IV SA/Wa 1834/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków radcy prawnego L. Z. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi L. T. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2010 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: przyznać radcy prawnemu L. Z. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 590,40 zł za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy, na którą składają się: kwota 240 zł za zastępstwo prawne przed sądem pierwszej instancji, powiększona o kwotę 55,20 zł podatku od towarów i usług, kwota 120 zł za zastępstwo prawne w postępowaniu zażaleniowym, powiększona o kwotę 27,60 zł podatku od towarów i usług oraz kwota 120 zł za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, powiększona o kwotę 27,60 zł podatku od towarów i usług. W dniu 25 sierpnia 2010 r. L. T. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję wymienionego organu administracji z dnia [...] lipca 2010 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania. Następnie, w dniu 22 września 2010 r. skarżąca wniosła skargę na powołaną decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2010 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał L. T. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Pismem z dnia 21 lutego 2011 r. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. zawiadomiła o zmianie pierwotnie wyznaczonego dla skarżącej pełnomocnika i wskazała w jego miejsce radcę prawnego L. Z. W dniu 7 marca 2011 r. upoważniona przez wyznaczonego pełnomocnika aplikant adwokacki zapoznała się z aktami sprawy i zwróciła się o wydanie z nich kopii. W dniu 16 marca 2011 r. ponownie zapoznała się z aktami sprawy i odebrała żądane kopie z akt sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 marca 2011 r. odmówił L. T. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2010 r. Odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczono radcy prawnemu L. Z. w dniu 28 marca 2011 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się na karcie nr 113 akt sprawy). W dniu 1 kwietnia 2011 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powołane postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 24 marca 2011 r. Jednocześnie zwrócił się o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że nie zostały one zapłacone ani w całości, ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 2 czerwca 2011 r. sygn. akt II OZ 448/11 oddalił zażalenie na postanowienie z dnia 24 marca 2011 r. W dniu 13 czerwca 2011 r. radca prawny L. Z. złożył do Sądu kolejne pismo, w którym - w związku z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 czerwca 2011 r. - podtrzymał wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu i ponownie oświadczył, że koszty te nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 czerwca 2011 r. odrzucił skargę L. T. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2010 r. Odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 28 czerwca 2011 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się na karcie nr 148 akt sprawy). W dniu 1 lipca 2011 r. radca prawny L. Z. nadesłał do Sądu kserokopię przekazanej L. T. opinii w przedmiocie stwierdzenia braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 21 czerwca 2011 r. Jednocześnie pełnomocnik zwrócił się o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone. W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez radcę prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50% wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Wedle natomiast do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d) rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu zażaleniowym wynosi 120 zł. W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwrócił się radca prawny L. Z. obejmuje postępowanie przed sądem w pierwszej instancji oraz postępowanie zażaleniowe przed sądem w drugiej instancji i sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Z tytułu reprezentowania strony w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji radcy prawnemu należy się wynagrodzenie według stawki określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powoływanego rozporządzenia. Z kolei za zastępstwo w drugiej instancji należy się wynagrodzenie według stawiki określonej w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d) rozporządzenia za występowanie w postępowaniu zażaleniowym oraz według stawiki określonej w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Ponieważ ten sam radca prawny prowadził sprawę przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, opłata z tego tytułu wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłaty ulegają podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.