IV SA/Wa 1882/17
PostanowienieWSA w Warszawie2017-09-18
Skład orzekający: Anita Wielopolska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu egzekucyjnego dotyczące stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów wniesionych przez zobowiązanego podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 3 PPSA?Ratio decidendi
Skarga na postanowienie wydane w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów wniesionych przez zobowiązanego podlega odrzuceniu, ponieważ sprawa ta nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 PPSA, postanowienia te są wyłączone z kognicji sądów administracyjnych.Stan faktyczny
Skarżący M. P. wniósł skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, które utrzymało w mocy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Postanowienia te dotyczyły uznania zarzutów skarżącego za nieuzasadnione w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym wykonania decyzji nakładającej obowiązek przywrócenia terenu do stanu poprzedniego. Skarżący kwestionował zasadność tych postanowień.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anita Wielopolska po rozpoznaniu w dniu 18.09.2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2017 r. znak [...] w przedmiocie uznania zarzutów za nieuzasadnione oraz stwierdzenia braku podstaw do uznania decyzji za wykonaną postanawia: odrzucić skargę.
Postanowieniem z dnia [...] maja 2017 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska, działając na podstawie art. 34 § 1 i § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2016 r. poz. 599 ze zm.), dalej u.p.e.a., po rozpatrzeniu zażalenia M. P., utrzymał w mocy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] lutego 2017 r., uznające zgłoszone przez zobowiązanego zarzuty za nieuzasadnione oraz stwierdzające, że brak jest podstaw do uznania za wykonaną decyzji tego organu z dnia [...] maja 2012 r., nakładającej obowiązek przywrócenia do stanu poprzedniego terenu zlokalizowanego w rejonie jeziora [...] w [...], powiat [...].
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł M. P.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie zaś z art. 3 § 2 p.p.s.a. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Przedmiotowa ustawa została znowelizowana z dniem 15 sierpnia 2015 r. mocą ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), a dokonana nowelizacja objęła swym zakresem m.in. właściwość sądów administracyjnych.
W myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
W niniejszej sprawie, decyzją Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] maja 2012 r. został nałożony na skarżącego nakaz przywrócenia do stanu poprzedniego terenu zlokalizowanego w rejonie jeziora [...] w [...], powiat [...].
Pismem z dnia 12 grudnia 2016 r. skarżący wniósł zarzuty w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego, objętego tytułem wykonawczym wystawionym przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] w dniu [...] października 2016 r., dotyczącym nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania ww. decyzji z dnia [...] maja 2012 r. Zarzuty te zostały uznane za niezasadne przez wierzyciela – Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2017 r. W wyniku rozpoznania zażalenia skarżącego, zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia [...] maja 2017 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.
Przedmiotowa skarga dotyczy zatem postanowienia wydanego w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów wniesionych przez zobowiązanego, tj. postanowienia, które na mocy art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. zostało wyłączone z kognicji sądów administracyjnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2016 r. sygn. akt II OSK 2014/16, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Należy wskazać, że Sąd w niniejszym postępowaniu nie bada zasadności istnienia obowiązku egzekucyjnego. Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych, bez badania jej zarzutów merytorycznych. W ramach postępowania egzekucyjnego stronom na innych etapach postępowania egzekucyjnego przysługują środki zaskarżenia podlegające następnie kontroli sądu administracyjnego. Ochrona praw uczestników tego postępowania jest możliwa w drodze zaskarżenia do sądu administracyjnego - na podstawie art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. - postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012 r., wyd. 5, str. 72).
Ponadto wyjaśnić należy, że niewłaściwe pouczenie skarżącego przez organ odwoławczy o możliwości wniesienia skargi na przedmiotowe postanowienie do wojewódzkiego sądu administracyjnego nie skutkuje możliwością merytorycznego rozpoznania skargi.
W opisanej sytuacji Sąd zobligowany jest odrzucić skargę, gdyż zainicjowana nią sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło