IV SA/Wa 1881/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Anna Szymańska, sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2013 r. sprawy ze skargi [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w B. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie ochrony przyrody - oddala skargę - IV SA/Wa 1881/13 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2013 Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska uchylił decyzję Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. z dnia [...] lipca 2011 w zakresie warunków 2 i 3 i w tym zakresie orzekł następujące brzmienie ww. warunków: - skrzynki lęgowe dla poszczególnych gatunków należy wykonać i odpowiednio zabezpieczyć przed warunkami atmosferycznymi (najlepiej zabezpieczyć pokostem lnianym). Przy wykonywaniu skrzynek i ich montażu należy skorzystać z publikacji "Docieplanie budynków w zgodzie z zasadami ochrony przyrody Kepel A., Wylęgała P., Jaros R., Szkudlarek R., Paszkiewicz R. 2007. Fundacja EkoFundusz, Warszawa, której egzemplarz stanowi załącznik do niniejszej decyzji, - zamontowane skrzynki lęgowe typu D dla kawki należy czyścić nie rzadziej niż co 2 lata. Skrzynki lęgowe typu J dla jerzyka należy czyścić w przypadku stwierdzenia ich zasiedlenia przez inne gatunki ptaków. Należy kontrolować stan techniczny zamontowanych skrzynek lęgowych i w miarę potrzeby dokonywać ich naprawy lub wymiany na nowe, a czyszczenia dokonywać po zakończeniu okresu lęgowego ptaków (po 1 września, a przed 1 marca). W pozostałej części utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: Pismem z dnia 12 lipca 2011 r. [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa z siedzibą przy ul. [...] w B. (dalej: "[...]", Spółdzielnia) wystąpiła z wnioskiem do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. (dalej: "RDOŚ") o wydanie zezwolenia na zniszczenie siedlisk i ostoi jerzyka (Apus apus), kawki (Corvus monedula) oraz gołębia skalnego (Columba livia) na terenie budynków mieszkalnych przy ul. [...] i [...], ul. [...], ul. [...] oraz ul. [...] i [...] w B. Dnia 22 lipca 2011 r. RDOŚ wydał zezwolenie na zniszczenie siedlisk i ostoi chronionych gatunków ptaków, na wskazanych we wniosku budynkach mieszkalnych. W ww. decyzji organ I instancji nakazał wywieszenie we wskazanych miejscach skrzynek lęgowych w ramach kompensacji przyrodniczej za zniszczone w trakcie termomodernizacji siedliska chronionych gatunków ptaków. Pismem z dnia 8 sierpnia 2011 r. [...] wniosła odwołanie od decyzji RDOŚ. W odwołaniu strona skarżąca wniosła o uchylenie ww. decyzji w części punktów 1-7, dotyczącej obowiązku montażu budek lęgowych w trakcie realizacji prac termomodernizacyjnych i umorzenie postępowania w tym zakresie, zmianę ww. warunków przez organ odwoławczy bądź przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W dniu [...] lutego 2012 r. GDOŚ wydał decyzję, w której uchylił decyzję RDOŚ w zakresie punktu 3, dotyczącego obowiązku czyszczenia skrzynek lęgowych dla ptaków z częstotliwością nie rzadziej niż co 2 lata, orzekł w przedmiotowym zakresie oraz utrzymał decyzję RDOŚ w B. w mocy w pozostałej części. Na powyższą decyzję [...] złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W dniu 6 września 2012 r. WSA wydał wyrok, w sprawie IV SA/Wa 756/12, którym uchylił zaskarżoną decyzję GDOŚ oraz zasądził od GDOŚ zwrot kosztów postępowania. W wyroku WSA wskazał, iż GDOŚ przy ponownym rozstrzyganiu sprawy winien ustalić i uzasadnić następujące kwestie: kryteria, jakimi kierowano się nakładając obowiązek montażu określonej ilości skrzynek lęgowych danego typu na określonym budynku, wykonalność warunku 1 punkt f) decyzji RDOŚ, utrzymanej w tym zakresie decyzją GDOŚ, dotyczącego wywieszenia na budynku wielorodzinnym przy ul. [...] skrzynek lęgowych typu J dla jerzyka w ilości 127 sztuk, odesłanie [...] do publikacji zamieszczonej na stronie internetowej. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wydał zaskarżoną decyzję z dnia [...] czerwca 2013 podkreślając, że stanowi ona wykonanie wytycznych, zawartych w uzasadnieniu wyroku WSA i na tej podstawie orzekł o uchyleniu punktu 2 i 3 decyzji organu I instancji, albowiem w ten sposób następuje prawidłowe wykonanie zaleceń, zawartych w uzasadnieniu wiążącego go wyroku WSA. Na tę decyzję skargę do WSA wniósł Zarząd [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w B., wnosząc o uchylenie jej w całości, jak również decyzji wydanej w pierwszej instancji w części określonej punktami od 1 do 7 i umorzenie postępowania w tym zakresie, zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącej kosztów postępowania wg norm przepisanych, ewentualnie o zmianę postawionych warunków poprzez wskazanie przez Sąd innego rozwiązania niż wskazane w punktach od 1 do 7 skarżonej decyzji organu I instancji, lub przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Skarżąc w/w decyzje Spółdzielnia podniosła -podobnie jak w skardze na poprzednią decyzję GDOŚ - iż postawione warunki są niemożliwe do spełnienia i nadmiernie obciążają Spółdzielnię i jej członków kosztami takiego postępowania. Spółdzielnia podniosła, że wystąpiła o zgodę na niszczenie siedlisk lęgowych i gniazd ptaków. Zarzuciła organowi brak podstawy do uznania, że zniszczenie siedlisk ptaków spowodowałoby naruszenie interesu publicznego i stworzyłoby zagrożenie dla dziko występujących populacji chronionych oraz że prowadziłoby do znacznego uszczuplenia bazy dostępnych dla ptaków siedlisk lęgowych w B. Budynki mieszkalne nie są bowiem naturalną ostoją dziko żyjących ptaków, lecz przeznaczone są do zamieszkiwania w nich ludzi. Obwieszanie elewacji dziesiątkami czy setkami budek lęgowych jest sprzeczne z interesem publicznym oraz z prawem budowlanym wg którego elewacja budynku powinna odpowiadać określonym normom estetycznym. Jeżeli istnieje rzeczywiście potrzeba kompensacji przyrodniczej, to można określić inne warunki jej dokonania, jak np. montaż budek na dachu budynku, a nie na elewacji. Ponadto Spółdzielnia nie posiada odrębnych środków na taki cel. Nie jest możliwe finansowanie tego z funduszu remontowego ani też dodatkowe obciążanie takim kosztem mieszkańców. Ten koszt będzie powielany przez kolejne lata, gdyż organy administracyjne nałożyły warunek związany z czyszczeniem tych budek i ich konserwacją. Spółdzielnia wskazała też, że należy wziąć pod uwagę względy techniczne związane z montażem takich skrzynek. Trudne technicznie jest mocowanie ich na ścianach już obłożonych materiałem ociepleniowym. Natomiast montowanie skrzynek lęgowych na ścianach budynków jeszcze nie ocieplonych, a następnie ich ocieplanie, spowoduje powstawanie mostków termicznych pomiędzy warstwami ocieplenia a ścianami tych budek. To z kolei doprowadzi do zmniejszania zakresu uzyskiwanych korzyści z docieplenia budynku oraz przemarzanie budynku w tych miejscach, wilgoć i ubytki cieplne W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył i ustalił, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd całkowicie podziela stanowisko organu II instancji, zawarte w zaskarżonej decyzji, które zostało wyrażone na tle właściwie ustalonego stanu faktycznego. Uzasadnienie stanowi realizację wytycznych, zawartych w wyroku WSA, wydanego dnia 6 września 2012 w sprawie IV SA/Wa 756/12, jest spójne, logiczne i stanowi należyte odzwierciedlenie obowiązującego stanu prawnego sprawy. Jak słusznie stwierdził organ, na podstawie zał. nr 1 do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 12 października 2011 r., w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz. U. Nr 237, poz. 1419), wszystkie występujące na terenie Spółdzielni gatunki ptaków są objęte ochroną gatunkową ścisłą. Obecnie niemal 100% polskiej populacji jerzyków gniazduje w środowisku miejskim, na dużych wysokościach, w stropodachach budynków, szczelinach i pęknięciach oraz innych ubytkach w elewacjach budynków. Dlatego jerzyk jest gatunkiem znajdującym się pod szczególną presją, spowodowaną utratą siedlisk w związku z przeprowadzanymi na budynkach pracami termomodernizacyjnymi. Dla budynków, objętych decyzją, nie została wykonana inwentaryzacja ornitologiczna. Do wniosku zostały załączone zdjęcia przedstawiające fragmenty budynków, na których planowana jest termomodernizacja, ilustrujące typ otworów występujących na budynkach. Spółdzielnia ustaliła, iż na wskazanych budynkach odbywają lęgi trzy gatunki ptaków objęte ochroną: jerzyk (Apus apus), kawka (Corvus monedula) oraz gołąb skalny (Columba livia). Nie ustalono natomiast, które otwory oraz w jakiej liczbie (z wyjątkiem wykorzystywanych przez gołębia skalnego) są wykorzystywane przez poszczególne gatunki ptaków. Zdaniem Sądu w tej sytuacji organ II instancji wywiódł trafnie, iż z uwagi na charakterystykę siedliska, jak również biologię lęgową jerzyka, jeden otwór prowadzący do przestrzeni stropodachu może być wykorzystywany przez więcej niż jedną parę ptaków. Bez przeprowadzenia dokładnych obserwacji nie da się też stwierdzić, jaki procent siedlisk jest faktycznie zajęty. W zależności od uwarunkowań lokalnych, w tym m.in. liczby i parametrów miejsc lęgowych, jak i liczebności lokalnych populacji, stopień zasiedlenia poszczególnych siedlisk może być bardzo różny. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r., Nr 25, poz.150, z późn. zm.), kto podejmuje działalność mogącą negatywnie oddziaływać na środowisko, jest obowiązany do zapobiegania temu oddziaływaniu, a zgodnie z art. 6 ust. 2 tejże ustawy, kto podejmuje działalność, której negatywne oddziaływanie na środowisko nie jest jeszcze w pełni rozpoznane, jest obowiązany, kierując się przezornością, podjąć wszelkie możliwe środki zapobiegawcze. W wyroku z dnia 6 września 2012 r., w sprawie IV SA/Wa 756/12 WSA wskazał, że jeśli Spółdzielnia będzie chciała usunąć dotychczasowe siedliska chronionych ptaków będzie musiała ponieść związany z tym koszt kompensacji przyrodniczej (tutaj budowy i utrzymania skrzynek łęgowych)". [...] nie zakwestionowała ww. orzeczenia WSA. GDOŚ zauważył, że zgodnie z wnioskiem [...], na poszczególnych budynkach stwierdzono następujące siedliska ptaków gatunków objętych ochroną ścisłą lub częściową: . [...]: 136 otworów - kawki, . [...]: od strony docieplonej - 58 otworów, 197 pozostałych otworów - jerzyki (w sumie 255 otworów), . [...]: 3 otwory - kawki, od szczytu od strony podw. 37 otworów - jerzyki i kawki, . [...]: 1 otwór z prawej strony - kawka, . [...]: 1-2 otwory - kawki, 32 otwory od strony balkonów - jerzyki, . [...]: 24 otwory od strony podw. - jerzyki, od szczytu 1 otwór - gołąb miejski. RDOŚ w B. w oparciu o wniosek i nadesłaną dokumentację fotograficzną obiektów budowlanych wyznaczył następującą kompensację: . [...]: 15 skrzynek dla kawki, 53 skrzynki dla jerzyka (Z 68 skrzynek), 50% . [...]: 127 skrzynek dla jerzyka, 49% . [...]: 7 skrzynek dla kawki, 32 skrzynki dla jerzyka, 97,5% . [...]: 2 skrzynki dla kawki, 200% . [...]: 2 skrzynki dla kawki, 32 skrzynki dla jerzyka, 100% . [...]: 24 skrzynki dla jerzyka, 100% Analizując poprawność wyznaczenia kompensacji na poszczególnych budynkach (pod kątem dostępności siedlisk dla ptaków) organ II instancji wziął pod uwagę budynki przy ul. [...] i [...] - łącznie, oraz [...],[...],[...] i [...] - łącznie, gdyż położone są one w bezpośrednim sąsiedztwie. Dlatego dla budynków [...] i [...] zaakceptowano ustalenia organu I instancji co do wykonania kompensacji 50% zniszczonych siedlisk, a dla pozostałych budynków 100%. Zdaniem Sądu, organ II instancji trafnie przyjął, że w przypadku braku inwentaryzacji ornitologicznej wykonanej przez eksperta ornitologa, zalecanym współczynnikiem kompensacji jest 1:1. Taki współczynnik zastosował RDOŚ w B. dla grupy budynków [...],[...],[...] i [...]. W przypadku budynków [...] i [...], liczba skrzynek lęgowych jest wprost zgodna z liczbą siedlisk wskazaną we wniosku. W przypadku dwóch budynków przy ul. [...], zinwentaryzowano w sumie 41 otworów i na taką liczbę skrzynek lęgowych wyznaczono kompensację. Z wniosku [...] wynikało, że na bloku przy ul. [...] trzy otwory wentylacyjne zajmowane są przez kawki (strona szczytowa) oraz 37 otworów (od strony podwórza) przez jerzyki i kawki. Ponieważ Spółdzielnia nie określiła dokładnej liczby par jerzyków i kawek, zasiedlających otwory wentylacyjne od strony podwórza, organ II instancji uznał, że 32 skrzynki lęgowe dla jerzyka i 7 skrzynek lęgowych dla kawki to kompensacja, która gwarantować będzie zachowanie we właściwym stanie ochrony lokalne populacje obydwu gatunków. Tak samo przedstawiała się sytuacja 2 budynków przy ul. [...].[...] wskazała, iż wszystkie otwory prowadzące do stropodachu budynku przy ul. [...] jako zajmowane przez kawki. Tymczasem z analizy nadesłanego przez wnioskodawcę materiału zdjęciowego wynika, iż otwory te byłyby preferowane przez jerzyki (kawki preferują otwory o większej średnicy wlotu). W tej sytuacji co do budynków [...] i [...] przy ul. [...], wyznaczona kompensacja w postaci 50% utraconych siedlisk została przez organ II instancji uznana za rozwiązanie minimalne, ale nadal zapewniające ptakom miejsce do rozrodu. W opinii organu II instancji przyjęcie wskaźnika kompensacji w postaci 50% jest możliwe tylko w przypadku dużej bazowej liczby otworów prawdopodobnie wykorzystywanych przez ptaki. Zastosowanie kompensacji w wielkości 50% w przypadku zaledwie kilkunastu dostępnych otworów stanowiłoby zbyt duże uszczuplenie bazy dostępnych siedlisk i zgoda taka nie powinna być wydana. Taki sam efekt spowodowałoby również dalsze ograniczenie liczby skrzynek lęgowych w ramach kompensacji przyrodniczej na budynkach [...] i [...]. Sąd podziela stanowisko organu II instancji, że liczba skrzynek lęgowych, wyznaczona w wyniku indywidualnej analizy wniosku do zamontowania na budynkach [...] i [...] została wyznaczona prawidłowo, z uwzględnieniem zarówno uwarunkowań lokalnych (duża bazowa liczba otworów, umożliwiająca zastosowanie niższego niż 1:1 wskaźnika kompensacji przyrodniczej) jak i możliwości technicznych, gdyż wykonanie kompensacji w stosunku 1:1 byłoby niemożliwe przy zachowaniu minimalnych parametrów konstrukcyjnych skrzynek lęgowych. Uwzględniając wyrok WSA z dnia 6 września 2012 r., sygn. IV SA/Wa 756/12 organ stwierdził, iż zawieszenie liczby 127 skrzynek lęgowych dla jerzyka na budynku przy ul. [...] byłoby możliwe. Wskazane w publikacji "Docieplanie budynków w zgodzie z zasadami ochrony przyrody" wymiary budki dla jerzyka to 35 cm długości oraz po 16 cm dla wymiarów szerokości i wysokości. Na tej podstawie organ II instancji słusznie- według Sądu, orzekającego w niniejszym składzie- zalecił wywieszanie skrzynek dla jerzyka szeregowo po kilkanaście sztuk (co jest również zgodne z warunkiem 4. decyzji RDOŚ, w grupach po 6 lub więcej), w niewielkich odległościach od siebie (co 0,5 - 1 m). Łączna długość ścian frontowych budynku [...] to ok. 250 m, tymczasem sumaryczna długość 127 skrzynek lęgowych dla jerzyka to zaledwie ok. 45 m przy; przy założeniu, że budki będą wieszane szeregowo, wyłącznie w jednym rzędzie, jedna obok drugiej. Do tego zgodnie z ww. publikacją doliczyć należy 11 m na odstępy między szeregami skrzynek (przy zastosowaniu maksymalnych odstępów, tj. 1 m, co kilkanaście - przyjęto 12 – budek), co daje sumaryczną długość 56 m. Organ podkreślił, że w środowisku badaczy ptaków, gniazdujących na budynkach, wyrażono opinię, iż skrzynki lęgowe dla jerzyka powinny być wieszane na ścianach na wystawie północnej lub wschodniej w celu uniknięcia przegrzania ptaków, zasiedlających takie budki. Organ II instancji uznał, że nawet w przypadku nałożenia takiego warunku na [...], montaż 127 skrzynek lęgowych dla jerzyków na budynku [...] byłby możliwy, gdyż sumaryczna długość ścian tego budynku o wystawie północnej i wschodniej wynosi ok. 115 m (bez ścian szczytowych). Organ podkreślił też, że teoretycznie możliwe byłoby nawet wykonanie kompensacji przyrodniczej w pełnym zakresie, tj. w stosunku 1:1 za utracone siedliska. Jednakże rozwiązanie to byłoby niewskazane ze względu na fakt, iż część budek musiałaby zostać wywieszona na ścianach o wystawie południowej i zachodniej (co mogłoby stwarzać ryzyko zbytniego nagrzewania się skrzynek latem, w upalne dni). Ponadto, organ II instancji nie mógł zmienić zakresu kompensacji wyznaczonego przez RDOŚ w B. na większy (optymalny) z uwagi na fakt, iż zgodnie z art. 139 kpa organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny. W przedmiotowym przypadku zaskarżona decyzja nie naruszała rażąco prawa ani interesu społecznego w postaci ochrony wartości przyrodniczych w skali lokalnej i krajowej. Sąd orzekający w sprawie niniejszej całkowicie podziela stanowisko organu II instancji, a jego wyjaśnienie jest trafne, logiczne i przekonujące. Jednocześnie stanowi realizację wytycznych, zawartych w wyroku WSA z dnia 6 września 2012, wydanego w sprawie IV SA/Wa 756/12. Sąd podziela stanowisko GDOŚ również co do tego, że uchylenie decyzji RDOŚ w części określonej punktami od 1 do 7 nie jest możliwe, gdyż zniszczenie tak dużej liczby siedlisk lęgowych gatunków chronionych nie tylko spowodowałoby znaczne uszczuplenie bazy dostępnych dla ptaków siedlisk lęgowych w mieście B., ale również mogłoby znacząco negatywnie wpłynąć na samą liczebność gatunków, w szczególności jerzyka, z uwagi na fakt, iż ptakom nie zapewniono alternatywnego miejsca dla odbywania lęgów. Zdaniem Sądu słusznie organ II instancji uchylił decyzję organu I instancji w zakresie punktu 3, dotyczącego obowiązku czyszczenia skrzynek lęgowych dla ptaków z częstotliwością nie rzadziej niż co 2 lata, gdyż wziął pod uwagę biologię lęgową jerzyka oraz kierował się słusznym interesem strony. Po analizie sposobu budowy gniazd jerzyka, organ II instancji orzekł, iż zamontowane skrzynki lęgowe typu D dla kawki należy czyścić nie rzadziej niż co 2 lata, natomiast skrzynki lęgowe typu J w sytuacji kiedy budka dla jerzyka została zajęta przez inny gatunek ptaka (wróbla, szpaka, etc.), gdyż brak realizacji ww. warunku mogłoby uczynić ją niezdatną do użytkowania przez jerzyka z uwagi na nadmiar naniesionego materiału gniazdowego. Odnosząc się do podnoszonej w skardze kwestii kosztów, trudności w montażu oraz obniżenia skuteczności zastosowanej termoizolacji, trafnie stwierdził organ II instancji, że RDOŚ w B. w swojej decyzji wskazał jedynie ilość skrzynek lęgowych, które mają być wywieszone na poszczególnych budynkach oraz określił ich typ. Spółdzielnia może dokonać wyboru techniki, która będzie najlepiej dostosowana do parametrów danego budynku Podsumowując zarzuty skargi Sąd uznał, że warunki postawione w zaskarżonej decyzji GDOŚ są możliwe do spełnienia i nie obciążają Spółdzielni nadmiernymi kosztami. Dane, wzięte pod uwagę podczas określania tych warunków są zgodne ze stanem faktycznym – na podstawie danych podanych przez Spółdzielnię we wniosku. Stanowią również właściwą realizację obowiązującego stanu prawnego oraz wytycznych, zawartych w wyroku WSA w Warszawie z dnia 6 września 2012 roku. Nie ma możliwości zastosowania kompensacji innej, niż zawarta w zaskarżonej decyzji. Zarzuty Spółdzielni w tym względzie mają na celu tylko uchylenie się od ponoszenia kosztów kompensacji, nie mają charakteru merytorycznego i nie znajdują żadnych podstaw prawnych. Zdaniem Sądu, zniszczenie siedlisk w zakresie planowanym przez [...] w wyniku robót termomodernizacyjnych jest sprzeczne z interesem publicznym i stwarza zagrożenie dla dziko występujących populacji ptaków chronionych w B. Nadto, jak trafnie uznał organ II instancji, jakkolwiek zawieszenie skrzynek lęgowych na wysokości stropodachu powoduje przerwanie ciągłości ocieplenia elewacji, nie znajduje to jednak bezpośredniego przełożenia na straty ciepła, gdyż przestrzeń stropodachu w takim czy innym wypadku jest stale wentylowana (poprzez liczne otwory prowadzące do stropodachu, których zniszczenie poprzez zamknięcie kratką lub przykrycie warstwą ocieplenia powoduje zniszczenie siedlisk ptaków). Ponadto, sama skrzynka lęgowa jest wykonana z drewna, materiału o właściwościach termoizolacyjnych, a wypełniona powietrzem komora, w której gniazdują ptaki, jest odpowiednikiem przedsionka w budynkach, który zmniejsza straty ciepła. W związku z powyższym, w przypadku kiedy siedliska gatunków chronionych, które mają być zostać zniszczone w trakcie robót termomodernizacyjnych, umiejscowione są w stropodachu (w przeciwieństwie np. do szczelin w elewacji, przestrzeni za rynnami, dziur pod parapetami, etc), ewentualne niewielkie straty ciepła w wyniku montażu skrzynek lęgowych, nie będą miały znaczącego negatywnego wpływu na termikę budynku. Jak trafnie zauważył organ II instancji, zgodnie z art. 153 Ppsa, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. GDOŚ w sposób wyczerpujący odniósł się do wszystkich wytycznych WSA, zawartych w wyroku z dniu 6 września 2012 r., sygn. akt: IV SA/Wa 756/12. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 151 p.p.s.a.