IV SA/Wa 184/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Golat (spr.), sędzia WSA Teresa Zyglewska, Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 marca 2014 r. sprawy ze skargi M. S.S.A z siedzibą w K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie zakazu przeprowadzenia imprez masowych z udziałem publiczności oddala skargę Przedmiotem skargi jest decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych z [...] listopada 2013 r. nr [...], utrzymująca w mocy, po rozpatrzeniu odwołania M. S.S.A. (określanej dalej jako: "skarżąca"), decyzję Wojewody [...] z [...] września 2013 r. zakazującą skarżącej przeprowadzenia imprez masowych z udziałem publiczności na całym obiekcie - Stadionie Miejskim w [...] przy ul. [...], w dwóch kolejnych meczach rundy jesiennej rozgrywek piłki nożnej [...] w sezonie 2013/14, tj. meczów piłki nożnej: [...] września 2013 r. pomiędzy drużynami C. – P., [...] października 2013 r. pomiędzy drużynami C. - P. Stan spawy przedstawiał się następująco. Pismem z [...] września 2013 r. nr [...] [...] Komendant Wojewódzki Policji w K. przedstawił Wojewodzie [...] informację, że [...] września 2013 r. podczas meczu piłki nożnej pomiędzy drużynami C. oraz W. rozegranego na Stadionie Miejskim w [...] doszło do złamania prawa przez kibiców drużyny gospodarza. Ww. piśmie wskazał, że M. S.S.A. była informowana o wysokim prawdopodobieństwie użycia przez kibiców środków pirotechnicznych. Odnosząc się do samego przebiegu meczu Komendant Wojewódzki Policji wskazał, że kibice C. rozwiesili na trybunie D flagę wielkoformatową, tzw. "sektorówkę". Komendant wyjaśnił, że po opuszczeniu tzw. "sektorówki" zostały odpalone środki pirotechniczne w postaci rac świetlnych, natomiast kibice, którzy je odpalili byli ubrani w kombinezony malarskie oraz mieli zasłonięte twarze tzw. "kominiarkami". Ponadto, podczas trwania spotkania głównie kibice C. rzucali w kierunku sektora kibiców gości petardy hukowe w ilości kilkudziesięciu sztuk. Komendant Wojewódzki Policji swoje wystąpienie do Wojewody [...] podsumował stwierdzeniem: "Stan bezpieczeństwa i porządku publicznego podczas trwania ww. masowej imprezy sportowej należy ocenić negatywnie. Zaistniałe zdarzenie wyraźnie świadczy o demonstracyjnym lekceważeniu przez kibiców zasad, norm i przepisów prawa obowiązujących podczas odbywających się masowych imprez sportowych." W związku z powyższym [...] Komendant Policji w K. zwrócił się do Wojewody [...] z wnioskiem o wydanie decyzji zakazującej organizacji na ww. stadionie Miejskim w [...] imprez masowych z udziałem publiczności na całym obiekcie do zakończenia rundy jesiennej sezonu 2013/2014. W dniu 23 września 2013 r. w [...] Urzędzie Wojewódzkim odbyło się spotkanie "Wojewódzkiego Zespołu ds. Bezpieczeństwa Imprez Sportowych" podczas którego Wojewoda [...] uznał, że skarżąca nie dotrzymała umowy i doszło do ukrycia tożsamości sprawców łamania prawa na stadionie. Stwierdził także, że nie można uznać meczu C. – W. za dobrze przygotowany. Uznał, że bezpieczeństwo na stadionie jest zagrożone. Wojewoda [...] września 2013 r. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji zakazującej przeprowadzenia imprezy masowej z udziałem publiczności na całym obiekcie lub jego wydzielonych sektorach na Stadionie Miejskim w [...]. Pismem z 24 września 2013 r. skarżąca przedstawiła Wojewodzie [...] swoje stanowisko odnośnie do przebiegu meczu derbowego pomiędzy drużynami C. oraz W. i wniosła o odstąpienie od wydania decyzji administracyjnej. Wojewoda [...] decyzją z [...] września 2013 r. nr [...] zakazał skarżącej przeprowadzenia imprez masowych z udziałem publiczności na całym obiekcie - Stadionie Miejskim, w dwóch kolejnych meczach rundy jesiennej rozgrywek piłki nożnej [...] w sezonie 2013/14, tj. meczów piłki nożnej: [...] września 2013 r. pomiędzy drużynami C. - P., [...] października 2013 r. pomiędzy drużynami C. - P. W odwołaniu od powyższej decyzji M. S.S.A. organowi I instancji zarzuciła: 1) naruszenie art. 7, w związku z art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 8, w związku z art. 11 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej: "Kpa"), 2) naruszenie art. 34 ust. 1 pkt 1 ustawy z 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz.U. z 2013 r. Nr 611, ze zm.), 3) niewspółmierność zakazu orzeczonego decyzją do stopnia naruszenia przepisów ustawy przez kibiców M.. Pismem z 7 października 2013 r. skarżąca złożyła do Ministra Spraw Wewnętrznych wniosek o umożliwienie rozegrania drugiego z meczów objętych decyzją Wojewody [...], tj. meczu zaplanowanego na [...] października 2013 r. z udziałem publiczności. W jej ocenie za uwzględnieniem tego wniosku przemawiały następujące okoliczności: jeden z wymienionych meczów został przeprowadzony zgodnie z zakazem Wojewody [...], decyzja Wojewody [...] jest rozstrzygnięciem niewspółmiernym, a mecz C. - P. nie został zakwalifikowany jako mecz podwyższonego ryzyka. Ponadto pismem z 14 października 2013 r. skarżąca przedłożyła Ministrowi Spraw Wewnętrznych kolejny wniosek, w którym zażądała rozpoznania sprawy w terminie do 18 października 2013 r., tj. w terminie poprzedzającym mecz pomiędzy C. - P. zaplanowany na [...] października 2013 r. W uzasadnieniu tego wniosku wskazała, że odwołanie powinno zostać rozpoznane w terminie 14 dni od jego wniesienia, co wynika z art. 34 ust. 3 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych. Wywodziła, że skoro odwołanie zostało wniesione 26 września 2013 r., Minister Spraw Wewnętrznych powinien je rozpoznać i wydać decyzję w terminie do 10 października 2013 r. Po zapoznaniu się z materiałem dowodowym w sprawie Minister Spraw Wewnętrznych uznał, że istnieje konieczność uzupełnienia materiału dowodowego, w szczególności poprzez uzyskanie dodatkowych wyjaśnień od: [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K., Prezesa Polskiego Związku Piłki Nożnej, Prezesa Zarządu Ekstraklasy S.A., Wojewody [...]. W wyniku postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego w postępowaniu odwoławczym Minister Spraw Wewnętrznych uzyskał dodatkowe materiały dowodowe oraz wyjaśnienia. W szczególności uzyskał raport delegata meczowego Polskiego Związku Piłki Nożnej, w którym delegat podniósł m.in.: że ciągi komunikacyjne były prawidłowo oznaczone, ale podczas meczu nie były drożne ponieważ przebywali tam kibice. Wskazał, że nikt z organizatorów nie reagował na ten stan rzeczy. Służby porządkowe i informacyjne stanęły na wysokości zadania w bardzo trudnym meczu derbowym C. - W. Interweniowali zdecydowanie podczas zakłócenia porządku na stadionie, nie dopuszczając do konfrontacji fizycznej pomiędzy kibicami obu drużyn. Nie było potrzeby zebrania się grupy GSR (grupa szybkiego reagowania, ponieważ kierownik ds. bezpieczeństwa i podległe mu służby w pełni panowały nad zachowaniem niesfornych kibiców obu drużyn. Ponadto Minister Spraw Wewnętrznych uzyskał orzeczenie Komisji Ligi działającej przy Ekstraklasie S.A. Komisja Ligi w tym orzeczeniu oparła się na informacjach zawartych w raporcie delegata meczowego Polskiego Związku Piłki Nożnej. W uzasadnieniu orzeczenia wskazała, że ww. zachowania kibiców Klubu, podczas meczu tj. rzucanie przedmiotów, petard hukowych, atakowanie służb porządkowych drewnianą ławką, nie tylko stworzyły zagrożenie bezpieczeństwa, lecz je bezpośrednio naruszyły. W ocenie Komisji, kibice Klubu, wnosząc na stadion race świetlne i petardy hukowe, a następnie używając ich tak w stosunku do kibiców W., jak i służb porządkowych, narazili bezpieczeństwo uczestników imprezy masowej. Ww. zachowania kibiców Klubu pokazały, że Klub nie panuje nad swoimi kibicami. W szczególności niemożność wyegzekwowania nieużywania tzw. sektorówek, które uniemożliwiają identyfikację kibiców Klubu jest niedopuszczalna. Minister Spraw Wewnętrznych uzyskał również wyjaśnienia Wojewody [...], zawarte w piśmie z 17 października 2013 r., w którym stwierdzono, że mecz z [...] września 2013 r. pomiędzy M. i W. był meczem podwyższonego ryzyka. Spowodowało to konieczność podjęcia szczególnych działań ze strony służb odpowiedzialnych za bezpieczeństwo, tak na stadionie, jak i na terenie miasta [...]. Dalej w piśmie zaznaczono, że w ramach zorganizowanych przed meczem spotkań Wojewódzkiego Zespołu ds. Bezpieczeństwa Imprez Sportowych, z udziałem przedstawicieli [...] oraz klubów M. i W., uzgodniono zakres niezbędnych działań zapewniających w czasie meczu bezpieczeństwo i porządek publiczny, które zobowiązany był podjąć organizator zawodów sportowych. Przebieg meczu w znaczny sposób odbiegał od dotychczas organizowanych meczy na stadionie M. Kibice (pseudokibice) C. dopuścili się złamania prawa w sposób umyślny i zorganizowany. Świadczy o tym wcześniejsze przygotowanie, a następnie użycie flagi sektorowej (tzw. sektorówki) do ukrycia tożsamości osób rzucających petardy hukowe oraz odpalających race świetlne, a także maskujących się poprzez założenie jednolitych kombinezonów malarskich i kominiarek. Petardy były również rzucane bezpośrednio na płytę boiska. Fakt ten został odnotowany przez delegata PZPN. Jak wynika z zabezpieczonych po meczu przez Policję śladów kryminalistycznych, w detonowanych petardach instalowane były nity i wkręty metalowe, co stanowiło niezwykle poważne, dotąd niespotykane zagrożenie dla życia i zdrowia uczestników imprezy sportowej. Służby porządkowe organizatora nie ujawniły wnoszenia na stadion zakazanych środków pirotechnicznych przez kibiców. W piśmie zaznaczono, że świadczy to o ich nieudolnym działaniu, ponieważ ilość wniesionych i użytych w czasie meczu środków pirotechnicznych w postaci petard hukowych i rac świetlnych była znaczna. Ustalono również, że flaga wielkoformatowa wykorzystana do zamaskowania działań osób łamiących prawo została wniesiona na stadion za wiedzą przedstawicieli klubu (w małych elementach, które następnie zostały połączone w jedną całość). Odnośnie do współpracy skarżącej z Wojewodą [...] w ramach Wojewódzkiego Zespołu ds. Bezpieczeństwa Imprez Sportowych Wojewoda [...] wskazał, iż dotychczasowa współpraca, szczególnie w okresie kiedy klub był jeszcze w I lidze, układała się w sposób poprawny. Władze klubu prezentowały właściwe podejście do zagadnień związanych z zapewnieniem odpowiedniego bezpieczeństwa na stadionie podczas rozgrywanych meczy. Ponadto przed rozpoczęciem rozgrywek w sezonie 2013/14, po wejściu M. do rozgrywek w piłce nożnej w ramach [...], podczas posiedzenia Wojewódzkiego Zespołu ds. Bezpieczeństwa Imprez Sportowych 11 czerwca 2013 r., Wiceprezes klubu M., J. T. ponownie złożył deklarację w imieniu klubu i zapewnił, że nie będzie zgody na wnoszenie jakichkolwiek flag wielkoformatowych na stadion M., z wyjątkiem flagi, która będzie podwieszana nad sektorem "D". Miało to uniemożliwić jej wykorzystanie do ukrycia tożsamości przez kibiców w przypadku łamania przez nich prawa oraz pozwolić na ich skuteczną identyfikację. Podczas kolejnych posiedzeń Zespołu, przedstawiciele władz obu klubów deklarowali, że podejmą wszelkie działania mające na celu zapewnienie wysokiego poziomu bezpieczeństwa na stadionie, w tym poprzez nakłonienie kibiców do zachowań zgodnych z prawem. Wojewoda [...] stwierdził, że ww. dobrowolnie przyjęte przez władze skarżącej zobowiązania nie zostały dotrzymane podczas meczu pomiędzy C. oraz W. [...] września 2013 r. Pismem z 21 października 2013 r. Komendant Wojewódzki Policji w K. przekazał dodatkowe wyjaśnienia w sprawie. W zasadniczej części pozostają one zbieżne z dodatkowymi informacjami przedstawionymi przez Wojewodę [...]. Dodatkowo Komendant Wojewódzki Policji w K. wskazał na pozorność podejmowanych przez władze skarżącej działań na rzecz poprawy bezpieczeństwa podczas organizowanych przez ten klub imprez masowych. W tym zakresie podniósł, iż o pozorności prowadzonych przez klub C. działań na rzecz poprawy bezpieczeństwa może świadczyć wypowiedź Prezesa Skarżącej J. F., który rozmawiając po meczu z mediami stwierdził: "Race, które odpalili kibice były może wbrew przepisom, ale to było pod kontrolą i przysłużyło się widowisku. To były fajne derby" oraz "Te petardy wnieśli. Może się narażę mediom i osobom odpowiedzialnym za prawo w polskiej piłce, ale uważam, że te race przysłużyły się dobru widowiska". W kwestii użytych przez kibiców podczas meczu [...] września 2013 r. wyrobów pirotechnicznych [...] Komendant Wojewódzki Policji w K. wskazał, iż policjanci przeprowadzili analizę zabezpieczonego materiału wideo z monitoringu stadionowego i stwierdzili kilka niedociągnięć służby porządkowej i informacyjnej organizatora podczas wpuszczania kibiców na stadion. Organ ten zaakcentował, że na zarejestrowanym materiale wideo widać swobodne przemieszczanie się znacznych grup kibiców po obiekcie bez identyfikatorów, wymienianie się tymi identyfikatorami oraz bierną postawę służby porządkowej. Innym możliwym sposobem wnoszenia petard lub rac jest ukrycie tych przedmiotów w pojazdach wjeżdżających na parking znajdujący się na terenie imprezy masowej. Istnieje również możliwość wnoszenia takich przedmiotów w miejscach, które z reguły nie są poddawane kontroli, np. w bieliźnie, butach itp. Odnosząc się do przekazanego przez Wojewodę [...] materiału dowodowego, poinformował, że z notatki urzędowej sporządzonej przez eksperta Laboratorium Kryminalistycznego KWP w K. wynika, że zabezpieczone środki stanowią wyroby dostępne w obrocie gospodarczym, a ich zakup i posiadanie (poza miejscami szczególnymi tj. impreza masowa) nie wymagają zezwolenia. Środki te zostały przed użyciem poddane dodatkowym zabiegom tj. doklejenie samoprzylepną taśmą metalowych wkrętów, co wskazuje na zamiar osoby konstruującej stworzenia samodziałowego urządzenia wybuchowego działającego w sposób podobny do ręcznego granatu odłamkowego. Tak przerobiona petarda hukowa miała z całą pewnością na celu zwiększyć ryzyko wywołania uszkodzenia ciała osób, w kierunku których była miotana. Podkreślił, że ww. przerobione petardy zostały ujawnione po raz pierwszy na sportowej imprezie masowej w [...]. KWP w [...] nie odnotowała takich przedmiotów i zdarzeń wcześniej. Świadczy to – w ocenie organu - o coraz bardziej wyrafinowanych i bezwzględnych sposobach walki [...] pseudokibiców. Skarżąca, odnosząc się do materiału dowodowego zgromadzonego przez Ministra Spraw Wewnętrznych i ustosunkowując się do wyjaśnień Wojewody [...], w piśmie z 25 października 2013 r. zaakcentowała wskazaną przez Wojewodę [...] kwestię właściwego podejścia władz M. S.S.A. do zagadnień związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa na stadionie podczas rozgrywanych meczy. W kontekście tego oświadczenia ponownie podniosła, że w jej ocenie nie istniały przesłanki do przyjęcia przez Wojewodę [...] negatywnej oceny stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego. Skarżąca wskazała także na dobrą pracę służb porządkowej i informacyjnej, co zostało odzwierciedlone w raporcie delegata meczowego Polskiego Związku Piłki Nożnej. Minister Spraw Wewnętrznych decyzją z [...] listopada 2013 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania, utrzymał w mocy ww. decyzję Wojewody [...] z [...] września 2013 r. W ocenie organu odwoławczego okoliczności powstałe podczas meczu [...] września 2013 r. pomiędzy C. oraz W. uzasadniały uznanie przez Wojewodę [...], że zaistniała negatywna ocena stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego w związku z planowaną lub przeprowadzoną imprezą masową. Podał, że wniosek [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. stanowił wprawdzie główny, ale nie jedyny dowód w sprawie. Przebieg meczu derbowego z [...] września 2013 r. był przedmiotem omówienia podczas posiedzenia "Wojewódzkiego Zespołu ds. Bezpieczeństwa Imprez Sportowych". W trakcie tego spotkania Wojewoda [...] odniósł się także do raportu delegata meczowego Polskiego Związku Piłki Nożnej. Przeprowadzone na etapie postępowania odwoławczego przez Ministra Spraw Wewnętrznych dodatkowe czynności wyjaśniające nie podważyły w żaden sposób ustaleń dokonanych przez Wojewodę [...]. Zdaniem Ministra Spraw Wewnętrznych całokształt ustalonych okoliczności pozwalał Wojewodzie [...] przyjąć negatywną ocenę stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego w związku z przeprowadzonym [...] września 2013 r. meczem, natomiast ustalona agresywna postawa pseudokibiców C. oraz ujawniona postawa władz klubu M. S.S.A. pozwalały przypuszczać, że podczas kolejnych meczów piłki nożnej organizowanych przez M. S.S.A. negatywna ocena stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego może się utrzymać. Minister Spraw Wewnętrznych przyjął z ww. zastrzeżeniami wyjaśnienia M. S.S.A. dotyczące dobrej pracy kierownika ds bezpieczeństwa oraz służby porządkowej i służby informacyjnej. Zauważył jednakże, że to ogniwo w systemie bezpieczeństwa masowych imprez sportowych organizowanych przez M. S.S.A. może okazać się niewystarczające wobec ujawnionych agresywnych zachowań pseudokibiców oraz postawy władz wymienionego klubu przyzwalającej na naruszające przepisy prawa powszechnie obowiązującego zachowania pseudokibiców. Dokonując oceny zastosowanego przez Wojewodę [...] środka w postaci decyzji z [...] września 2013 r. pod względem jego adekwatności oraz proporcjonalności, Minister Spraw Wewnętrznych uznał, że środek ten jest proporcjonalny i adekwatny do stwierdzonego stopnia negatywnej oceny stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego w związku z planowaną lub przeprowadzoną imprezą masową. Wskazał, że istotnie zastosowany przez Wojewodę [...] środek zapobiegawczy może wydawać się surowszy w porównaniu do środków stosowanego przez innych wojewodów w okolicznościach zbliżonych do okoliczności niniejszej sprawy jednakże zauważyć należy, że wykorzystywanie przez kibiców, szczególnie kibiców fanatycznie oddanych swoim klubom, tzw. ultrasów, wyrobów pirotechnicznych miało służyć wyłącznie tzw. oprawie meczowej. Podkreślił, że niniejsza sprawa jest pierwszą, w której ujawnione okoliczności faktyczne wskazują, że zastosowanie wyrobów pirotechnicznych miało na celu nie tylko tzw. oprawę meczową, ale także wywołanie uszkodzeń ciała u osób, w kierunku których takie wyroby pirotechniczne były miotane. Ponadto w ocenie organu istotną nowością jest także to, że w sprawie stwierdzono aprobującą postawę władz klubu dla zachowań pseudokibiców naruszających przepisy prawa powszechnie obowiązującego. Ponadto organ zauważył, że rozpatrywana sprawa należy do nielicznych spraw, dotyczących sytuacji, gdzie agresja pseudokibiców ujawniła się już w trakcie meczu i była skierowana zarówno wobec kibiców drużyny gości, jak również wobec członków służby porządkowej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca wniosła o uchylenie powyższej decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych z [...] listopada 2013 r., wraz z poprzedzającą ją decyzją Wojewody [...] z [...] września 2013 r. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: 1) art. 7, i art. 77 § 1 Kpa przez wydanie decyzji bez dokładnego zbadania stanu bezpieczeństwa na stadionie M. S.S.A. w [...], skutkiem czego stan faktyczny nie został ustalony przez organ w decyzji zgodnie rzeczywistością, co doprowadziło do naruszenia zasady ogólnej prawny obiektywnej, 2) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 80 Kpa przez brak dokonania przez organ odwoławczy prawidłowej oceny całokształtu materiału dowodowego, poprzez jego dowolną ocenę, co miało wpływ na wynik sprawy, z uwagi na to, iż gdyby organ prawidłowo dokonał oceny materiału dowodowego nie powinien dojść do przekonania, iż zaszły przesłanki określone w art. 34 ust. 1 pkt 1 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych pozwalające na utrzymanie w mocy decyzji zakazującej przeprowadzenia imprez masowych (mecze [...] Ekstraklasy) z udziałem publiczności na całym obiekcie — Stadionie M. S.S.A. — w dwóch kolejnych meczach rundy jesiennej rozgrywek piłki nożnej [...] zaplanowanych na [...] września 2013 r. oraz na [...] października 2013 r., 3) art. 8 w zw. z art. 11 Kpa poprzez nieprzekonujące wyjaśnienie przesłanek, którymi kierował się organ wydając zaskarżoną decyzję utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji oraz naruszenie zasady prowadzenia przez organ postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, 4) art. 107 § 3 Kpa poprzez błędne uzasadnienie zaskarżonej decyzji, 5) art. 34 ust. 1 pkt 1 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych poprzez błędne przyjęcie, iż w stanie faktycznym niniejszej sprawy zachodzą przesłanki do jego zastosowania, w sytuacji gdy brak było podstaw do dokonania negatywnej oceny stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego w związku z planowanymi imprezami masowymi, 6) art. 34 ust. 1 pkt 1 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych w związku z art. 80 Kpa poprzez pozostawienie w obrocie prawnym decyzji, która została wydana mimo, że nie udowodniono realnego, bezpośredniego zagrożenia dla bezpieczeństwa i porządku publicznego związanego z przeprowadzeniem meczu w [...] września 2013 r. między C. - W., które mogłyby skutkować dokonaniem negatywnej oceny stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego w związku z planowanymi imprezami masowymi [...] września 2013 r. oraz [...] października 2013 r. Uzasadniając zarzut naruszenia art. 7 i art. 77 Kpa podniosła, że w jej ocenie mimo uzupełnienia przez organ odwoławczy materiału dowodowego organ w dalszym ciągu nie dokonał dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Brak jest bowiem rzetelnej analizy stanu bezpieczeństwa na stadionie M. S.S.A. Organ odwoławczy bezpodstawnie zaniechał w szczególności dokonania analizy stanu bezpieczeństwa oraz przebiegu pozostałych imprez masowych zorganizowanych przez skarżącą, które odbyły się na Stadionie Miejskim w [...] przed [...] września 2013 r. Skarżąca podniosła, iż ocena bezpieczeństwa stadionu winna zostać dokonana w kontekście całościowym, a nie poprzez pryzmat jednego meczu, tj. z [...] września 2013 r., tym bardziej, iż mecz ten był meczem tzw. podwyższonego ryzyka. Zauważyła, że delegat meczowy PZPN K. S., który był naocznym świadkiem zdarzeń podczas meczu [...] września 2013 r., w swoim raporcie bardzo dobrze ocenił organizację imprezy, w tym m.in. przeglądanie zawartości odzieży i bagaży kibiców drużyny gospodarzy i gości, proaktywność członków służb informacyjnych i porządkowych (stewardów), pracę kierownika ds. bezpieczeństwa oraz pracę stewardów/system stewardingu jako całości (służby informacyjne i porządkowe). Jednakże organ odwoławczy pominął powyższe okoliczności oraz fakt, iż sprawdzenie stadionu M. S.S.A. przez Policję nastąpiło na wniosek samej skarżącej, nie zaś na wniosek Policji. Zaznaczyła, iż przeprowadzona przez Policję kontrola nie ujawniła żadnych materiałów pirotechnicznych na terenie stadionu. Ustosunkowując się zaś do domysłów zawartych w wyjaśnieniach [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. w zakresie sposobu znalezienia się środków pirotechnicznych na terenie stadionu podała, iż służby porządkowe, dokonywały kontroli w sposób szczegółowy, co wynika z treści ww. raportu delegata PZPN. Nie jest jednakże możliwe przeprowadzenie przez te służby rewizji osobistej. W świetle powyższego, zdaniem skarżącej, analizując decyzję organu odwoławczego, nie sposób nie dojść do przekonania, iż dokonanej przez organ oceny całokształtu dowodowego nie można uznać za dogłębną i rzetelną, a jej uzasadnienia za spełniające wymogi, jakie na organy nakładają art. 8, 11 oraz 107 § 3 Kpa. Odnosząc się natomiast do twierdzenia, iż władze klubu prezentują postawę przyzwalającą "na naruszające przepisy prawa powszechnie obowiązującego zachowania pseudokibiców" wskazał, iż Zarząd M. S.S.A. nie zezwolił na wniesienie i wykorzystanie flagi wielkoformatowej w sposób, w który uczynili to kibice M. SSA. Co więcej, w trakcie kontroli przeprowadzanej przez służby porządkowe kibice nie posiadali flagi wielkoformatowej (tzw. sektorówki), a jedynie pojedyncze flagi o standardowych wymiarach, które zostały przez nich następnie, bez zgody i wiedzy M. SSA, sklejone w jedną całość. Ponadto Zarząd M. S.S.A. natychmiast po zakończeniu meczu podjął działania prewencyjne, mające na celu zapobieżenie podobnym incydentom w przyszłości, komunikując Stowarzyszeniu Tylko C., będącemu oficjalnym przedstawicielem kibiców M. S.S.A., iż każda kolejna próba wniesienia oraz wykorzystania flag w taki sposób spotka się ze stanowczą reakcją służb porządkowych odpowiedzialnych za bezpieczeństwo na stadionie. Jednocześnie przedstawiciele M. S.S.A. niejednokrotnie zwracali się przed meczem derbowym do kibiców z apelem o spokojne i zgodne z prawem zachowanie. Następnie uzasadniając zarzut naruszenia przez organ art. 34 ust. 1 pkt 1 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych wskazała, że M. S.S.A., jako organizator imprezy masowej, dopełniła należycie obowiązków wynikających z ustawy. W trakcie meczu nie doszło bowiem do incydentów, które stanowiłyby zagrożenie dla życia lub zdrowia osób obecnych na stadionie zaś służba porządkowa wypełniała swe obowiązki należycie, przez cały kontrolując przebieg wydarzeń na stadionie, co jest niezmiernie istotne z tego względu, że mecz derbowy z [...] września 2013 r. był meczem tzw. podwyższonego ryzyka, co zresztą powszechnie i szeroko komentowane przez opinię publiczną, mecz ten został uznany za jedne z najspokojniejszych derbów [...] od lat, co jednoznacznie świadczy o tym, iż skala incydentów była niepomiernie mniejsza niż w latach ubiegłych. Zaznaczyła, że zachowanie kibiców nie wymknęło się spod kontroli służb porządkowych, co potwierdził raport delegata meczowego PZPN. Argumentowała, że w żadnym momencie imprezy nie zaistniała konieczność interwencji oddziałów Policji, co jednoznacznie świadczy o tym, iż służby porządkowe M. S.S.A. należycie wykonywały swoje obowiązki, a bezpieczeństwo uczestników imprezy masowej nie było zagrożone w żadnym momencie jej trwania. Podniosła także, iż organ nie wykazał czy istniało znaczne ryzyko naruszenia zasady bezpieczeństwa i porządku publicznego, czy też obawa wystąpienia aktów przemocy na planowanych do rozegrania meczach [...] września 2013 r. oraz [...] października 2013 r. Zdaniem skarżącej organ, wydając zakaz przeprowadzenia imprezy masowej z udziałem publiczności, przekroczył granice uznania administracyjnego, a swoje rozstrzygnięcie wydał w oparciu o posiadane informacje, które rozważył w sposób nieprawidłowy, przez pryzmat przesłanek z art. 34 ust. 1 pkt 1 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych. Zastosowaną sankcję skarżąca zakwalifikowała jako niewspółmierną do skali incydentów, do których doszło podczas imprezy masowej [...] września 2013 r. oraz jako niezwykle dotkliwą, albowiem orzeczono zakaz przeprowadzenia aż dwóch imprez masowych z udziałem publiczności, i to nie jedynie w wydzielonych sektorach, lecz na całym obiekcie. Wskazała, że z dotychczasowej praktyki organów wynika, że podobna skala incydentów nie stanowiła nigdy wcześniej podstawy do wymierzenia klubowi sportowemu tak dotkliwej "kary". Podkreśliła również, iż przeciwko stosowaniu tego typu zakazu względem M. S.S.A. opowiedziała się również Komisja Ligi Ekstraklasy S.A. W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Sąd dokonał kontroli decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych z [...] listopada 2013 r. utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] września 2013 r. zakazującej przeprowadzenia imprez masowych z udziałem publiczności na całym obiekcie, w dwóch kolejnych meczach rundy jesiennej rozgrywek piłki nożnej [...] w sezonie 2013/14, tj. meczów piłki nożnej [...] września 2013 r. pomiędzy drużynami C. - P. oraz [...] października 2013 r. pomiędzy drużynami C. – P. na terenie stadionu miejskiego im. [...] przy ul. [...] w [...]. Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowi art. 34 ust. 1 pkt 1 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych, zgodnie z którym, w przypadku negatywnej oceny stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego w związku zaplanowaną lub przeprowadzoną imprezą masową wojewoda, w drodze decyzji administracyjnej, może zakazać przeprowadzenia imprezy masowej z udziałem publiczności na całym obiekcie lub w jego wydzielonych sektorach. Zdaniem Sądu Minister Spraw Wewnętrznych rozstrzygając na podstawie art. 34 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, prawidłowo przyjął, że zachodzą uzasadniane podstawy do przyjęcia negatywnej oceny stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego w dwóch kolejnych meczach rundy jesiennej rozgrywek piłki nożnej [...] w sezonie 2013/14, tj. meczów piłki nożnej [...] września 2013 r. pomiędzy drużynami C. - P. oraz [...] października 2013 r. pomiędzy drużynami C. – P. na terenie stadionu miejskiego w [...]. Ponadto, w ocenie Sądu, Minister Spraw Wewnętrznych, wydając zaskarżoną decyzję administracyjną nie dopuścił się naruszenia przepisów procesowych, tj. wskazywanych przez skarżącą: art. 7, art. 8, art. 11, art. 77, art. 80, jak również art. 107 § 3 Kpa, wyjaśniając wszystkie okoliczności istotne dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy oraz dokonując wszechstronnej i pozbawionej dowolności oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, z wyraźnym wskazaniem przyczyn nieuwzględnienia stanowiska skarżącej. Wskazać należy, że przesłanką wydania decyzji na podstawie ww. art. 34 ust. 1 pkt 1 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych, jest negatywna ocena stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego w związku z planowaną lub przeprowadzaną imprezą masową. Kompetencję do negatywnej oceny przypisano wojewodzie. Drugi element stanu faktycznego - stan bezpieczeństwa i porządku publicznego odsyła do wyrażeń, które nie zostały ustawowo zdefiniowane. W związku z tym wskazać należy, że w doktrynie prawa administracyjnego przyjmuje się, że bezpieczeństwo publiczne obejmuje ochronę takich dóbr, jak nienaruszalność życia, zdrowia, godności, wolności, porządku prawnego. Porządek publiczny to pewien stan zewnętrzny, polegający na przestrzeganiu zasad współżycia społecznego, niepisanych reguł zachowania się jednostki w miejscach publicznych, których przestrzeganie jest niezbędną przesłanką współżycia obywateli. Ocena bezpieczeństwa imprezy masowej opiera się przede wszystkim na informacjach pochodzących od organów powołanych do ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego (takie stanowisko, podzielane przez skład orzekający wyraził Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyroku z 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 691/12, LEX nr 1216570). Oceniając przesłanki wydania zakazu zorganizowania imprezy masowej z udziałem publiczności należy wziąć pod uwagę, że skoro celem regulacji art. 34 ust. 1 pkt 1 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych jest zapewnienie porządku i bezpieczeństwa publicznego podczas imprez masowych, to niewątpliwie ma ona również za zadanie działać prewencyjnie tak, aby dyscyplinować nie tylko organizatorów imprezy, lecz także jej uczestników i eliminować mogące wystąpić w przyszłości negatywne zachowania. Negatywna ocena co do mającej się odbyć imprezy masowej może dotyczyć okoliczności związanych z planowaną imprezą masową - charakter prewencyjny zakazu lub już przeprowadzoną imprezą masową - charakter represyjny zakazu (por. C. Kąkol, Bezpieczeństwo imprez masowych. Komentarz, LEX, 2012, Komentarz do art. 34 ustawy). Istotną determinantą orzekania, wskazywaną w literaturze, jest również warunek, by pomiędzy wymienioną negatywną oceną, a planowaną lub przeprowadzoną imprezą masową zachodził związek przyczynowy. Nie można celem uzasadnienia wprowadzenia zakazu podnosić okoliczności, niezwiązanych podmiotowo czy przedmiotowo z imprezą masową, np. zaistnienia w przeszłości określonych naruszeń porządku publicznego. Sąd aprobuje pogląd, że istnienie takiego związku byłoby podważalne również w sytuacji, gdy burdy na stadionie miały miejsce np. w innym mieście czy dotyczyły innej drużyny lub obiektu (terenu). Ocena wojewody może być oparta na własnych informacjach i spostrzeżeniach, a także informacjach pochodzących od innych podmiotów, np. Policji. Chodzi w tym przypadku o to, że "negatywna ocena" wynika z analizy stanu faktycznego - aktualnego i przeszłego (por. C. Kąkol, Bezpieczeństwo imprez masowych. Komentarz, LEX, 2012, Komentarz do art. 34 ustawy). Niewątpliwie, kryterium polegające na stwierdzeniu przez wojewodę "negatywnej oceny stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego w związku z planowaną lub przeprowadzoną imprezą masową" jest nieostre, a zatem brak dookreślenia tej przesłanki stwarza przestrzeń tzw. luzu decyzyjnego dla wojewody, czyniąc decyzję w przedmiocie wprowadzenia zakazu przeprowadzenia imprezy masowej decyzją o charakterze uznaniowym. Skoro możliwe jest decyzji wprowadzającej zakaz przeprowadzenia imprezy przypisanie masowej (meczu piłkarskiego) charakteru decyzji uznaniowej, to należy uznać, że kontrola takiej decyzji przez sąd administracyjny polega w szczególności na sprawdzeniu, czy jej wydanie zostało poprzedzone prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem. Sąd administracyjny kontroluje, czy w toku postępowania administracyjnego podjęto wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, czy zebrano zatem wszystkie dowody w celu ustalenia istnienia, bądź nieistnienia ustawowych przesłanek decyzji uznaniowej oraz czy podjęta na ich podstawie decyzja nie wykracza poza granice uznania administracyjnego, czyli nie nosi cech dowolności, w ramach powołanych wyżej przesłanek, w tym dotyczących represyjnego i prewencyjnego charakteru przedmiotowego zakazu, oraz warunku odnoszącego się do niezasadności odwoływania się przez organ wprowadzający zakaz do okoliczności, niezwiązanych podmiotowo czy przedmiotowo z imprezą masową. Uznanie administracyjne w indywidualnej sprawie dotyczącej wprowadzenia zakazu przeprowadzenia imprezy masowej (np. meczu piłkarskiego) wyposaża organy w prawo wyboru konsekwencji prawnych przewidzianych przez ustawodawcę. Przypomnienia wymaga, że w świetle art. 7 Kpa, organy administracji publicznej, stojąc na straży praworządności oraz dążąc do załatwienia sprawy zgodnie z prawdą obiektywną, mają obowiązek uwzględniać z urzędu interes społeczny i słuszny interes obywatela, a w każdym przypadku działający organ ma obowiązek wskazać, o jaki interes ogólny (publiczny) chodzi i uzasadnić jego wagę i znaczenie, w kontekście możliwości ograniczenia uprawnień indywidualnych obywateli (por. wyrok Sądu Najwyższego z 18 listopada 1993 r., sygn. akt III ARN 49/93, OSNC 1994, Nr 9, poz. 181). Mając na uwadze powyższe zasady kontroli decyzji uznaniowej, należy - zdaniem Sądu - uznać, że Minister Spraw Wewnętrznych w zaskarżonej decyzji prawidłowo ocenił, iż okoliczności powstałe podczas meczu derbowego [...] września 2013 r. pomiędzy drużynami C. oraz W. na Stadionie Miejskim w [...] uzasadniały stanowisko o negatywnej ocenie stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego w związku z planowaną lub przeprowadzoną imprezą masową a nadto, że organ uzasadnił, iż interes jest na tyle ważny, że wymaga ograniczenia uprawnień indywidualnych obywateli. Na aprobatę zasługuje twierdzenie organu, że analiza stanu bezpieczeństwa dokonana przez [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. zawarta w piśmie z 23 września 2013 r. wskazywała na liczne powtarzające się przypadki zakłócenia porządku publicznego i bezpieczeństwa podczas ww. meczu derbowego [...] września 2013 r., co ma znaczenie w kontekście zastosowania art. 34 ustawy. W wymienionym piśmie Komendant Wojewódzki wskazał mianowicie, że podczas meczu [...] września 2013 r. kibice C. rozwiesili tzw. "sektorówkę" na sektorze D. Po opuszczeniu powyższej sektorówki odpalili środki pirotechniczne w postaci rac świetlnych, które spowodowały zadymienie części stadionu. Kibice którzy je trzymali byli ubrani w kombinezony malarskie i mieli nałożone na twarz kominiarki. Nie dało ustalić się osób, które odpaliły race ze względu na duże zadymienie oraz ponowne rozwinięcie flagi sektorowej. Służba porządkowa nie interweniowała, nie ujęto żadnej osoby posiadającej środki pirotechniczne. Nadto kibice C. rzucali w kierunku sektora gości petardy hukowe (w ilości kilkudziesięciu sztuk), które eksplodowały na sektory przyjezdnych. Również w tym przypadku odnotowano bierną postawę służby porządkowej. Ponadto w piśmie z 21 października 2013 r. Komendant Wojewódzki wskazał, że środki pirotechniczne zostały poddane wstępnym oględzinom przez Laboratorium Kryminalistyczne KWP w K. Z notatki urzędowej sporządzonej przez eksperta Laboratorium Kryminalistycznego KWP w K. wynika, że zabezpieczone środki zostały przed użyciem poddane dodatkowym zabiegom, tj. doklejano do nich samoprzylepną taśmą metalowe wkręty, co ewidentnie wskazuje na zamiar osoby konstruującej, polegający na stworzeniu samodziałowego urządzenia wybuchowego działającego w sposób podobny do ręcznego granatu odłamkowego. Tak przerobiona petarda miała na celu zwiększyć ryzyko wywołania uszkodzeń ciała osób, w kierunku których była miotana. Komendant podkreślił również, że ww. przerobione petardy zostały ujawnione po raz pierwszy na sportowej imprezie masowej w [...]. Zauważenia także wymaga, iż sama skarżąca, po zakończonym ww. meczu, w swoich wypowiedziach przed mediami aprobowała zachowanie kibiców C. polegające na używaniu przez kibiców wyrobów pirotechnicznych. Prezes M. S.S.A. J. F. po meczu z mediami stwierdził: "To były takie derby, jakich już dawno nie było. To był fajny mecz. Race, które odpalili kibice były może wbrew przepisom, ale to było pod kontrolą i przysłużyło się widowisku. To były fajne derby" oraz "No trzeba będzie zapłacić kary, ale co ja powiem? Trzy godziny przed meczem policja sprawdzała stadion. My prosiliśmy ochronę, żeby to sprawdzała, ale to niestety nie skutkuje. Te petardy wnieśli. Może się narażę mediom i osobom odpowiedzialnym za prawo w polskiej piłce, ale uważam, że te race przysłużyły się dobru widowiska". Zgodzić należy się także z organem odwoławczym, iż analiza niniejszej sprawy prowadzi do wniosku, że kierownik ds. bezpieczeństwa, służba porządkowa jak również służba informacyjna organizatora dążyli do skutecznej realizacji swoich zadań oraz podejmowali przeciwdziałanie wobec niewłaściwych zachowań pseudokibiców. Niemniej jednak prowadzona przez ww. służby kontrola odzieży i bagaży osób zamierzających uczestniczyć w meczu [...] września 2013 r. (pomimo, iż jak wskazuje skarżąca delegat meczowy PZPN K. S. w raporcie bardzo dobrze ocenił organizację imprezy) okazała się nieskuteczna. Pseudokibicom udało się bowiem wnieść na teren stadionu wyroby pirotechniczne. Ponadto z powoływanego przez skarżącą raportu wynika, że podczas meczu część przejść ewakuacyjnych była niedrożna z uwagi na stojących tam kibiców – szczególnie w sektorze D – nikt z organizatorów nie reagował na ten stan rzeczy. Zaznaczenia także wymaga, że służby porządkowe nie reagowały w trakcie trwania meczu na takie zachowania kibiców C. jak odpalanie rac świetlnych czy rzucanie w stronę kibiców przeciwnej drużyny petard hukowych. Prawidłowo organy oceniły, że powyższe okoliczności pozwalały na przyjęcie negatywnej oceny stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego w związku z przeprowadzonym [...] września 2013 r. meczem pomiędzy drużynami C. oraz W. rozegranego na Stadionie Miejskim w [...], mieszczącej się w hipotezie art. 34 ust. 1 pkt 1 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych. Zasadnie organ wywodził, że ustalona agresywna postawa pseudokibiców, w tym używanie przez nich po raz pierwszy na sportowej imprezie masowej w [...] "wzmocnionych" petard, jak również postawa władz klubu M. S.S.A. pozwalały przypuszczać, że podczas kolejnych meczów piłki nożnej organizowanych przez M. S.S.A. negatywna ocena stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego może się utrzymać. Odnosząc się do zarzutu skarżącej, że w przedmiotowej sprawie organ zobligowany był do uwzględnienia warunku, by ocena bezpieczeństwa stadionu została dokonana w kontekście całościowym, a nie jedynie przez pryzmat meczu z [...] września 2013 r. (organizacja przez skarżącą imprez masowych spotykała się do tej pory z wysoką oceną stosownych organów) wyjaśnić należy, że środek prewencyjny, o którym mowa w art. 34 ust. 1 pkt 1 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych znajduje zastosowanie z uwagi na określone okoliczności przesądzające o negatywnej ocenie stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego, niezależnie od tego, w jaki sposób przebiegały wcześniej organizowane imprezy masowe. Słusznie organ wywodził, że decydująca jest tutaj skala występowania zjawisk, postaw i zachowań będących społecznie niepożądanymi oraz jednocześnie sprzecznymi z obowiązującym prawem. Ponadto mimo, że wskazywane przez organ okoliczności wystąpiły po raz pierwszy, to zważywszy na ich rodzaj i niebezpieczne skutki nie można ich bagatelizować poprzez przesądzenie a priori, że wydarzenia te miały charakter jednorazowy, ponieważ wcześniej nie zaistniały. W ocenie Sądu zastosowany w zaskarżonej decyzji zakaz przeprowadzenia imprez masowych z udziałem publiczności na całym obiekcie podczas dwóch kolejnych meczy jest proporcjonalny i adekwatny do stwierdzonego stopnia negatywnej oceny stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego, wynikających w szczególności z użycia po raz pierwszy materiałów pirotechnicznych nie tylko w celu tzw. oprawy meczowej, ale także w celu wywołania uszkodzeń ciała u osób, w kierunku których je rzucali, co wynika z rodzaju petard, tj. przyklejenia do nich metalowych wkrętów (co miało wskazywać na zamiar stworzenia samodziałowego urządzenia wybuchowego działającego w sposób podobny do ręcznego granatu odłamkowego), a tym samym adekwatny do założonego przez ustawodawcę celu. Oznacza to brak zasadności zarzutu dotyczącego dysproporcji między stwierdzonymi zdarzeniami, a brzmieniem zaskarżonego aktu. Należy również zwrócić uwagę, że przedmiotowy przepis ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych przewiduje kilka następstw prawnych opisanych w nim okoliczności, a organ dokonał ich miarkowania, tj. nie wybrał najbardziej surowego dla skarżącej wariantu, lecz środek w ocenie Sądu proporcjonalny. Nie zasługują na uwzględnienie, sformułowane w skardze zarzuty natury procesowej, dotyczące naruszenia art. 7, i art. 77 § 1 Kpa przez wydanie decyzji bez dokładnego zbadania stanu bezpieczeństwa na stadionie M. S.S.A. w [...], skutkiem czego stan faktyczny nie został ustalony przez organ w decyzji zgodnie rzeczywistością, co miało – zdaniem skarżącej - doprowadzić do naruszenia zasady ogólnej prawny obiektywnej, art. 7 w zw. z art. 77 § 1, w zw. z art. 80 Kpa w wyniku braku dokonania przez organ odwoławczy prawidłowej oceny całokształtu materiału dowodowego, poprzez jego dowolną ocenę. Organ – wbrew twierdzeniom skarżącej - uwzględnił fakt, że delegat meczowy PZPN K. S., który był naocznym świadkiem zdarzeń podczas meczu [...] września 2013 r., sporządził raport. Organ przywołał obszernie cytaty z raportu delegata meczowego Polskiego Związku Piłki Nożnej (str. 4 i nast. zaskarżonej decyzji). Okoliczności akcentowane przez skarżącą w postaci uznania organizacji meczu za dobrą, zestawione z przywołanymi wyżej okolicznościami wskazanymi przez organ nie mogły prowadzić do innej oceny zaistniałego zdarzenia, niż przyjęta przez organy. Ustosunkowując się do twierdzenia skarżącej, że służby porządkowe dokonywały kontroli w sposób szczegółowy, co wynika z treści ww. raportu delegata PZPN, jednakże nie możliwe przeprowadzenie przez te służby rewizji osobistej widzów meczu piłkarskiego, należy wskazać, że niekwestionowana przez skarżącą jest okoliczność pojawienia się na terenie stadionu środków pirotechnicznych. Stanowiło to zagrożenie bezpieczeństwa, prowadząc – wraz z innymi przesłankami wyżej wymienionymi - do wniosku o prawidłowym zastosowaniu art. 34 ust. 1 pkt 1 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych. Wnioskowanie organu jest zatem prawidłowe. W ocenie Sądu – jak wyżej zaznaczono - prawidłowemu rozumowaniu organ dał wraz w przekonującym uzasadnieniu decyzji, oddającym sposób argumentacji organu, co oznacza niezasadność naruszenia art. 8, w zw. z art. 11 Kpa oraz art. 107 § 3 Kpa, w wyniku błędnego czy niepełnego uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie zaskarżonego rozstrzygnięcia pozwala na prześledzenie toku rozumowania organu, zidentyfikowanie okoliczności faktycznych przyjętych przez organ za wiarygodne oraz ich powiązanie z przesłankami wskazanymi przez ustawodawcę. Mając powyższe na uwadze, wobec niestwierdzenia przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 tej ustawy, orzekł jak w sentencji wyroku.