IV SA/Wa 1933/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. C. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2016 r. Wojewoda [...] działając na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku R. C., odmówił wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. orzekającej o wymeldowaniu R. C. z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w W.. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 10 czerwca 2016 r. R. C. wystąpił do Wojewody [...] z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji ostatecznej Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. Tego samego dnia złożył na ww. decyzję za pośrednictwem Wojewody [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł R. C. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o odrzucenie skargi podnosząc, że na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji nie przysługuje zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na wydane w postępowaniu administracyjnym postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Przedmiotem skargi jest wydane na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. o odmowie wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej orzekającej o wymeldowaniu skarżącego, będącej przedmiotem odrębnej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarejestrowanej pod sygn. akt IV SA/Wa 1582/16. Wniesienie skargi na postanowienie organu o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji, wydane na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., nie jest dopuszczalne. Świadczy o tym zarówno treść art. 3 § 2 p.p.s.a., wyznaczającego zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych, jak i brzmienie art. 61 § 2 i § 3 p.p.s.a. określającego istotę oraz rolę procesową postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jak wskazano powyżej, w zakresie postanowień kontrola prowadzona przez sądy administracyjne obejmuje, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, będące przedmiotem niniejszej skargi, nie przysługuje zażalenie w administracyjnym toku instancji. Postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma służyć udzieleniu skarżącemu ochrony tymczasowej (poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji lub innego aktu) na czas toczącego się postępowania przed sądem administracyjnym. Strona może skierować wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji będącej przedmiotem skargi do organu na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. lub do sądu rozpoznającego skargę na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. W przypadku, gdy wskutek wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zostało wydane postanowienie przez organ administracji publicznej, strona niezadowolona z takiego rozstrzygnięcia może złożyć wniosek o rozpoznanie żądania w tym przedmiocie do sądu administracyjnego, o czym stanowi wprost przepis art. 61 § 3 zd. 2 p.p.s.a., zgodnie z którym odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu (por. J.P. Tarno, Komentarz do art. 61 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX Omega). Wobec postanowienia organu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ustawodawca nie przewidział możliwości jego kontroli w administracyjnym toku instancji poprzez wniesienie zażalenia do organu wyższego stopnia. Ponieważ postanowienie to wydawane jest już w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego, ocena co do zaistnienia podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w razie negatywnego rozstrzygnięcia organu w tym przedmiocie, należy do sądu administracyjnego, który może w sprawie wniosku strony wydać ponowne postanowienie. Postanowienie organu administracji publicznej w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest niezaskarżalne. Postanowienie to nie jest również postanowieniem kończącym postępowanie lub rozstrzygającym sprawę co do istoty, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma charakter incydentalny, gdyż dotyczy kwestii wpadkowej, powstałej w toku postępowania sądowoadmnistracyjnego i nie rozstrzyga o prawach lub obowiązkach skarżącego, co do których orzeczono w decyzji będącej przedmiotem skargi. Z tego względu, postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie należy do zakresu kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne, a zatem nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 10 lutego 2016 r. sygn. akt I SA/Rz 49/16, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 28 stycznia 2016 r. sygn. akt I SA/Rz 1229/15, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 grudnia 2006 r. sygn. akt I SA/Łd 2015/06 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Uwzględniając powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.