dla której określony był termin; uchybienie terminu wywoła ujemne dla strony skutki. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu (postanowienie NSA z 12 czerwca 2014 r. sygn. akt I GZ 129/14, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpatrywanej sprawie należy przyjąć, że został zachowany siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Według oświadczenia skarżącego, przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 15 czerwca 2016 r., natomiast wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 22 czerwca 2016 r. wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jednakże, należy mieć na uwadze również treść art. 87 § 5 p.p.s.a., zgodnie z którym po upływie roku od uchybionego terminu jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Stosownie zaś do art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Z brzmienia przytoczonych przepisów wynika, że warunkiem dopuszczalności merytorycznego rozpoznania przez sąd wniosku o przywrócenie terminu jest złożenie go w ciągu roku od uchybionego terminu. Oznacza to, że sąd rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu powinien najpierw rozstrzygnąć, czy zachodzą warunki dopuszczalności jego rozpoznania, a więc czy przywrócenie uchybionego terminu w okolicznościach danej sprawy jest w ogóle dopuszczalne. W niniejszej sprawie termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 26 maja 2015 r., liczony od dnia ogłoszenia wyroku, upłynął z dniem 2 czerwca 2015 r. Zgodnie bowiem z art. 141 § 2 p.p.s.a., w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Przedmiotowy wniosek został złożony w dniu 22 czerwca 2016 r., jak wynika z daty widniejącej na stemplu pocztowym, a więc po upływie roku od uchybionego terminu. W opisanych okolicznościach kluczowe znaczenie ma zatem ustalenie, czy przyczyna uchybienia terminu przez skarżącego stanowiła przypadek wyjątkowy, o którym mowa w art. 87 § 5 p.p.s.a. Jak wynika z uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu, jako przyczynę taką skarżący wskazał umieszczeniem go w dniu 13 kwietnia 2015 r. w trybie nagłym w szpitalu psychiatrycznym, gdzie przebywał do dnia 22 maja 2015 r. Wskutek pobytu w szpitalu nie odebrał zawiadomienia o terminie rozprawy. Z akt sprawy wynika, że adresowana do skarżącego przesyłka zawierająca zawiadomienie o terminie rozprawy (wraz z pouczeniem o treści art. 141 § 2 p.p.s.a.) została awizowana w dniach 20 kwietnia 2015 r. oraz 28 kwietnia 2015 r., a następnie zwrócona do nadawcy w dniu 6 maja 2015 r. Przesyłka ta została uznana za skutecznie doręczoną w dniu 4 maja 2015 r. na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. W rozpatrywanej sprawie należy zauważyć, że skarżący został wypisany ze szpitala już w dniu 22 maja 2015 r., tj. jeszcze przed ogłoszeniem wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, natomiast wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 22 czerwca 2016 r., a więc nie tylko po upływie roku od uchybionego terminu, ale również po upływie roku od wypisania skarżącego ze szpitala. Z przedłożonych dokumentów nie wynika, aby skarżący przebywał w szpitalu po dniu 22 maja 2015 r. Przez wyjątkowy przypadek, o którym mowa w art. 87 § 5 p.p.s.a. należy rozumieć okoliczność nadzwyczajną, która uniemożliwiła stronie dokonanie czynności w normalnym trybie. Przepis ten zaostrza przesłanki przywrócenia terminu, uzależniając możliwość merytorycznego rozpoznania wniosku od zaistnienia wyjątkowego przypadku. W ocenie Sądu, wskazana przez skarżącego okoliczność pobytu w szpitalu nie może być uznana za wyjątkowy przypadek, o którym mowa w powyższym przepisie. Przedłożona kserokopia karty informacyjnej leczenia szpitalnego nie wskazuje bowiem na długotrwałą chorobę skarżącego. Przy dochowaniu większej staranności, skarżący mógł złożyć wniosek o przywrócenie terminu przed upływem terminu określonego w art. 87 § 5 p.p.s.a. bądź nawet złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku w ustawowym terminie, gdyż został wypisany ze szpitala jeszcze przed wydaniem wyroku w niniejszej sprawie. Przedmiotowy wniosek należy zatem ocenić jako niedopuszczalny. Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.