IV SA/Wa 2041/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy Miasta T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia Marszałka Województwa [...] z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w sprawie ze skargi Gminy Miasta T. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania w sprawie zamknięcia składowiska odpadów postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia Marszałka Województwa [...] z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] Zaskarżonym przez Gminę Miasto T. do Sądu postanowieniem z dnia [...] września 2011 r. Minister Środowiska utrzymał w mocy postanowienie Marszałka Województwa [...] z dnia [...] maja 2011 r. o ustaleniu kosztów postępowania w sprawie zamknięcia składowiska odpadów w miejscowości L. w gminie L. w powiecie t.. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia Marszałka Województwa [...] z dnia [...] maja 2011 r. Wniosek uzasadniono tym, że postanowienia powodują niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody dla interesów majątkowych gminy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania postanowienia. Jednakże art. 61 § 3 p. p. s. a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części postanowienia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powołanego powyżej przepisu skarżący jest zobowiązany wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wstrzymania wykonania postanowienia przez sąd jest bowiem wykazanie przez skarżącego takich okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku. Skarżący we wniosku w żaden sposób nie uprawdopodobnił, aby wykonanie postanowienia mogło doprowadzić do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub mogło spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia, ze względu na potrzebę dokonania oceny jego zasadności z punktu widzenia występowania wskazanych w przepisie art. 61 § 3 p. p. s. a. przesłanek, winien być przez skarżącego uzasadniony. Uzasadnienie wniosku polegające na powtórzeniu przesłanki ustawowej uprawniającej sąd do wstrzymania wykonania postanowienia nie spełnia wymogu prawidłowego uzasadnienia wniosku. Skarżący powinien bowiem powołać konkretne okoliczności faktyczne przemawiające za wstrzymaniem wykonania postanowienia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2011 r., sygn. akt I FSK 1427/11 oraz z dnia 28 września 2011 r., sygn. akt I FZ 219/11). Uzasadnienie wniosku nie stanowi jego wymogu formalnego, lecz jego materialnoprawną argumentację. Dlatego treść uzasadnienia wniosku nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia, podlega natomiast ocenie z punktu widzenia zasadności wniosku. Skoro nie wskazano okoliczności, o których wyżej mowa, na podstawie art. 61 § 3 p. p. s. a. w związku z art. 61 § 5 p. p. s. a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.