IV SA/Wa 1944/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alina Balicka (spr.), Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Golat,, sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant ref. staż. Marta Pachulska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi S. T. Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego oddala skargę Zaskarżoną do Sądu decyzją z [...] maja 2016 r. nr [...] Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W., działając na podstawie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej "k.p.a") oraz art. 4 ust. 4, art. 122 ust. 1 pkt 1 ustawy z 18 lipca 2000 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2015 r. poz. 469 ze zm., dalej również "ustawa Prawo wodne"), uchylił decyzję z [...] czerwca 2015 r. nr [...] Starosty M. w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Powyższa decyzja zapadła w następującym stanie sprawy. S. Sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej również "Spółka", "skarżąca") wystąpiła do Starosty M. z wnioskiem o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód polegające na odprowadzaniu wód opadowych i roztopowych ujętych w system kanalizacyjny, pochodzących z działki nr [...] obręb S., istniejącym wylotem na działce [...] obręb [...] do rowu melioracyjnego RE. Starosta M. (dalej również "organ pierwszej instancji") decyzją z [...] czerwca 2015 r. udzielił pozwolenie wodnoprawne zgodnie z wnioskiem Spółki. H. P. (dalej również "uczestnik postępowania") wniósł odwołanie od powyższej decyzji. Uczestnik zwrócił się o nieudzielanie pozwolenia wodnoprawnego do czasu ustalenia faktycznego stanu kanałów znajdujących się na działkach [...] i [...]. Podniósł, że Spółka od 31 lipca 2012 r. (data ustanowienia użytkowania wieczystego na rzecz m.in. uczestnika) nie była zainteresowana stanem oraz konserwacją kanałów deszczowych i wylotu. Uczestnik wywiódł również, że organ pierwszej instancji dokonując oględzin terenu nierzetelnie zbadał istniejące podłączenia do kanalizacji i faktyczną wielkość przepływu wód opadowych. Zdaniem uczestnika, stan kanałów oraz droga przepływu wód opadowych w znacznym stopniu odbiega od założeń przedstawionych przez Spółkę. Po silnych opadach, przez wylot jak i studzienki usytuowane na kanalizacji deszczowej, przez które ma przepływać woda opadowa z działki [...] przepływa niewielka ilość wody. Natomiast ścieki deszczowe wybijają z kanałów nieczynnej kanalizacji ścieków komunalnych co powoduje zalania oraz degradację terenu przed jego budynkiem. Uczestnik zaakcentował, że z informacji uzyskanych w Gminie M. wszystkie posesje są podłączone do oczyszczalni ścieków, więc wybijająca woda (ścieki deszczowe) pochodzi prawdopodobnie z podłączeń kanalizacji deszczowej. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Warszawie (dalej również "organ odwoławczy"), po zapoznaniu się z zarzutami odwołania oraz materiałem dowodowym zebranym przez organ pierwszej instancji, decyzją z [...] maja 2016 r. uchylił decyzję z [...] czerwca 2015 r. Starosty M. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W ocenie organu odwoławczego zebrany materiał dowodowy był niepełny, a decyzja zawierała wady niezwiązane z odwołaniem. Organ odwoławczy podniósł, że złożony przez Spółkę operat wodnoprawny nie określa, stosownie do treści art. 132 ust. 5 ustawy Prawo wodne, wielkości zrzutu ścieków maksymalnego godzinowego, średniego dobowego oraz maksymalnego rocznego , określonych w m3. Ponadto w operacie wodnoprawnym brak jest informacji o zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód, z wykazem nieruchomości i ich właścicieli, którym przysługuje status strony postępowania. W operacie zawarte zostały wyłącznie informacje o lokalizacji urządzeń kanalizacji deszczowej na działce Spółki oraz o wykorzystaniu istniejącego kanału wraz z wylotem do rowu znajdującego się na działce nr [...], której właścicielami są J. P. i H. P. Przyjęty w dokumentacji graficznej, na mapie sytuacyjno-wysokościowej terenu, zasięg oddziaływania nie znajduje odzwierciedlenia w części opisowej operatu. W ocenie organu odwoławczego jest on za mały w stosunku do wskazanej w l/s ilości odprowadzanych wód opadowych oraz podanej w operacie informacji, że ostatecznym odbiornikiem ścieków jest rzeka [...]. Odnosząc się do zarzutów odwołania, Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. wyjaśnił, że kwestia przebiegu kanalizacji i wykonanych do niej podłączeń nie regulują przepisy ustawy Prawo wodne. Przedmiotem tej ustawy są zasady gospodarowania wodami, w szczególności kształtowanie i ochronę zasobów wodnych, korzystanie z wód oraz zarządzanie zasobami wodnymi. Organ odwoławczy wskazał również, że zgodnie z art. 123 ust. 2 ustawy Prawo wodne, pozwolenie wodnoprawne nie rodzi praw do nieruchomości i urządzeń wodnych koniecznych do jego realizacji oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich przysługujących wobec tych nieruchomości i urządzeń. Decyzja udzielająca pozwolenia wodnoprawnego, ustalająca warunki korzystania z wód, nie reguluje zasad i warunków uzyskania przez zainteresowanego prawa do użytkowania nieruchomości lub ich części, niezbędnych do realizacji inwestycji. Kwestie te podlegają regulacjom prawa cywilnego i wymagają odrębnych uzgodnień zainteresowanych stron. W końcowych rozważaniach organ odwoławczy wskazał, że z akt sprawy wynika, że wnioskowane przez Spółkę warunki odprowadzania ścieków deszczowych są zgodne z przepisami rozporządzenia Ministra Środowiska z 24 lipca 2016 r. w sprawie warunków jakim powinny odpowiadać ścieki odprowadzonej do wód powierzchniowych lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz. U. nr 137, poz. 984). Ponadto z akt wynika, że w zasięgu zamierzonego korzystania z wód znajduje się działka nr [...], która zgodnie z wypisem z rejestru gruntów, jest własnością Skarbu Państwa, w użytkowaniu wieczystym J. P. i H. P., co sprawia, że władający jest stroną w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego. Skargę na decyzję z [...] maja 2016 r. Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. wywiodła S. Sp. z o.o. z siedzibą w S. Zaskarżonej decyzji Spółka zarzuciła naruszenie: • art. 23 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez podjęcie dyskryminującej decyzji wobec skarżącej w sytuacji, gdy inni wnioskujący w podobnej sytuacji faktycznej i prawnej uzyskali pozwolenie wodnoprawne, • art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, poprzez naruszenie zasady demokratycznego państwa prawa i związanej z nią gwarancji – zasady pewności prawa i ochrony praw słusznie nabytych, • naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7 k.p.a., art. 11 k.p.a., art. 77 k.p.a., art. 107 § 3 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 138 § 2 k.p.a., art. 136 k.p.a., • naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 127 ust. 7 i art. 132 ust. 9 ustawy Prawo wodne. W uzasadnieniu zarzutów skargi, Spółka podniosła, że wyrażona w art. 23 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zasada równości, na gruncie postępowania administracyjnego przejawia się m.in. tym, że podmioty których prawa i faktyczna sytuacja wobec działających organów administracji publicznej jest zbliżona, mogą oczekiwać, że zostaną wobec nich podjęte decyzje o podobnej treści. Wobec tego, skarżąca mogła w sposób w pełni uprawniony oczekiwać, że spełnienie wszelkich wymaganych prawem kryteriów pozwoli jej na otrzymanie pozwolenia wodnoprawnego, a wydana w tym zakresie decyzja będzie prawidłowa i trwała. Spółka podkreśliła, że organ pierwszej instancji może, ale nie musi wymagać spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w art. 132 ustawy Prawo wodne. Możliwość taką daje art. 132 ust. 9 ustawy Prawo wodne. Skarżąca dodała, że przez ponad rok korzystała z przedmiotowego pozwolenia i miało to miejsce bez szkody dla podmiotów trzecich. Dalej skarżąca podniosła, że czuje się pokrzywdzona zaskarżoną decyzją. Proces pozyskiwania pozwolenia wodnoprawnego trwał bardzo długo, bez winy Spółki. Organ wydający pozwolenie zbadał wszelką dokumentację, przeprowadził rozprawę administracyjną i oględziny nieruchomości. Wszelkie wyjaśnienia i dokumenty niezbędne do sprawy, Spółka przedstawiła przed wydaniem pozwolenia wodnoprawnego. Organ odwoławczy zupełnie pominął całokształt sprawy, wybiórczo podszedł do problemu i sztywno trzymał się przepisów, które faktycznie nie były obligatoryjne w otrzymaniu pozwolenia wodnoprawnego. Spółka podkreśliła, że nie rozumie przyczyn uchylenia pozwolenia wodnoprawnego, w sytuacji gdy nie tylko nie spełnione zostały wymogi niezbędne do wydania decyzji, a podczas stosowania pozwolenia przez ponad rok nie doszło do żadnych nieprawidłowości. Argumentując kwestię naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. Spółka wyraziła przekonanie, że organ odwoławczy nie wyjaśnił wszystkich kwestii. W sposób wybiórczy powołał się na przepisy prawa, pomijając w szczególności cechę fakultatywności większości wymogów określonych w art. 132 ustawy Prawo wodne. Chybione i miejscami niezrozumiałe są dla skarżącej rzekome braki w postępowaniu. Zdaniem Spółki w uzasadnieniu zabrakło zobrazowania szczegółowego toku rozumowania organu, zdania wydawały się być wyrwane z kontekstu, brakowało oparcia twierdzeń w zgromadzonych dowodach. Skarżąca stanęła na stanowisku, że organ odwoławczy uchylając decyzję organu pierwszej instancji i przekazując temu organowi sprawę do ponownego rozpatrzenia, nie wskazał faktycznie jakie przepisy naruszył Starosta M. Spełnione bowiem zostały wszelkie przesłanki do wydania pozwolenia wodnoprawnego, a zakres stron postępowania został określony. Spółka wskazała, że w Dziale VII operatu wodnoprawnego "Informacje uzupełniające" wskazane zostały strony postępowania zgodnie z art. 127 ust. 7 ustawy Prawo wodne, tj. S. Sp. z o.o. oraz J. P. i H. P. (wspólnicy spółki cywilnej [...]). Ponadto, organ pierwszej instancji przeprowadzając oględziny miał możliwość weryfikowania zakresu stron postępowania. Ponadto skarżąca podniosła, że art. 132 ust. 9 ustawy Prawo wodne daje możliwość organowi właściwemu do wydania pozwolenie wodnoprawnego do odstąpienia od niektórych wymagań dotyczących operatu. W ocenie Spółki, w złożonym operacie wodnoprawnym został spełniony obligatoryjny element operatu w zakresie wyszczególnienia celu i zakresu zamierzonego korzystania z wód. W części opisowej operatu wskazano, że zasięg wprowadzenia wód opadowych i roztopowych do ziemi (rowu) wynosi 50 m. Skarżąca nie podzieliła również zarzutu organu odwoławczego, jakoby nie podano wielkości zrzutu ścieków. Podanie tej wartości jest fakultatywne, a wartość ta została podana nie w metrach sześciennych, lecz w jednostce l/s. Tym samym warunek ten, w ogólności, został spełniony. W odniesieniu do informacji zawartej w operacie wodnoprawnym, że ostatecznym odbiornikiem ścieków jest rzeka Srebrna, to w ocenie Spółki był to skrót myślowy, który pozostał bez wpływu na zakres oddziaływania zamierzonego korzystania z wód. Za oczywiste – zdaniem skarżącej – należało uznać, że ścieki deszczowe z terenu Spółki spływają do rowu melioracyjnego RE. Natomiast do rzeki Srebrnej wpływają, będącej zlewnią rzeki [...], wody prowadzone rowem melioracyjnym RE. W oparciu o tak sformułowane zarzuty Spółka wniosła o: • stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji i pozostawienie w mocy decyzji z [...] czerwca 2015 r. • zasądzenie od strony przeciwnej zwrot kosztów postępowania. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.) dalej "p.p.s.a.", uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej ma stwierdzić, że doszło nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Sąd dokonując kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Starosta Powiatowy w M. decyzją z [...] czerwca 2015 r. udzielił spółce S. Sp. z o.o. pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód, jakim jest wprowadzanie do ziemi – rowu melioracyjnego oznaczonego w ewidencji urządzeń melioracji wodnych szczegółowych dla miejscowości S. symbolem RE, ścieków – wód opadowych lub roztopowych ujętych w zamknięty system kanalizacyjny, pochodzących z 1,3400 ha powierzchni zanieczyszczonej o trwałej nawierzchni w ilości Q = 176,80 l/s oraz wód opadowych lub roztopowych pochodzących z 0, 6747 ha powierzchni dachów budynków, zlokalizowanych na działce oznaczonej w ewidencji gruntów obrębu S., numerem [...], w łącznej ilości Q = 255,74 l/s, tak aby wprowadzane do ziemi nie zawierały substancji zanieczyszczających w ilościach przekraczających 100 mg/l zawiesin ogólnych oraz 15 mg/l węglowodorów ropopochodnych. Jednocześnie określono, że ścieki opadowe lub roztopowe będą odprowadzane za pomocą istniejącego wylotu kanalizacyjnego zlokalizowanego na prawej skarpie rowu na działce oznaczonej w ewidencji gruntów obrębu S. numerem [...]. Decyzja ta została uchylona decyzją Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z [...] maja 2016 r. z uwagi na to, że organ I instancji w toku postępowania nie zebrał pełnego materiału dowodowego. Zgodnie z art. 122 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo wodne, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pozwolenie wodnoprawne jest wymagane m. in. na szczególne korzystanie z wód. Szczególnym korzystaniem z wód jest korzystanie wykraczające poza korzystanie powszechne lub zwykłe, w szczególności jest nim wprowadzanie ścieków do ziemi (art. 37 pkt 2). Przez ścieki, zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. c ustawy Prawo wodne, rozumie się wprowadzane do wód lub do ziemi m. in. wody opadowe lub roztopowe, ujęte w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacyjne, pochodzące z powierzchni zanieczyszczonych o trwałej nawierzchni, w szczególności z miast, portów, lotnisk, terenów przemysłowych, handlowych, usługowych i składowych, baz transportowych oraz dróg i parkingów. Ponadto stosownie do art. 132 ust. 2 pkt 2 lit. c ustawy Prawo wodne część opisowa operatu wodnoprawnego powinna określać m.in. stan prawny nieruchomości usytuowanych w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych, z podaniem siedzib i adresów ich właścicieli, a art. 132 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy wskazuje, że część graficzna operatu wodnoprawnego powinna zawierać plan urządzeń wodnych i zasięg oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych, z oznaczeniem nieruchomości wraz z ich powierzchnią, naniesiony na mapę sytuacyjno-wysokościową terenu. Wymogi określone powyższymi przepisami mają służyć organowi w ustaleniu wszystkich podmiotów uprawnionych do nieruchomości czy urządzeń wodnych znajdujących się w zasięgu oddziaływania zamierzonego przedsięwzięcia, które ma być objęte pozwoleniem wodnoprawnym, a więc również w ustaleniu stron w rozumieniu art. 127 ust. 7 ustawy Prawo wodne. Przedstawiony w operacie wodnoprawnym zasięg oddziaływania zobowiązuje organ administracji do zakreślenia stron postępowania o wydanie pozwolenia wodnoprawnego, które winno nastąpić już przy jego wszczęciu. Katalog stron mogących uczestniczyć w postępowaniu w sprawie o wydanie pozwolenia wodnoprawnego, określony w art. 127 ust. 7 ustawy Prawo wodne jest zamknięty. Stroną tego postępowania jest ubiegający się o nie wnioskodawca, właściciel wody, właściciel urządzenia wodnego, władający powierzchnią ziemi oraz uprawniony do rybactwa znajdujący się w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych. Biorąc pod uwagę powyższe rozwiązania prawne, Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, że operat wodnoprawny zawiera braki i nieścisłości, które należy uzupełnić i wyjaśnić celem umożliwienia organowi I instancji wyjaśnienia kwestii stron przedmiotowego postępowania. Organ rozpoznający wniosek o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego nie jest związany obszarem oddziaływania wskazanym przez wnioskodawcę w operacie wodnoprawnym. Okoliczności te podlegają weryfikacji przez organ prowadzący postępowanie, który ma obowiązek płynący z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. , stojąc na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podjąć wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, a także do zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego – por. wyrok WSA w Gdańsku z 27 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Gd 687/15. Z operatu wodnoprawnego załączonego do wniosku wynika, że bezpośrednim odbiornikiem ścieków deszczowych z terenu przedmiotowego zakładu jest rów melioracyjny RE, który następnie wpływa do rzeki [...] będącej zlewnią rzeki [...]. W orzecznictwie, patrz ww. wyrok, przyjmuje się, że zasięg oddziaływania odprowadzanych wód opadowych i roztopowych do rowu obejmuje wszystkie nieruchomości, przez które tren rów przebiega. Sąd nie przesądza, że w przedmiotowej sprawie istnieje taki wymów z uwagi na treść operatu. Ścieki deszczowe odprowadzane są do gruntu za pomocą rowu melioracyjnego. Określając wpływ odprowadzanych ścieków na odbiornik – rów RE, w operacie określono przepływ filtracyjny ścieków deszczowych z rowu w grunt. Ustalono, że przy długości zbiornika L = 50 m przepływ filtracyjny wyniesie 0,00299 m³/s i wielkość ta stanowi bezpieczną wartość obliczeniową przepływu filtracyjnego dla wchłonięcia ścieków deszczowych. Powyższe, w ocenie skarżącej jak wynika ze skargi, wskazuje na zasięg wprowadzania wód opadowych i roztopowych do ziemi (rowu) wynoszący 50 m. Powyższe nie znajduje odzwierciedlenia w części graficznej operatu. Na mapie zasięg oddziaływania został zaznaczony kolorem niebieskim na odcinku rowu o długości 1 cm, co przy skali mapy 1:500 odpowiada w terenie długości 5 m. W tej sytuacji zgodzić się należy ze stanowiskiem organu odwoławczego, że przyjęty w części graficznej operatu, na mapie sytuacyjno – wysokościowej terenu, zasięg oddziaływania nie znajduje odzwierciedlenia w części opisowej operatu i jest za mały w stosunku do wskazanej w l/s ilości odprowadzanych wód opadowych oraz podanej w operacie informacji, że ostatecznym odbiornikiem przedmiotowych ścieków jest rzeka [...]. Przedstawiając stan prawny nieruchomości usytuowanych w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód w operacie stwierdza się, że urządzenia kanalizacji deszczowej zlokalizowane są na terenie działki ewidencyjnej nr [...] obręb S. będącej własnością S. Sp. z o.o. Tytuł prawny do instalacji potwierdza kopia aktu notarialnego Rep. A Nr [...]. Trudno się z tym zgodzić, gdyż powyższym aktem notarialnym skarżąca Spółka nabyła działkę nr [...]. Mapa załączona do operatu przedstawia działkę nr [...], natomiast nie przedstawia działki nr [...]. Odprowadzanie wód deszczowych odbywać się ma z wykorzystaniem istniejącego kanału dla działki nr [...] przez którą przechodzi instalacja kanalizacji deszczowej wraz z wylotem do rowu melioracyjnego RE. Na mapie zaznaczona jest działki nr [...]. Natomiast nie jest zaznaczona działka nr [...], która mogła powstać z podziału działki nr [...]. Granice działki nr [...] nie są znane. Z mapy wynika również, że pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...] znajduje się działka nr [...] stanowiąca drogę, przez którą także przechodzi instalacja kanalizacji deszczowej, co nie zostało odzwierciedlone w części opisowej operatu. Na koniec w operacie stwierdza się, że zasięg korzystania z wód w przypadku odprowadzanych ścieków deszczowych, zarówno co do jakości jak i ilości ograniczony jest wyłącznie do rowu melioracyjnego RE. Mając na uwadze powyższe, zaznaczony na mapie zasięg oddziaływania, nie wyjaśniony w części opisowej, budzi zastrzeżenia, które wymagają wyjaśnienia poprzez uzupełnienie operatu. Sąd nie podziela zarzutu skargi, że w przedmiotowej sprawie w wyżej wskazanym zakresie nieścisłości zawartych w operacie, organ mógł zastosować odstępstwo w oparciu o art. 132 ust. 9 ustawy Prawo wodne. Sąd zgadza się również ze stanowiskiem organu odwoławczego, że operat uchybia art. 132 ust. 5 ustawy Prawo wodne nie zawierając określenia w m³ wielkości zrzutu ścieków maksymalnego godzinowego, średniego dobowego oraz maksymalnego rocznego. Sąd nie podziela również zarzutów skargi w zakresie naruszenia zaskarżoną decyzją art. 23 i art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz wskazanych w skardze przepisów postepowania administracyjnego. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.