IV SA/Wa 1894/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. K. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2011r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. K. na opisaną w sentencji postanowienia decyzję Wojewody [...], albowiem skarżąca nie usunęła braków formalnych skargi. R. K. odebrała otrzymała to rozstrzygnięcie w dniu 11 stycznia 2012 r. (potwierdzenie – k 47 akt sprawy). W dniu 20 stycznia 2012 r. skarżąca złożyła za pośrednictwem Wojewody [...], wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Stwierdziła, ze niewykonanie zarządzenia Sądu wzywającego ją do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpiło bez jej winy. W dniu 1 lutego Wojewoda [...] przekazał powyższy wniosek do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd na wniosek strony, która bez swojej winy nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym postanowi przywrócenie terminu (art.86 § 1 p.p.s.a.). Brak winy należy rozumieć jako dopełnienie przez stronę obowiązku dołożenia staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie przesłanki braku winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Zgodnie z art. 86 § 2 p.p.s.a. warunkiem przywrócenia terminu jest spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony w zakresie postępowania sądowego. Zasadą jest, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Wyjątek od tej zasady dotyczy wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi który, zgodnie z przepisem art. 87 § 3 p.p.s.a. wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Z powyższego wynika, że R. K. wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi mogła skutecznie złożyć do dnia 18 stycznia 2012 r. Wniosek ten powinna skierować bezpośrednio do Sądu. R. K. wniosek o przywrócenie terminu złożyła w siedzibie organu w dniu 20 stycznia 2012 r. Co więcej, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, jeżeli pismo zostanie wniesione z pominięciem sądu, do którego powinno być wniesione, o zachowaniu terminu decyduje data nadania pisma w urzędzie pocztowym pod adresem właściwego sądu (por. uch. połączonych Izb Cywilnej oraz Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych SN z dnia 28 listopada 1987 r., III CZP 33/87, OSN 1988, nr 6, poz. 73). Oznacza to, że w rozpoznawanej sprawie za datę złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi uznać należy dzień 1 lutego 2012 r. Tymczasem, jak wskazano powyżej siedmiodniowy ustawowy termin do złożenia tego wniosku upływał w dniu 18 stycznia 2012 r. Z tej przyczyny, Sąd działając na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.