IV SA/Wa 2024/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Karolina Kisielewicz-Malec po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. R. A. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi R. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania postanawia: - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. R. A. kwotę 180 zł (słownie: sto osiemdziesiąt złotych) oraz kwotę 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy) stanowiącą 23% podatku od towarów i usług, łącznie kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy) z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrokiem z 17 grudnia 2012 r. (sygn. IV SA/Wa 2024/12) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. W dniu 27 grudnia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 14 stycznia 2013 r. (IV SA/Wa 2024/12) ustanowiono dla R. J. adwokata z urzędu oraz zwolniono skarżącego od kosztów sądowych w tej sprawie. W wykonaniu tego orzeczenia Okręgowa Rada Adwokacka w W. pełnomocnikiem strony wyznaczyła adwokata R. A. W dniu 6 marca 2013 r. upoważniony przez pełnomocnika aplikant adwokacki zapoznał się z aktami sprawy. Następnie, w dniu 8 marca 2013 r. adw. R. A. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pełnomocnik oświadczył, że koszty tej pomocy nie zostały zapłacone w całości ani w części przez stronę. Wskazał, że sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Na wezwanie Sądu pełnomocnik złożył do akt sprawy dowód nadania sporządzonej przez siebie opinii do strony skarżącej. Stwierdzono, co następuje: W tej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym i zwrócił się o wskazanie konkretnej osoby, mającej świadczyć pomoc prawną, do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. Ta wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika, który sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego przez sąd I instancji wyroku. Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie, niż określone w pkt 1 lit. a i b, wynosi 240 zł. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, o czym stanowi § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia. Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Wskazać trzeba, że pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 p.p.s.a., w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej. Niewątpliwie sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej mieści się w zakresie czynności pełnomocnika profesjonalnego ustanowionego z urzędu. W niniejszej sprawie nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, a czynności podjęte w postępowaniu, za które - zgodnie z przepisami cytowanego rozporządzenia - przysługuje pełnomocnikowi z urzędu przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, polegały na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Ponieważ pełnomocnik nadesłał dowód nadania opinii do strony skarżącej, należało przyznać kwotę stanowiącą 75% stawki minimalnej, tj. kwotę 180 zł, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług, łącznie kwotę 221,40 zł. Z tych przyczyn, na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. b w zw. z § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia orzeczono, jak w sentencji postanowienia.