IV SA/Wa 1924/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie sędzia WSA Jakub Linkowski, sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Protokolant sekr. sąd. Julia Durka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2013 r. sprawy ze skargi E.G. i W. G. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji 1. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Głównego Geodety Kraju z [...] kwietnia 2013r. nr [...] 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...], Główny Geodeta Kraju, po rozpatrzeniu wniosku E. i W. G., odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa P. z dnia [...] października 2010 r., nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...]umarzającą postępowanie administracyjne w sprawne wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków m. R. dotyczące przywrócenia w zasobie ewidencji gruntów i budynków działek ewidencyjnych nr: [...]położonych w obrębie [...] przy ul. S.. Od ww. postanowienia wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożyli E. i W.G.. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r. [...] Główny Geodeta Kraju działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, w związku z art. 127 § 3 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267), po rozpatrzeniu wniosku E. i W. G. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Głównego Geodety Kraju z dnia [..] kwietnia 2013 r., nr [...], odmawiającym wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa P. z dnia [...].10.2010 r., nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków m. R. dotyczące przywrócenia w zasobie ewidencji gruntów i budynków działek ewidencyjnych nr: [...]położonych w obrębie [...] przy ul. S. orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wskazano, iż decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa P. z dnia [...] października 2010 r., nr [...], ostatecznie rozstrzygająca sprawę umorzenia postępowania w przedmiocie wprowadzenia zmian do ewidencji gruntów i budynków, której to stwierdzenia nieważności domagają się skarżący, podlegała już ocenie sądu administracyjnego co do jej zgodności z prawem. Mianowicie, wyrokiem z dnia 16.11.2012 r., sygn. akt I OSK 1379/11 Naczelny Sąd Administracyjny - w wyniku rozpatrzenia skargi kasacyjnej K. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 13.04.2011r., sygn. akt II SA/Rz 1147/10, uchylającego ww. decyzję Wojewódzkiego Inspektora z dnia [...] października 2010 r. wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji - uchylił zaskarżony wyrok i oddalił skargę E. i W. G. na tę decyzję. W uzasadnieniu ww. wyroku Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że sprawa wprowadzenia zmian do ewidencji była już przedmiotem rozpoznania w prowadzonym w 2002 r. postępowaniu administracyjnym i jest tożsama ze sprawą zakończoną ostateczną decyzją P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R. z [...] lutego 2003 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z [...] grudnia 2002 r., nr [...] w sprawie odmowy wprowadzenia w operacie ewidencji gruntów miasta R. obręb [...] zmiany dotyczącej działek nr [...]. Sąd wskazał jednocześnie, że w postępowaniu administracyjnym niedopuszczalne jest ponowne rozpatrywanie sprawy i wydanie decyzji, jeżeli wcześniej dana sprawa została zakończona prawomocnym wyrokiem sądu, a taka sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie, mianowicie w sprawie tej orzekał Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie, który wyrokiem z 28 lutego 2005 r., SA/Rz 461/03 skargę oddalił. Dlatego, też Sąd stwierdził, że umorzenie postępowania administracyjnego w stanie faktycznym i prawnym niniejszej sprawy znajdowało uzasadnienie w treści art 105 § 1 k.p.a. Wobec powyższego Główny Geodeta Kraju stwierdził, iż w myśl art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Przy czym, zgodnie z art. 171 tej ustawy wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 27.12.2009 r., sygn. akt I OPS 6/09, stwierdził oddalenie skargi na decyzję przez sąd administracyjny zamyka organom administracyjnym, legitymowanym do uruchomienia nadzwyczajnego trybu postępowania administracyjnego o stwierdzenie nieważności tej decyzji, możliwość pozbawienia jej mocy wiążącej w tym trybie w takim zakresie, w jakim przyczyny tej wadliwości objęte zostały zakresem rozpoznania i orzekania sądu administracyjnego. Ponadto organ wskazał, iż nie bez znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy jest fakt, że podważana przez skarżących kwestia tożsamości sprawy, która legła u podstaw wydania przez Wojewódzkiego Inspektora decyzji z dnia [...] października 2010 r., nr [...], a przy tym podnoszone zarzuty braku przeprowadzenia postępowania dowodowego przed jej wydaniem, które w ocenie skarżących stanowią o rażącym naruszeniu przepisów art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. i 136 k.p.a., były także zgłaszane w postępowaniu sądowym zakończonym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2012 r., sygn. akt I OSK. 1379/11. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd stwierdził, że w postępowaniu kasacyjnym nie stwierdzono naruszeń przepisów postępowania, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. W. i E. G. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając ww. postanowieniu błąd w ustaleniach faktycznych i zaniechanie wyjaśnienia sprawy. Wobec powyższego skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wskazali, iż organ zupełnie pominął nowe, istotne dowody w sprawie tj. kopię wniosku K. G. z dnia [...] stycznia 1988r. skierowanego do Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w R. o wprowadzenie w operacie ewidencji gruntów zmian wynikających z przedłożonej przez niego mapy oraz kopię mapy geodezyjnej. Skarżący zdobył te dowody dopiero [...] marca 2013 r. Organ powinien więc przeprowadzić w sprawie postępowanie wyjaśniające, żądając przedstawienia oryginałów ww. dokumentów. Dodatkowo skarżący swoje stanowisko przedstawili w piśmie procesowym z dnia [...] września 2013r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak, związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.). Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane kryteria, doszedł do przekonania, iż zarówno zaskarżone postanowienia jak i poprzedzające je postanowienie Głównego Geodety Kraju naruszają prawo. Przedmiotem skargi jest postanowienie Głównego Geodeta utrzymujące w mocy własne postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa P. z dnia [...] października 2010 r., nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków m. R. dotyczące przywrócenia w zasobie ewidencji gruntów i budynków działek ewidencyjnych nr: [...]położonych w obrąbie [...] przy ul. S.. Organ uznał, iż nie jest możliwe wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa P. z dnia [...] października 2010 r. albowiem podlegała ona już ocenie sądu administracyjnego co do jej zgodności z prawem. O ocenie Sądu powyższe rozstrzygnięcie uznać należy za przedwczesne, gdyż organ z naruszeniem art. 7 i 77 k.p.a. nie wyjaśnił czy intencją skarżących było żądanie stwierdzenia nieważności wskazanej decyzji. Jak wynika z wniosku o stwierdzenie nieważności, skarżący podnieśli iż w ich ocenie organ prowadzący postępowanie w przedmiocie odmowy wprowadzenie żądanych przez nich zmian w ewidencji nie zostało przeprowadzone w sposób należyty. W toku postępowania skarżący przedstawili kserokopie nowych dowodów, tj. kopię wniosku K. G. z dnia [...] stycznia 1988 r. skierowanego do Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w R. o wprowadzenie w operacie ewidencji gruntów zmian wynikających z przedłożonej przez niego mapy oraz kopię mapy geodezyjnej, które to zdaniem skarżących uzasadniają zmianę zaskarżonego rozstrzygnięcia w sprawie. Zdaniem skarżących te dokumenty wpłynęłyby na kwestię merytorycznej oceny związanej z wprowadzeniem zmian do ewidencji gruntów i budynków. Zgodzić należy się z organem, iż przedstawione przez stronę dokumenty pozostają bez wpływu na ocenę dopuszczalności wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa P. z dnia [...] października 2010 r. nr [...], bowiem decyzja ta dotyczy umorzenia postępowania, a zatem nie rozstrzyga sprawy w sposób merytoryczny. Organ zobowiązany był jednak rozważyć czy mogą mieć znaczenie dla ponownej oceny sprawy zakończonej decyzją P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R. z [...] lutego 2003 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z [...] grudnia 2002 r., nr [...] w sprawie odmowy wprowadzenia w operacie ewidencji gruntów miasta R. obręb [...] zmiany dotyczącej działek nr [...]. Jak wyjaśnił skarżący na rozprawie jego intencją było ponowne rozpoznanie przez organ w świetle nowego dowodu prawidłowości odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków, albowiem jak stwierdził w swoim wyroku Naczelny Sąd Administracyjny do czasu wyeliminowania z obrotu prawnego ostatecznej decyzji P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R. z [...] lutego 2003 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z [...] grudnia 2002 r., nr [...] w sprawie odmowy wprowadzenia w operacie ewidencji gruntów miasta R. obręb [...] zmiany dotyczącej działek nr [...], nie jest możliwe prowadzenie ponownego postępowania w tym samym zakresie. Dlatego też organ po otrzymaniu wniosku o stwierdzenie nieważności ww. decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa P. z dnia [...] października 2010r. nr [...], mając na uwadze iż decyzja ta dotyczy umorzenia postępowania i nie rozstrzyga sprawy w sposób merytoryczny oraz mając na uwadze na wyrok NSA, powinien stosownie do treści art. 9 k.p.a. wyjaśnić stronie która nie jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika jak wygląda stan faktyczny i prawny sprawy, pouczając skarżących, iż podnoszona przez nich okoliczność pojawienia się nowych dowodów w sprawie może stanowić podstawę wniosku o wznowienie postępowania sprawy zakończonej decyzją P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R. z [...] lutego 2003 r., nr [....], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z [...] grudnia 2002 r., nr [...] w sprawie odmowy wprowadzenia w operacie ewidencji gruntów miasta R. obręb [...] zmiany dotyczącej działek nr [...]. Mając na uwadze, iż sąd administracyjny nie czyni własnych ustaleń w sprawie, a jedynie ocenia zaskarżony akt pod względem jego zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, a taka kontrola jest jednak możliwa tylko w warunkach wyczerpujących istotę zagadnień ustaleń faktycznych i prawnych dokonanych przez organ administracyjny rozstrzygający sprawę, za niezbędne Sąd uznał uchylenie zaskarżonych postanowień i przekazanie sprawy organom administracji publicznej. Dlatego też Sąd działając na podstawie art. art. 145 § 1 pkt c) p. p. s. a. orzekł jak w sentencji. Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł o niewykonywaniu zaskarżonego postanowienia do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.