IV SA/Wa 1859/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic-Bukowska po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata D. Z. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi L. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata D. Z. kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych oraz kwotę 41,40 (czterdzieści jeden 40/100) złotych stanowiącą 23% podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 września 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 1859/13 odrzucił skargę L. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2013 r. Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W piśmie z dnia 16 stycznia 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała o wyznaczeniu pełnomocnikiem skarżącego adwokata D. Z. W dniu 28 lutego 2014 r. pełnomocnik substytucyjny – adwokat K. P. – złożył do akt sprawy informację o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej, a także egzemplarz sporządzonej przez siebie na tę okoliczności opinii. Wnioskiem z dnia 8 maja 2014 r. wyznaczony w sprawie adwokat – D. Z. - zwrócił się o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wskazując, że nie została ona opłacona w całości, ani w części. Rozpoznając wniosek należy zważyć, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Przepis § 19 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji- 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Z kolei zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit c) cytowanego rozporządzenia stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 240 zł. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 1 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.