IV SA/Wa 1888/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 3 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. Sp. z o.o. z siedzibą w L. w sprawie ze skargi H. Sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia (...) lipca 2007 r. nr (...) w przedmiocie zameldowania na pobyt stały postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji – Pismem, które wpłynęło do organu w dniu 28 sierpnia 2007 r. H. Sp. z o.o. z siedzibą w L. wniosła skargę na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia (...) lipca 2007 r. nr (...) w przedmiocie zameldowania na pobyt stały. W skardze skarżąca wniosła również o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Kwestię wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu reguluje art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwana dalej "p.p.s.a". Zgodnie z zasadą, jaką ustanawia ten przepis, wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przepis ten dopuszcza jednak wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd, na wniosek skarżącego, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (§ 3 omawianego przepisu). Podkreślić należy, iż wnosząc o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, skarżąca nie wskazała, w czym konkretnie upatruje niebezpieczeństwa wyrządzenia wykonaniem zaskarżonej decyzji znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest jednakże tylko częściowo jest oparty na zasadzie skargowości. Zasada ta obowiązuje jedynie w zakresie wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd ma obowiązek uwzględniać z urzędu, a więc i bez wniosków strony, okoliczności decydujące o wstrzymaniu bądź odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności zaskarżonych do Sądu (postanowienie NSA z dnia 31 marca 2005 r. NSA W-wa, sygn. akt II OZ 155/05, publ. OwSS 2005/3/72). Dokonując stosownej oceny z urzędu Sąd nie dostrzega, aby wskazane w art.61§3 p.p.s.a. przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wystąpiły w niniejszej sprawie. Wynika to z samego charakteru zaskarżonego rozstrzygnięcia, które skutkuje jedynie zameldowaniem D. i M. I. w lokalu należącym do skarżącej, a zatem urzędowym stwierdzeniem tego, iż osoby zameldowane w tym lokalu przebywają (przy założeniu, iż zaskarżona decyzja jest prawidłowa, czego na obecnym etapie rozpatrywania sprawy Sąd oczywiście nie przesądza). Brak w ocenie Sądu dostatecznych przesłanek do uznania, iż tego typu konsekwencje wydania zaskarżonej decyzji mogą wyrządzić skarżącej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Z tego względu wniosku skarżącej uwzględnić nie można. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.61§3 p.p.s.a.