IV SA/Wa 1967/16

Dnia 16 listopada 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 listopada 2016 roku w trybie uproszczonym sprawy ze skargi [...] spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2016 roku numer [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego oddala skargę. Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: Sądu) postanowieniem z dnia [...] maja 2016 roku numer [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej SKO, SKO w [...]) na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu zażalenia spółki [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: spółka, skarżący, skarżąca spółka) na postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy [...] (dalej: Burmistrza) z dnia [...] marca 2016r. numer [...], utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie w przedmiocie zawieszenia z urzędu na 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku tj. od dnia [...].02.2016r. postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji polegającej na budowie linii energetycznej kablowej SN (15kV), linii kablowej NN (0,4 kV) oraz kontenerowej stacji transformatorowej na działkach nr ew. [...], [...] i [...] położonych we wsi [...], gm. [...]. Stan sprawy przed wydaniem przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowienia z dnia [...] maja 2016 roku numer [...] przedstawia się w sposób następujący: W dniu [...] października 2013r. Rada Miejska w [...], działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt. 5 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym oraz art. 14 ust. 1 i 2, art. 15 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, podjęła uchwałę nr [...] w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi [...], dla obszaru ograniczonego od wschodu zachodnią linią rozgraniczającą ul. [...], od południa północno- zachodnia linią rozgraniczającą ul. [...] oraz osią rzeki [...], od zachodu zachodnią granicą działki nr ew. [...] i [...] oraz zachodnią linią rozgraniczającą ul. [...], od północy południową linią rozgraniczającą ul. [...]. Wnioskiem z dnia [...] lutego 2016r. [...] S.A. z siedzibą w [...] wystąpiła do Burmistrza Miasta i Gminy [...] o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji polegającej na budowie linii energetycznej kablowej SN (15kV), linii kablowej NN ( 0,4 kV) oraz kontenerowej stacji transformatorowej na działkach nr ew. [...], [...] i [...] położonych we wsi [...], gm. [...]. Po zawiadomieniu stron postępowania o wszczęciu postępowania w sprawie wdania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji polegającej na budowie linii energetycznej kablowej SN (15kV), linii kablowej NN (0,4 kV) oraz kontenerowej stacji transformatorowej na działkach nr ew. [...], [...] i [...] położonych we wsi [...], gm. [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2016 roku, nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy [...] zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne na okres 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku, to jest od dnia [...].02.2016r. W podstawie prawnej postanowienia z dnia [...] marca 2016r. Burmistrz powołał art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wskazując w uzasadnieniu, że Rada Miejska w [...] w dniu [...] października 2013r. podjęła uchwałę dotyczącą przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi [...] i prowadzi procedurę administracyjną związaną z opracowaniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi [...]. W procedurze planistycznej projekt planu dla części wsi [...] jest po wyłożeniu do publicznego wglądu i rozpatrzeniu uwag do niego. Przebieg projektowanej linii kablowej, jak też lokalizacja kontenerowej stacji transformatorowej są w kolizji z przebiegiem planowanej drogi w projekcie planu. W dniu 12 kwietnia 2016r. [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] wniosła zażalenie na postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] marca 2016 roku podnosząc, że złożenie wniosku o ustalenie lokalizacji celu publicznego dla inwestycji polegającej na budowie linii energetycznej kablowej SN (15kV), linii kablowej NN (0,4 kV) oraz kontenerowej stacji transformatorowej na działkach nr ew. [...], [...] i [...] położonych we wsi [...] było uzasadnione z uwagi na pominięcie tej inwestycji w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi [...] oraz z uwagi na to, że przed wyłożeniem planu nie został on uzgodniony z [...] S.A. z siedzibą w [...]. W ocenie [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] w niniejszej sprawie nie ma zastosowania art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a zawieszenie postępowania byłoby zasadne gdyby projekt wyłożonego do wglądu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przewidywał lokalizację inwestycji celu publicznego. W piśmie z dnia 18 kwietnia 2016r. Burmistrz Miasta i Gminy [...] wskazał, że projektowana linia kablowa, a szczególnie lokalizacja kontenerowej stacji transformatorowej są w kolizji z rozwiązaniem przyjętym w opracowywanym projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a zwłaszcza z przebiegiem planowanej publicznej drogi dojazdowej. Modernizacja linii energetycznej i stacji transformatorowych nie są sprzeczne z ustaleniami projektu planu, który dopuszcza modernizację i przebudowę istniejących urządzeń infrastruktury technicznej w przypadku, gdy nastąpi kolizja z projektowaną zabudową, obiektami i zagospodarowaniem terenu przewidzianymi w planie do realizacji oraz budowę i rozbudowę jej elementów w miarę występowania potrzeb związanych z zabudową terenu. Projekt planu uzyskał wszystkie wymagane ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym opinie i uzgodnienia. Z uwagi na zmiany wprowadzone do planu kolejne wyłożenie planu do publicznego wglądu zostało przewidziane na czerwiec 2016 roku. Po rozpatrzeniu zażalenia [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2016r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] marca 2016 roku w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego zainicjowanego wnioskiem [...] S.A. z siedzibą w [...] o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie SKO w [...] wskazało, że zgodnie z ustaleniami wynikającymi z uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] października 2013r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi [...] przebieg linii kablowej oraz lokalizacja kontenerowej stacji transformatorowej są w kolizji z przebiegiem planowanej drogi w projekcie planu. Nadto prace nad opracowaniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego są już zaawansowane - podjęta została uchwała o przystąpieniu do sporządzenia planu i powstał projekt planu, plan jest po wyłożeniu do publicznego wglądu i rozpatrzeniu uwag do niego, a kolejne wyłożenie projektu planu do wglądu było zaplanowane na czerwiec 2016r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie wniosła spółka [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] zarzucając mu naruszenie art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez niewystąpienie w niniejszej sprawie sytuacji pozwalającej na zawieszenie postępowania administracyjnego oraz art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niewystąpienie okoliczności uzasadniających zawieszenie postępowania. Skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji w całości oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując własne stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym orzeczeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2016, poz. 1066 j.t.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle art. 1 § 2 w/w ustawy kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawie skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm. – dalej "p.p.s.a."). Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi na orzeczenie organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w razie stwierdzenia naruszeń prawa wymienionych w art. 145 § 1 p.p.s.a. W świetle art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. W myśl art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Rozpatrując skargę w ramach tak zakreślonej kognicji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia bądź stwierdzenia nieważności zaskarżonego postanowienia. Dokonując rozważań w zakresie prawa materialnego należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie miały przepisy ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 2016, poz. 778 ze zm.) zwanej dalej u.p.z.p. Stosownie do treści przepisu art. 4 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 u.p.z.p. ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Procedura uchwalania planu zagospodarowania przestrzennego w gminie uregulowana jest w przepisach Rozdziału 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, natomiast tryb wydawania decyzji o warunkach zabudowy lub o lokalizacji inwestycji celu publicznego określony jest w Rozdziale 5 tej ustawy. W rozdziale tym znajduje się także przepis art. 58 ust. 1 u.p.z.p., stanowiący podstawę materialnoprawną zaskarżonych postanowień organów obu instancji. Przepis art. 58 ust. 1 u.p.z.p. stanowi, że postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego można zawiesić na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego (pkt 1) albo w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono planu miejscowego lub jego zmiany (pkt 2) – zdanie drugie art. 58 ust. 1 u.p.z.p. Nie ulega wątpliwości, iż przepis art. 58 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ma charakter regulacji szczególnej względem przepisów art. 97 i art. 98 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2016, poz. 23 ze zm.) - dalej k.p.a., które w sposób ogólny formułują podstawy zawieszenia postępowania. Znamiennym jest jednak, iż przepis art. 58 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w odróżnieniu od regulacji Kodeksu postępowania administracyjnego, nie wskazuje wprost przesłanek uzasadniających zawieszenie toczącego się postępowania. Przesłanki te należy zatem wyinterpretować przy zastosowaniu wykładni systemowej, a zatem umiejscowienia danej normy w akcie prawnym, a także poprzez wykładnię a contrario względem przesłanek podjęcia zawieszonego postępowania, które w zdaniu drugim art. 58 ust. 1 u.p.z.p. zostały jednak szczegółowo podane. Mając zatem na uwadze, iż postanowienie o zawieszeniu, dotyczy postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, która jak wynika z przywołanego przepisu art. 4 u.p.z.p., wydawana jest tylko w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także zważywszy na to, że obligatoryjne podjęcie zawieszonego postępowania następuje w sytuacji, gdy nie została nawet podjęła uchwała o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo mimo przystąpienia do sporządzania tego planu, do jego uchwalenia lub zmiany jednak nie doszło, należy uznać, iż podstawową przesłanką warunkującą zawieszenie postępowania jest brak planu zagospodarowania przestrzennego. Stwierdziwszy ten brak, koniecznym jest ustalenie na jakim etapie znajdują się prace zmierzające do uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego, a zatem czy podjęto już uchwałę o przystąpieniu do sporządzania studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, czy został sporządzony projekt planu miejscowego, albo czy podjęto już uchwałę o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego, czy projekt planu został wyłożony do publicznego wglądu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko oraz czy zorganizowano dyskusję publiczną nad przyjętymi w projekcie planu rozwiązaniami, albo czy zgłoszono już uwagi do tego projektu i czy zostały one przez radę gminy uwzględnione czy nie. Ustalenie etapu na jakim znajdują się prace nad uchwaleniem planu jest o tyle istotne, że pozwala na zbadanie zasadności wydania postanowienia o zwieszeniu postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Podkreśla się bowiem, że przepis ten przyznając organom gminy "możliwość zawieszenia" postępowania odwołuje się do konstrukcji tzw. uznania administracyjnego, która pozostawiając organom znaczną swobodę w zakresie wyboru rozstrzygnięcia sprawy. Nie oznacza to jednakże przyznania organowi administracji publicznej niczym nieograniczonej swobody w przedmiocie decydowania o wstrzymaniu biegu postępowania. Uznaniowy charakter podjętego postanowienia nie zwalnia organu od obowiązku przeprowadzenia prawidłowego postępowania oraz wydania rozstrzygnięcia spełniającego wymogi określone w przepisach art. 107 § 2 – 5 w zw. z art. 126 k.p.a. Wręcz przeciwnie, organ prowadząc postępowanie, w wyniku którego ma zostać wydane rozstrzygnięcie uznaniowe ma obowiązek wypełnić zawarty w art. 7 k.p.a. nakaz dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz określony w przepisie art. 77 § 1 k.p.a. obowiązek zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego. Dokonana w postępowaniu ocena dowodów w oparciu o art. 80 k.p.a. nie może nosić cech dowolności. Wszelkie zaś istotne dla sprawy ustalenia i wnioski winny zostać zawarte w motywach podjętego rozstrzygnięcia. Na tym tle znaczącym jest odpowiednie uzasadnienie rozstrzygnięcia w przedmiocie zawieszenia tego postępowania, które opierać się powinno na porównaniu treści wniosku o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego z materiałami planistycznymi. Inaczej bowiem będzie oceniana zasadność zawieszenia postępowania w przypadku, gdy prace nad uchwaleniem planu miejscowego w ogóle nie zostały podjęte, lub są dopiero w fazie początkowej, inaczej natomiast, jeżeli projekt tego planu jest już sporządzony i został poddany pod publiczną dyskusję. "Jeśli z materiałów planistycznych wynika, iż realizacja danej inwestycji celu publicznego będzie zgodna z tworzonym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, to nie wydaje się celowe wstrzymywanie postępowania. Natomiast w przypadku, gdy zachodzi prawdopodobieństwo sprzeczności postanowień decyzji z projektowanymi ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, organ powinien na podstawie art. 58 ust. 1 u.p.z.p. wstrzymać to postępowanie" (patrz: Tomasz Bąkowski "Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz", Wyd. Zakamycze 2004, Komentarz do art. 58 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, treść [w:] System Informacji Prawnej LEX). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, że organy obu instancji w sposób prawidłowy podjęły rozstrzygnięcie w sprawie zawieszenia postępowania w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, które zostało należycie i wyczerpująco uzasadnione. Zaakcentować należy, iż wniosek [...] S.A. z siedzibą w [...] został złożony w czasie, gdy projekt planu zagospodarowania przestrzennego został już wyłożony do wglądu publicznego, a zatem w końcowej fazie procedury zmierzającej do uchwalenia planu miejscowego. Następnie koniecznym jest zwrócenie uwagi, że projekt planu miejscowego na spornym ternie przewidywał urządzenie drogi publicznej, podczas gdy wniosek dotyczył posadowienia kontenerowej stacji transformatorowej oraz linii elektrycznych. Z tych względu wniosek o wydanie decyzji o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego musiał być poddany szczegółowej analizie organu I instancji, który obowiązany był wyważyć, czy w ramach przyznanego mu władztwa planistycznego, w zakresie kształtowania polityki przestrzennej, prymat przyznać interesowi społecznemu, czy też interesowi inwestora. Znamiennym jest, że sam charakter zamierzenia inwestora był w przedmiotowej sprawie złożony, ponieważ wniosek posadowienia kontenerowej stacji transformatorowej, z jednej strony służyć miał prowadzeniu przez niego działalności gospodarczej, z drugiej zaś stanowił inwestycję celu publicznego. Burmistrz Miasta i Gminy [...] wydając postanowienie z dnia [...] marca 2016r. uznał, że pomiędzy treścią wyłożonego projektu planu miejscowego, a zamierzeniem inwestycyjnym [...] S.A. z siedzibą w [...], w zakresie przeznaczenia spornego terenu, zachodzi sprzeczność. Organ odwoławczy w pełni podzielił stanowisko organu I instancji, podkreślając, że przepis art. 58 ust. 1 u.p.z.p., stwarza zabezpieczenie organowi planistycznemu możliwość zawieszenia konkretnego postępowania administracyjnego, do czasu regulacji wykorzystania przestrzeni za pomocą planu zagospodarowania. Dodać trzeba, że w niniejszym postępowaniu, kwestią bezsporną pozostaje okoliczność, iż prace nad uchwalaniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - w rejonie obejmującym teren zamierzenia inwestycyjnego były na zaawansowanym etapie. Stąd organ skorzystał z uprawnienia art. 58 ust. 1 u.p.z.p., albowiem w opisanym stanie faktycznym procedura planistyczna uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego była już zaawansowana. W związku z powyższym, uwzględniając interes wnioskodawcy – [...] S.A. z siedzibą w [...], zawieszenie postępowania nastąpiło okres 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku w sprawie. Organ dał wyraz w swoim stanowisku, w przedmiocie zawieszenia postępowania na podstawie art. 58 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, że zdecydował się na zasadę pierwszeństwa planowanego gospodarowania przestrzenią nad formą gospodarowania bezplanowego, zatem zarzut skarżącego naruszenia tego przepisu jest chybiony. W tym stanie rzeczy, w ocenie Sądu organ wydając zaskarżone postanowienie w sposób jasny i precyzyjny określił przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania. Chociaż niewątpliwie było to rozstrzygnięcie o charakterze uznaniowym, to jednak jego podstawy zostały przez organ wskazane w uzasadnieniu, a ponadto w opinii Sądu były prawidłowe, ponieważ organ wykazał sprzeczność z wyłożonym projektem planu. Z wymienionych przyczyn Sąd uznał, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie i na podstawie art. 151 p.p.s.a. podlegała oddaleniu.