IV SA/Wa 2055/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 18 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. S. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W skardze z dnia 22 lipca 2013 r. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2013 r., którą utrzymano w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2012 r. orzekającą o odmowie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, skarżąca L. S., wniosła o wstrzymanie wykonanie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez Sąd może zatem nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, ze zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006r., s. 189). W celu stwierdzenia prze Sąd, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi wskazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających na przyjęcie, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Powyższe stanowisko potwierdza liczne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie z dnia 25 września 2009 r. sygn. I OZ 892/09, z dnia 6 października 2009 r., sygn. II OZ 833/09). W niniejszej sprawie skarżąca, uzasadniając wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, wskazała, iż w przypadku jej wykonania grozi mu wydalenie z Polski i powrotem [...], gdzie skarżąca jak i jej małżonek nie mają ani miejsca zamieszkania, ani miejsca pobytu, jak i środków utrzymania. Skarżąca wskazała, iż wydalenie jej z kraju wraz z rodziną doprowadzi do utraty kontroli nad zgromadzonym w Polsce majątkiem poprzez utratą kontroli nad spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, w której posiada udziały, ale także nieruchomościami i majątkiem przeniesionym z [...] do Polski. Ostatecznie wskazała, iż pracuje na terytorium RP jako masażystka, a tym samym konieczność opuszczenia Polski spowoduje, iż po ewentualnym powrocie utraci ona swoich klientów oraz pozycję na rynku. Odnosząc się do tych argumentów należy stwierdzić, że bezpośrednim skutkiem odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP nie jest wydalenie cudzoziemca z terytorium RP. Wydalenie cudzoziemca z terytorium RP wymaga bowiem wydania stosownej decyzji w odrębnym postępowaniu administracyjnym na podstawie art. 88 i nast. ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 264, poz. 1573 z późn. zm.). Jednakże należy wskazać, iż bezsprzecznie na skutek braku wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji w przedmiocie odmowy zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony zachodzi sytuacja utraty waloru legalności pobytu, co wpływa tym samym na inne wydane na rzecz strony decyzje lub zezwolenia. W niniejszej sprawie brak wstrzymania zaskarżonej decyzji spowoduje utratę przymiotu legalności pobytu skarżącej, a tym samym przesłanki na jakich zostało udzielone skarżącej zezwolenie na pracę odpadną. Skutkiem powyższego może dojść do utraty przez skarżącą legalnego źródła zarobkowania do czasu rozpoznania wniesionej do tut. Sądu skargi, a tym samym może dojść do wyrządzenia szkody. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.