IV SA/Wa 1862/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie sędzia WSA Jakub Linkowski, asesor WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant Andrzej Malinowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2006 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. na rzecz skarżącego B. K. kwotę 405 (czterysta pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] lipca 2006r. Nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu odwołania B. K., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję wydaną przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z/s G. nr [...] z dnia [...]-03-2006 orzekającą na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopad 2003r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiej Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. z 2003r. Nr 229, poz. 2273 z późn. zm), art. 51 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE)Nr796/2004, § 11 ust. 1, § 15,§ 16,§17 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy drobnostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U z 2004r. Nr 174, poz. 1809 z późn. zm), o przyznaniu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. W uzasadnieniu organ przestawił stan faktyczny sprawy wskazując, iż w dniu 7 czerwca 2005 do Biura Powiatowego W. wpłynął wniosek B. K. o przyznanie pierwszej płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt. Ze względu na miejsce zamieszkania wniosek został przesłany do Biura Powiatowego w P. Wnioskodawca zadeklarował użytkowanie w ramach pakietu rolnictwo ekologiczne - uprawy rolnicze bez certyfikatu zgodności S02a01 na powierzchni [...]ha oraz trwałe użytki zielone bez certyfikatu zgodności S02b01 na powierzchni [...] ha W dniu 21.07.2005r Inspektor A. przeprowadził inspekcję gospodarstwa B. K. Protokół z kontroli dołączony do dokumentów zawiera uwagi dotyczące poprawy pielęgnacji roślin oraz wysiania konwencjonalnego materiału siewnego bez zgody Głównego Inspektoratu Ochrony Roślin i Nasiennictwa oraz wykaz producentów, którzy spełnili wymagania dotyczące produkcji w rolnictwie ekologicznym w roku 2005 z Jednostki Certyfikującej potwierdza grupy uprawy, które deklarował producent. W dniu [...].12.2005r w gospodarstwie B. K. została przeprowadzona przez [...] Oddział Regionalny ARiMR kontrola w sprawie potwierdzenia powierzchni oraz sposobu użytkowania działek rolnych zadeklarowanych we wniosku rolnośrodowiskowym. Wnioskodawca wnioskował o pakiet rolnictwo ekologiczne w wariancie uprawy rolnicze bez certyfikatu zgodności S02a01 na powierzchni [...]ha. Zobowiązanie to zostało zadeklarowane na działkach rolnych: [...]. Powierzchnia stwierdzona w wyniku kontroli upraw rolniczych wynosi [...] ha, deklarowana uprawa- rzepak, roślina stwierdzona - ugór. Wariant trwałe użytki zielone bez certyfikatu zgodności S02b01 na powierzchni [...] ha na działkach [...]ha. Powierzchnia stwierdzona w wyniku kontroli [...] ha. W dniu kontroli na działkach [...] nie stwierdzono deklarowanego użytkowania w grupie upraw rolniczych. W uwagach do protokołu inspektor terenowy informuje, iż na działkach rolnych występuje bardzo duże zachwaszczenie, brak wykonania zabiegów agrotechnicznych, co zostało utrwalone na zdjęciach zrobionych przez inspektorów. W rezultacie stwierdzona powierzchnia działek rolnych w danej grupie upraw wykazała różnicę [...]%. Według zaś art. 51 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia, jeżeli różnica ta przekracza 20% zatwierdzonego obszaru, dla danej grupy upraw nie zostanie przyznana żadna pomoc obszarowa. W odwołaniu złożonym dnia 27.03.2006 w Biurze Powiatowym w P. B. K. podnosi, iż nie mógł w terminie wcześniejszym zebrać plonu, bowiem gryka kwitła do połowy listopada. Informuje również, iż nie mógł przyorać nie zebranych płodów ze względu na śnieg, wobec czego orkę wykonał dopiero około 20.12.2005r. Po zapoznaniu się z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie organ odwoławczy postanowił utrzymać mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji, uznając odwołanie za niesłuszne z powodu zaniedbań podczas pielęgnacji uprawy gryki. Organ wskazał, iż według § 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielenia pomocy finansowej na wsparcie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt płatność rolośrodowiskowa jest udzielana producentowi rolnemu, który prowadzi działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym o powierzchni wynoszącej co najmniej 1 ha użytków rolnych. Za działalność rolniczą zgodnie z § 2 ust. 2 uważa się produkcję rolniczą i zwierzęcą . Przez produkcję rolniczą należy zaś rozumieć nie tylko obsiew określonej działki rolnej, ale również pielęgnację mającą na celu niedopuszczenie do zagłuszenia rośliny uprawnej przez chwasty oraz zbiór plonów. Zdjęcia znajdujące się w materiałach dowodowych potwierdzają uwagi inspektorów o dużym zachwaszczeniu i braku zabiegów agrotechnicznych, w związku z tym w ocenie organu samo zasianie gryki nie można uznać za produkcję roślinną. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł B. K. W uzasadnieniu wskazał, iż nie zgadza się, z argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji, którą uznaje za błędną i pozbawioną podstaw zarówno faktycznych jak i prawnych. Podnosi, iż organ li Instancji utrzymując decyzję organu I Instancji nie uznał jego odwołania z powodu rzekomych zaniedbań podczas pielęgnacji uprawy gryki. Oceniając stosowany przez skarżącego sposób uprawy gryki, kierował się jednak zasadami i zastosował czynniki ocenne przyjęte w standardowym rolnictwie, pomijając zupełnie specyfikę właściwą dla rolnictwa ekologicznego. Bezprzedmiotowe wydaje się w ocenie skarżącego powołanie na § 2 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich - które to przepisy nie precyzują metod jakimi powinien się posługiwać producent rolny prowadzący produkcję ekologiczną. Zgodzić się należy, że produkcją rolniczą jest nie tylko obsiew działki rolnej, ale także pielęgnacja mająca na celu niedopuszczenie do zagłuszenia rośliny uprawnej przez chwasty. Jednak w przypadku produkcji ekologicznej nie można stosować metod przyjętych w standardowym rolnictwie. Nie mogą być stosowane środki chemiczne ani bezpośrednio przed uprawą w celu odchwaszczenia działki, ani w trakcie uprawy. Skarżący wskazuje, iż biorąc pod uwagę areał zasiewów nie było także możliwe ręczne usuwanie chwastów. Jest to produkcja bardzo trudna, obarczona dużym ryzykiem businessowym i w związku z powyższym przewidziano pomoc Państwa w celu jej prowadzenia. Dowód: zeznania świadka - C. B. - współpracownika odpowiedzialnego za technologię ekologicznej produkcji rolniczej w przedmiotowym gospodarstwie. Podnosi, iż gospodarstwo w M., które wydzierżawiłem wiosną 2005 r., było w bardzo złej kondycji rolnej - zachwaszczone i zaniedbane. Uprawa gryki miała na celu poprawienie tego stanu, metodą naturalną, wymaganą obowiązującym prawem tzn. bez użycia środków chemicznych. Wszystkie niezbędne zabiegi i prace kultywacyjne zostały zlecone i wykonane przez L. C. Dowód: kserokopia kosztorysu zasiewu gryki oraz kserokopia potwierdzenia realizacji przelewu. Rok 2005 był rokiem bardzo trudnym dla produkcji rolniczej w Polsce z powodu klęski suszy, która objęła także W. i M. Potwierdzeniem czego było powołanie w lipcu 2005 r. przez Wojewodę [...] Komisji do szacowania strat spowodowanych suszą. Powyższe, jako fakt ogólnie znany, nie wymaga dowodu. Wskazuje, iż ponieważ nie zamierzał ubiegać się o kredyt klęskowy, w jego gospodarstwie nie był sporządzony protokół przez ww. komisję. Podnosi, iż pomimo, że gryka została zasiana w optymalnym terminie i zgodnie z zasadami sztuki agrotechnicznej, w okresie wegetacji wystąpiła długotrwała susza, która uniemożliwiła prawidłowy rozwój i wzrost roślin. W uprawie zaczęły dominować chwasty (ostrożeń i komosa). Stwierdza to także protokół z przeprowadzonej w dniu [...] lipca 2005 r. przez A. kontroli, potwierdzającej istnienie uprawy i trudne warunki w niej panujące. Należy zaznaczyć, że fakty stwierdzone w powyższym protokole, nie dosyć, że potwierdzają istnienie uprawy (co stoi w sprzeczności z protokołem pokontrolnym z dnia [...] grudnia 2005 r.) to przemawiają za prawidłowością i racjonalnością działań podjętych przez skarżącego w okresie późniejszym. Ponieważ susza spowodowała bardzo nierównomierne kwitnienie gryki, jej zbiór był możliwy dopiero w listopadzie, kiedy wystąpiły z kolei deszcze utrudniające żniwa. W tej sytuacji, po uzyskaniu znikomego zbioru z części pól ok. 100 kg z 1 ha - stwierdził, że najbardziej racjonalne będzie przeoranie całego areału, aby przynajmniej uzyskać poprawę struktury gleby, co po wielu trudnościach zostało dokonane 20 grudnia 2006 r. Skarżący podnosi, iż jego zdziwienie budzą zarówno wnioski pokontrolne z kontroli przeprowadzonej [...] grudnia 2005 r. jak i racjonalność terminu kontroli. Należy stwierdzić, że kontrola została przeprowadzona po zakończeniu okresu wegetatywnego roślin, a ponadto po opadach śniegu, które to czynniki uniemożliwiły, nie tylko stwierdzenie warunków upraw, ale także stwierdzenie istnienia upraw w ogóle. Tak więc odpada cel kontroli. Biorą pod uwagę powyższe oraz sprzeczności między materiałami z obydwóch kontroli stwierdzić należy brak wiarygodności wyników i wniosków z kontroli przeprowadzonej [...] grudnia 2005 r. Podnosi, iż dodatkowym argumentem przemawiającym za przyznaniem mu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych jest cel, na który potrzebne mu są środki finansowe - kontynuacja dzieła przestawienia gospodarstwa na produkcję żywności ekologicznej. W ocenie skarżącego działania podjęte w 2005 r. oraz kontynuacja produkcji w roku 2006 i w latach następnych zgodna jest z wykładnią celowościową przepisów o rolnictwie ekologicznym m.in. Ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o rolnictwie ekologicznym oraz Rozporządzenia Rady Ministrów dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich. Natomiast brak przyznania mu wsparcia na realizację programu rolnośrodowiskowego całkowicie uniemożliwi mu jakąkolwiek produkcję rolną. W odpowiedzi na skargę organ ustosunkowując się do zawartych w niej zarzutów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269 ) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, Sąd doszedł do przekonania, że wydana ona została z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego. Przede wszystkim należy wskazać, iż artykuł 10 § 1 k.p.a. ustanawia ogólną zasadę czynnego udziału strony na każdym etapie postępowania. Z zasady tej wynikają dla organu administracji publicznej obowiązki, a mianowicie zagwarantowanie stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania oraz możliwości wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Czynny udział strony przejawia się w szczególności w postępowaniu wyjaśniającym, co dla ochrony praw strony ma istotne znaczenie. Zapewnia jej bowiem wpływ na ustalenie stanu faktycznego, a przez to wpływ na stosowanie normy prawa materialnego lub procesowego. Obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie jest pouczenie strony o prawie zapoznania się z aktami i złożenia końcowego oświadczenia, a także wstrzymania się od wydania decyzji do czasu (określonego wyznaczonym stronie terminem) złożenia powyższego oświadczenia. Brak w aktach sprawy końcowego oświadczenia strony oraz dowodu, że organ prowadzący postępowanie pouczył stronę o przysługującym jej prawie - uzasadnia wniosek, że organ prowadzący postępowanie naruszył obowiązek ustalony w art. 10 § 1 k.p.a. (vide W. Dawidowicz "Postępowanie administracyjne, Zarys wykładu" Warszawa 1983, s. 94). Naruszenie zasady ogólnej czynnego udziału strony w postępowaniu jest kwalifikowaną wadą procesową (vide B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz" Wydanie 7 zaktualizowane i rozszerzone Wydawnictwo C.H. BECK Warszawa 2005 r. s. 86). Dopuszczalność prowadzenia postępowania bez czynnego udziału strony w postępowaniu jest wyjątkiem od zasady ogólnej, a zatem jako wyjątek podlega ścisłej wykładni. Jest to możliwe wówczas, gdy załatwienie sprawy nie cierpi zwłoki oraz ze względu na niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo ze względu na grożącą niepowetowaną szkodę materialną (art. 10 § 2 k.p.a.). W sprawie niniejszej została naruszona zasada wynikająca z art. 10 § 1 k.p.a. w aktach brak jest końcowego oświadczenia strony, której umożliwiono zapoznanie się z aktami oraz dowodu, że organ pouczył ją o przysługujących jej prawach. W ocenie Sądu skarżący został więc pozbawiony czynnego udziału w postępowaniu, przez co uniemożliwiono mu ewentualne zgłoszenie wniosków dowodowych i ustosunkowanie się do wyników postępowania. Uchybienie to w ocenie Sądu mogło zaś mieć wpływ na wynik sprawy. Rozpoznając niniejszą sprawę należy również wskazać, iż zgodnie z zasadą dwuinstancyjności wyrażoną w art. 15 k.p.a., każda sprawa administracyjna rozpoznana i rozstrzygnięta decyzją organu I instancji podlega w wyniku wniesienia odwołania, przez legitymowany podmiot, ponownemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu przez organ odwoławczy. Oznacza to obowiązek przeprowadzenia dwukrotnie postępowania wyjaśniającego. Konsekwentnie do tego ukształtowane jest postępowanie odwoławcze, którego przedmiotem nie jest weryfikacja decyzji organu I instancji, a ponowne rozpoznanie sprawy administracyjnej (B. Adamiak, Odwołanie w polskim systemie postępowania administracyjnego, Wrocław 1980, s. 144 i nast.). Istota zasady dwuinstancyjności sprowadza się zatem do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia tożsamej pod względem przedmiotowym i podmiotowym sprawy administracyjnej. Zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej (art 7 k.p.a.),. organy administracji publicznej są zobowiązane do podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Oznacza to, że organ odwoławczy prowadzący postępowanie administracyjne ma obowiązek rozpatrzenia materiału dowodowego zgromadzonego przez organ I instancji tak, aby ustalić niewątpliwy stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością, ewentualnie dokonać jego uzupełnienia na podstawie art. 136 k.p.a. Dochodzenie do ustalenia prawdy obiektywnej, to jest do określenia rzeczywistego stanu stosunków faktycznych, powinno odbywać się według reguł postępowania dowodowego określonych w przepisach k.p.a. (vide wyrok NSA z 26.05.1981 r., SA 810/81, ONSA 1/81, poz. 45, wyrok NSA z 19.03.1981 r., SA 234/81, ONSA 1/81, poz. 23, wyrok Sądu Najwyższego z 23.11.1994 r., III ARN 55/94, OSNAPiUS 7/95, poz. 83). Ponadto zgodnie z treścią art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest zobowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Obowiązek, ten należy rozumieć w ten sposób, że organ administracji publicznej przy zbieraniu materiału dowodowego albo czyni to z własnej inicjatywy, jeżeli uznaje to za konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, albo gromadzi w aktach sprawy dowody wskazane lub przedstawione przez stronę. W związku z powyższym przy prowadzeniu postępowania dowodowego organ administracji publicznej musi mieć na uwadze i to czy dana okoliczność będąca przedmiotem wniosku dowodowego ma znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy (art. 78 § 1 k.p.a.), a także i to, czy dany fakt wymaga udowodnieniu (art. 77 § 4 k.p.a.), oraz to, czy dany dowód nie został zgłoszony na okoliczność stwierdzoną innymi dowodami (art. 78 § 2 k.p.a.). Nadto należy podkreślić, że obowiązek rozpatrzenia całego materiału dowodowego pozostaje w ścisłym związku z przyjętą w Kodeksie postępowania administracyjnego zasadą swobodnej oceny dowodów - art. 80 k.p.a. Zasada swobodnej oceny dowodów oznacza, że organ administracji publicznej powinien poddać ocenie materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, ocena winna zostać oparta na wszechstronnej analizie całokształtu materiału dowodowego i wreszcie organ powinien dokonać oceny znaczenia i wartości dowodów dla toczącego się postępowania. Oczywistym jest, iż ocena materiału dowodowego winna znaleźć swoje odzwierciedlenie w treści uzasadnienia decyzji - art. 107 § 3 k.p.a. W uzasadnieniu decyzji organ winien wskazać fakty, które uznał za udowodnione, dowody, na których oparł swoją ocenę, oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. W świetle tych uwag należy stwierdzić, że postępowanie w sprawie objętej skargą przeprowadzone zostało wadliwie. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że organ uznał, iż w rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do przyznania skarżącemu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych, bowiem zdjęcia znajdujące się w materiałach dowodowych wskazują na okoliczność dużego zachwaszczenia upraw i braku zabiegów agrotechnicznych. W związku z tym w ocenie organu samo zasianie gryki nie można uznać za produkcję roślinną w rozumieniu § 2 ust. 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielenia pomocy finansowej na wsparcie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt. Organ odwoławczy w ogóle nie odniósł się jednak do kwestii podniesionych przez stronę skarżącą w odwołaniu od decyzji organu I instancji, a wskazujących zarówno na fakt błędnego ustalenia przez organ I instancji stanu faktycznego sprawy, jak i na ewentualny brak winy strony skarżącej w niedokonaniu właściwych zabiegów agrotechnicznych. Jak wynika z treści odwołania, skarżący wskazał, iż gospodarstwo w M. o pow. [...] ha wydzierżawił wiosną 2005 r. Było ono jednak w bardzo złej kulturze rolnej. Chcąc uporać się z zachwaszczeniem bez użycia środków chemicznych i jednocześnie rozpocząć przestawianie go na produkcję żywności ekologicznej postanowił w pierwszym roku zasiać grykę. Wykonanie wszystkich prac kultywacyjnych oraz obsianie 95 ha gryki zlecił on osobie trzeciej. Fakt istnienia plantacji gryki potwierdza protokół z kontroli przeprowadzonej w dniu [...] lipca 2005r. przez A. Z uwagi jednak na okoliczność, iż rok 2005r. był dla W. i M. rokiem klęski suszy, wschody gryki były bardzo utrudnione i nierównomierne. Sprzyjało to rozwojowi chwastów. Zbiór gryki uniemożliwiała utrzymująca się do połowy listopada wysoka temperatura, sprzyjająca jej kwitnieniu. Dopiero w drugiej połowie listopada skarżący wskazuje iż rozpoczął żniwa, ale otrzymany z części pól zbiór okazał się bardzo nikły. Postanowił więc zaorać areał aby przynajmniej poprawić strukturę gleby, co uczynił jednak z uwagi na problemy ze sprzętem dopiero około 20 grudnia 2005r. Nieodniesienie się przez organ odwoławczy do przedstawionych przez skarżącego okoliczności, w ocenie Sądu narusza powołane wyżej art. 7, 77, 80 i 107 k.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji. O zwrocie skarżącemu kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 cyt. ustawy. Rozpoznając ponownie sprawę organ odwoławczy winien odnieść się do okoliczności przedstawionych przez skarżącego w odwołaniu i dokonać oceny czy mogły mieć one wpływ na treść rozstrzygnięcia. Jednocześnie organ zgodnie z art. 10 k.p.a. powinien zapewnić stronie czynny udział w postępowaniu.