IV SA/Wa 1875/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), asesor WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Michał Majcher, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi B. M. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę Decyzją z [...] maja 2006 r., Prezydent W. - na podstawie art. 104 oraz art. 105 § 1 k.p.a. - umorzył postępowanie administracyjne o wymeldowanie z pobytu stałego w lokalu nr [...] przy ulicy [...] w W. małoletnich: W. M., A. P. i K. P., podnosząc w uzasadnieniu, iż postępowanie powinno toczyć się w kierunku uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania i że postępowanie takie zostanie niezwłocznie wszczęte. Odwołanie od wyżej wymienionej decyzji, w części dotyczącej małoletniej W. M., złożyła B. M. (matka małoletniej W.), domagając się uchylenia przedmiotowej decyzji jako niezgodnej z prawem. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2006 r., wydanym na podstawie art. 134 k.p.a. w związku z art. 129 § 2 k.p.a., Wojewoda [...] stwierdził, że odwołanie B. M. zostało złożone z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia. W uzasadnieniu wyżej wymienionego postanowienia organ odwoławczy wskazał, że wobec utrzymania przez Wojewodę [...] decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2006 r. orzekającej o wymeldowaniu B. M. z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ulicy [...] w W., organ pierwszej instancji przesłał wyżej wymienionej decyzję z dnia [...] maja 2006 r. listem poleconym, za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, na adres pod którym odwołująca się przebywała wraz z synami i konkubentem tj. na ulicę [...] w W.. Przesyłkę tę awizowano 31 maja 2006 r. i 7 czerwca 2006 r. a następnie w dniu 16 czerwca 2006 r. zwrócono do organu pierwszej instancji, jako niepodjętą w terminie. W powołaniu na art. 44 k.p.a. organ wywodził, że przedmiotową decyzję uznać należało za doręczoną w dniu 14 czerwca 2006 r., co oznacza, iż termin do wniesienia odwołania rozpoczął swój bieg 15 czerwca 2006 r. B. M. odwołanie złożyła dopiero w dniu 6 lipca 2006 r., czyli po upływie terminu do dokonania tej czynności. Jednocześnie organ wskazał, że fakt osobistego odebrania decyzji przez B. M. w dniu 22 czerwca 2006 r. nie powoduje dla strony otwarcia od początku terminu do wniesienia odwołania. Powyższe postanowienie Wojewody [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zaskarżyła B. M., wnosząc o jego uchylenie i nadanie biegu jej odwołaniu od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] maja 2006 r. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 129 § 2 i art. 44 k.p.a. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że decyzję Prezydenta W. z dnia [...] maja 2006 r. odebrała na poczcie w dniu 22 czerwca 2006 r. Po odbiór przesyłki zgłosiła się z wezwaniem do odbioru korespondencji skierowanym na adres ul. [...] w W. Odwołanie od wyżej wymienionej decyzji złożyła w dniu 6 lipca 2006 r., czyli w ostatnim dniu terminu do dokonania tej czynności. Podniosła, że wcześniejsza przesyłka zawierająca decyzję z dnia [...] maja 2006 r. została przesłana przez organ na inny adres, "który sobie wybrał organ administracji i uznał za prawidłowy". Zdaniem skarżącej doręczenie przedmiotowej decyzji na "wybrany" przez organ adres nie można uznać za prawidłowe. Wskazała, że wszystkie wezwania dotyczące "sprawy meldunkowej" były jej doręczane na adres ul. [...] , a dopiero po wydaniu decyzji orzekającej o wymeldowaniu jej z ulicy [...] organ przesłał korespondencje na inny adres. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów, przy czym stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie jest związany zarzutami i granicami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając na względzie powyższe unormowanie Sąd uznał, że skarga okazała się nieuzasadniona, zaskarżone postanowienie nie narusza bowiem przepisów prawa. Przede wszystkim podnieść należy, że zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a., odwołanie od decyzji administracyjnej organu pierwszej instancji wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie od dnia jej ogłoszenia. Odwołanie wniesione przez stronę z uchybieniem powyższego terminu oznacza, że czynność jego wniesienia jest bezskuteczna, zaś organ odwoławczy obowiązany jest - w myśl art. 134 k.p.a. - stwierdzić w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Podnieść należy, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego w tym zakresie - merytoryczne rozpoznanie odwołania wniesionego z uchybieniem ustawowego terminu skutkuje naruszeniem zasady trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych wyrażonej w art. 16 k.p.a. (vide: wyrok NSA z dnia 10.09.2001r. II SA 1726/00 - Lex 51233). Przesłankę wydanego w trybie art. 134 k.p.a. postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania stanowi ustalenie faktu złożenia odwołania po upływie okresu 14 dni od daty doręczenia stronie lub jej pełnomocnikowi decyzji administracyjnej. Celem stwierdzenia czy został zachowany termin do wniesienia odwołania koniecznym jest ustalenie daty doręczenia decyzji stronie, gdyż ta data rozpoczyna bieg przedmiotowego terminu. Kolejną przesłanką, którą winien wziąć pod uwagę organ przed wydaniem postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu jest ustalenie czy strona zgłosiła prośbę o przywrócenie uchybionego terminu. W razie bowiem wniesienia odwołania z uchybieniem terminu wraz z prośbą o jego przywrócenie, postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania organ odwoławczy wydać może dopiero po ostatecznym rozpatrzeniu wniesionej przez stronę prośby o przywrócenie terminu. Ewentualne postanowienie o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania wyłącza bowiem dopuszczalność wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu, a zatem wydanie takiego postanowienia przed rozpatrzeniem prośby strony byłoby niezgodne z prawem. Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności niniejszej sprawy wskazać należy, że słusznie organ wywodzi, iż decyzję Prezydenta W. z dnia [...] maja 2006 r., o umorzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego w lokalu nr [...] przy ulicy [...] w W. małoletnich dzieci skarżącej, doręczono B. M. w dniu 14 czerwca 2006 r. Jak wskazano wyżej dla ustalenia terminowości wniesienia środka odwoławczego istotne jest ustalenie daty doręczenia aktu administracyjnego. Sposoby doręczeń pism w postępowaniu administracyjnym reguluje kodeks postępowania administracyjnego w rozdziale 8 działu I. W doktrynie wyróżnia się dwa rodzaje doręczeń ze względów podmiotowych: doręczenie właściwe i doręczenie zastępcze. Ustawodawca w art. 44 k.p.a. wprowadził również tzw. fikcję prawną doręczenia pisma, która ma miejsce wówczas, gdy nie można dokonać doręczenia w trybie przepisów art. 42 i 43 k.p.a.. Stosownie do treści art. 44 k.p.a., w przypadku niemożności doręczenia pisma stronie, w przypadku, gdy pismo doręczane było przez pocztę, korespondencję tę poczta przechowuje przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej, a zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru umieszcza się w skrzynce oddawczej adresata. Doręczenie uważa się wówczas za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu liczonego od następnego dnia od dnia złożenia pisma w palcówce pocztowej. Ze znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy kserokopii: koperty, w której przesłano skarżącej decyzję z dnia [...] maja 2006 r. oraz zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma wynika, iż wobec niemożności doręczenia pisma skarżącej w trybie art. 42 i 43 k.p.a., w dniu 31 maja 2006 r. umieszczono w skrzynce oddawczej zawiadomienie dla skarżącej o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym wraz z informacją o możliwości i terminie jej odebrania. Przedmiotową przesyłkę w dniu 16 czerwca 2006 r. poczta zwróciła do nadawcy - organu pierwszej instancji - z adnotacją: " zwrot nie podjęto w terminie". W tym stanie sprawy należało uznać, że przedmiotową decyzję skutecznie doręczono skarżącej z upływem dnia 14 czerwca 2006 r., tj ostatniego dnia terminu, w jakim przechowuje się pismo w placówce pocztowej. Wobec powyższego termin do wniesienia odwołania upłynął z dniu 28 czerwca 2006 r. W sprawie bezsporne jest, że odwołanie od przedmiotowej decyzji Prezydenta W. skarżąca wniosła w dniu 6 lipca 2006 r. Należy przy tym zwrócić uwagę, że odwołanie B. M. nie zawiera wniosku o ewentualne przywrócenie terminu do jego wniesienia. Zatem rozstrzygnięcie Wojewody [...], że odwołanie B. M. zostało złożone z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia odpowiada prawu. Rozpoznając zarzut skarżącej dotyczący nieprawidłowego przyjęcia przez organ, iż decyzję Prezydenta W. z dnia [...] maja 2006 r. należało przesłać na adres ul. [...] w W., Sąd doszedł do przekonania, że jest on niezasadny. Wskazać należy, iż w dniu 12 maja 2006 r., po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Wojewoda [...] orzekł o wymeldowaniu skarżącej z lokalu nr [...] przy ulicy [...] w W.. W toku postępowania administracyjnego ustalono, m.in. na podstawie zeznań konkubenta skarżącej – R. P., że skarżąca zamieszkuje wraz z konkubentem i synami pod adresem ul. [...] w W. Fakt zamieszkiwania B. M. pod wyżej wymienionym adresem potwierdza również informacja Komisariatu Policji [...] o wyniku przeprowadzonego rozpoznania posesyjnego. W tym stanie sprawy przesłanie przez organ pierwszej instancji korespondencji kierowanej do skarżącej na adres ul. [...] w W. było w pełni uzasadnione. Wskazać należy, iż co prawda w aktach sprawy znajduje się oświadczenie B. M., że jej adresem do doręczeń jest adres: W. ul. [...], jednakże oświadczenie to nie może mieć wpływu na wyżej przedstawioną ocenę działania organu, bowiem zostało ono przedłożone organowi dopiero w dniu 22 czerwca 2006 r., a zatem już po doręczeniu skarżącej decyzji Prezydenta W. z dnia [...] maja 2006 r. na adres ul. [...]w W. Sąd podziela argumentację organu odwoławczego, że fakt osobistego odebrania przez B. M. przedmiotowej decyzji Prezydenta W. w terminie późniejszym niż termin doręczenia skarżącej tej decyzji pocztą, nie powoduje od początku otwarcia dla strony terminu do wniesienia odwołania. Podkreślić należy, iż powyższy pogląd prezentowany jest również w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Czternastodniowy termin wniesienia odwołania nie mógł być więc liczony od dnia osobistego odbioru decyzji przez skarżąca w organie, tj. od dnia 22 czerwca 2006 r. Uznając zatem skargę za niezasadną, na podstawie art. 151 cytowanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec o jej oddaleniu.